"ඒ සුවඳ මට හයියෙන් හුස්ම ගන්න හැම මොහොතකම දැනෙනවා!" ~ශනෝද් නිවෙත්ම~ 𓂃 𓇢𓆸 මේක හන්තාන මලකට ආදරේ කරපු කුමාරයෙක්ගෙ කතාවක් විතරක්ම නෙවෙයි!! ඒ මල පිපුණ හන්තාන නිම්නේ කාටවත්ම නොදැනෙන්න නොපෙනෙන්න හැංගුණ කතා ගොඩක එකතුවක් 𓇢𓆸 𓂃 Since 15/06/2024, the story's still writing itself,and the tale continues..!

💚

" මොකද මේ?! " අතපයේ තාම පැල්ලම්.. එදා ගලේ ඉදලා මදුරුවො කාල.. " මදුරුවො... " " ගෙදර නෙට් එකක් නැද්ද? " " කොල්ලො එක්ක කැලේ පැන්නා.. " " ආහ්... ඇත්තද? උබ නං උඩ එල්ලල ගහන්නෝන සුදූ.. කෝල් කරනකොට නං කිව්වෙ... අඤේ අයියේ මම මේ පාඩම් කරනවා නෙ..හ්.. කියල.. " " ගියාම උඩ එල්ලල ගහන්න ඒකට.. " මං කනට කරලා කියල ඈත් වුණා. අයියා මගෙ පස්ස කෙනිත්තුවෙ හෙල්මට් එක මට දාල ඔලුව පිටිපස්සට අතකින් ගහන්න කලින්.. " යමංකො.. " " අයියෙ... " " ම්ම්.. නගින්න නගින්න පරක්කු වෙනවා ඉතින්. " " I love you අයියෙ.. " මං අයියගෙ බයික් ජැකට් එකට ඔලුව තියලා හේත්තු වුනා ආයෙම.. මට ඇති හිතුන්නෑ.. " තමුසෙට මං ආදරේ තරං දන්නෙ මං ම විතරයි මගෙ හංසයො.. " 💫🦢 | දෙව්සකුණ | MOURNING AVES | ~ COMPLETE ~ BOYS LOVE ~ NON-FF ~ NON-MPREG ~ REALITY NOVEL

💮🤍 Sci-Fi | Romance

..........................................................................................................................................................................." කුඩුවෙන්න මුගෙ කන වීදුරුද? මචං මේ.. උබ කොල්ලව බලෙන් නෙ එක්ක ආවෙ. එහෙනම් ඌ දුකට හරි කේන්තියට හරි ටිකක් හිතුවක්කාර වෙන එක ඉවසන්නත් උබ දැනගන්න ඕනැ. " " බලෙන් එක්ක ආව මගුලක් නෑ. මූම තමයි කෝල් කරල එන්නම් කිව්වෙ.." " එහෙම් කිව්වෙ නැත්තම් උබ මුට පාඩුවෙ ඉන්න දීල අයින් වෙන්න හිටියෙ... එහෙමද?"................................................................................................................................................................................................ 𓂃 ࣪˖ ִֶָ⋅ᡣ𐭩 ་°࿐ අහිංසක රතුරෝස මලකට සහජයෙන් උරුම.. අහිමි පෙම් යහන්වල.. පෙති විසිරවා වැතිර.. පමණක් ද මිලානය? ආදරණීය දෙතොලක්.. මෘදු හාදුවක පහසක්.. සුවඳින් නිවාලන්න ගිලන් ගිනිබත් කුරිරු හදමඩලක්.. බැරිද විකසිත රෝස මලකට.. ගොතන්න ඒ ප්‍රේම අන්දරයට ස්වයං වූ දෛවයෝගයක් ? | _ රතුරෝස 🌹_ |

" දිය නයෙක් කවාගනින්කෝ.." තේජාන් ඇවිත්... ඉවුර උඩ ඉදන් අත දික් කළේ පොඩි තරහකුත් හිතේ තියන්. ඒත් මම ඉන්නෙ සතුටින්. එයාට ඒක දැනුනා. ඒ නිසා ඕනවට වඩා මට සැරවැර කළේ නෑ. සීමා පෙන්නලා අත දික් කළා විතරයි. ඒ අතේ එල්ලිලා මම උඩට ආවෙ දිය නයාගෙ පෙනේ තියෙන්නෙ පයන්නද කයන්නදවත් නොදැන... ශෝටට උඩින් තේජාන්ගෙ අත්ල නැවතුනා.. ආහ් ගාගෙන මම තේජාන්ගෙ තුරුලට ඔලුව ගහගෙන බොරුවට මගෙ මහත්තයා එක්ක හුරතල් වුණා.. අවදානෙ... මට ඕන වුණේ ඒක. මගෙ මහත්තයගෙ අවදානෙ. " තව ඉස්සරහට යනවද?.." " .... අපි පොඩ්ඩකට මෙතන නවතිමු?.." මගෙ කම්මුල ඉබලා.. තේජාන් ඔලුව වනන විදිය අඩ හද එළියෙන් යන්තම් පෙනුණා. " මට වෙල මැදට යන්න ඕන." මම හැරිලා අත දික් කළේ වෙල් යාය මැද්දෙ තිබුණ ලොකු ගලකට.. කන්දක් වගේ.. තැනිතලා යාය මැද්දෙ එයා පර්වතයක් වාගෙ ඝාම්භීරව නිදිකිරා වැටිවැටී උන්නා. " මඩ ගෑවෙයි.. ලියදි එරෙනවා කේශු." Ishq| BL