Küçük Roz daha küçücük bir çocukken ailesinden zorla ayrılır, seneler sonra yuvasına dönse de bazı engeller ve gerçekler arasında sıkışık kalır. Bunları aşmayı becerecekler mi?

Kitaplar birbiri ile bağlantılı değildir. Bir ailenin birleşme hikayesi. "Bir anlamı var mı?" Oraya bakarak konuşmam ile ne sorduğumu anlamıştı. "Evet, bana göre en özgür hayvan kelebekler. Bir gün ömrü var ve doya doya geçiriyorlar. Bana yaşamanın ne kadar güzel olduğunu anlatıyor kelebekler." Şaşkınca ona baktım. "Çok güzel bende öyle düşünüyorum. Peki kelebeklerin uykusunu biliyor musunuz?" Sadece kafasını salladı. "Sen o uykudasın dimi, gözlerin mavi kelebekleri kıskandıracak kadar güzelken, uyuduğun için farkedilmedin, öldü sanıyorlar seni dimi?" Sözleri ile şaşkınca ona baktım. Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

Hastanede karıştığını öğrenen Alara, biyolojik ailesini bulur ve yeni bir hayata adım atar. Bu süreçte aşk, dram ve gerilim dolu olaylarla yüzleşirken, geçmişin sırları ve yeni ilişkiler arasında kendi yolunu bulmaya çalışır.

*GEREKSİZ KÖTÜ YORUM YAPMAYIN. SİLAH ZORUYLA OKUTMUYORUM* ARGO İÇERİR! #2 Acı #3 Kısa Hikaye "Kardeşim, n'oldu açık açık söylesene!" Burnumu çektim ve gözlerimden akan yaşları sildim. "Kardeşim, Sidelya'yı kaybettik." Ofladı. "Buluruz kardeşim ya buluruz." "Kardeşim, öbür anlamda kaybettik." dememle arkadan Yavuzer'in bağırış sesi geldi. "BEN KIZIM SAYIYORUM ONU KARDEŞİM OLMASINA RAĞMEN KIZIM GİBİ KORUYUP KOLLUYORUM! SANA GÜVENEREK EMANET ETTİM BEN KIZIMI!" "KIZIMIN ÖLÜMÜNE SEBEP OLDUN!"

Sadece normal bir yaşam isteyen kadının normal bir hayat yaşamayan adamla tanışmasıyla küllenen aşk... İri kahverengi gözlerini gözlerime dikti. "Seni asla bırakmayacağım. Ömrümün son gününe kadar bırakmayacağım." "Söz mü?" "Söz."

Mükemmellik? ✅ Zeka? ✅ Komiklik? ✅ Güzellik? ✅ Küfürbazlık? ✅ Kibarlık? ✅ Yakın arkadaşlar? ✅ İkiz? ✅ Küçük kardeş? ✅ 5 abi? ✅ Ve tüm bunlara sahip olan Simin Arca Atabeyli? ✅ Ee siz? 🥺

17 yıl bir yalanla büyüdüğünü öğrenen defne,gerçek ailesine alışabilicek miydi?

Daha 5 yaşındayken annesi ve babası boşanan Eftelya'nın, yıllardır görmediği babasına ve abilerine dönüşünün hikayesi.

"Bunu benden nasıl saklarsın ya? Senelerce hem de. Babamı, abilerimi benden gizleme hakkını kimden aldın sen?" annem yüzüme dahi bakmazken daha çok sinirlendim. "Sana diyorum be kadın! "sonunda önünde duran evraktan başını kaldırdı. Duygusuzca bana bakıp göz devirdi. "Varlıklarını yeni ögrendiğin, senin varlığından bile haberdar olmayanlar için," evraklara baktı tekrar. Umursamadı bile. "...benim başımı ağrıtma. Git odanda istediğin gibi zırla!" derin nefes alıp verirken gelecek olacak krizi tahmin edebiliyordum. Oda üzerime doğru gelirken derin nefesler verdim. "Sen nasıl bir annesin? Orada senin 4 oğlun daha var ya! 4 oğlun,çocuğun!" Annem oflayıp dosyadan sayfa değiştirdi. "Odanın yolunu biliyorsun." gözlerimi kısarken o an karar verdim. En doğru karar olup olmadığını sorgulamadım bile. "Babam ve abilerimin yanına gideceğim. "annem histerik bir şekilde güldü. "Güle güle. 2 haftaya kalmaz ağlayarak eve geri döneceğini biliyorum." omuzlarımı dikleştirirken daha emindim artık. "Artık Soylubey olmayacağım anne! Alçin Soylubey olmayacağım!"odadan kapıyı çarparak çıkarken artık tek düşündüğüm,bunu nasıl yapacağımdı.