Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"

Yüzüne yaklaştım ve fısıldadım "Sanki sizi tanıyor gibiyim Binbaşım?"dedim sesimi duyururken kalbimde oluşan bir yara yüreğime hançer gibi saplandı. Yavaşça dudaklarını araladı.Sanki bana birşey söylemek istiyor gibiydi ama vücudundaki yara cümlelerini acıyla susturuyordu."Eski...eski sevgilini unuttun mu Moskovalı?" dedi. anlamsız sözler kulağımda uğuldadı ama söylediği cümle ve sözler sanki bir fısıltı gibiydi tıktok; vasely0 YouTube;kralmiralmişko (KİTAP TAMAMLANDIĞINDA DÜZENLEYECEKTİR.)

O kurtların göğsünde ateş vardır. Dağları aşıp ovaya iner, geceleri gündüze çevirirler. İşte böylece, yolunu o ateşten bulan bir ekip. Beyinleri vatanın toprağıyla yıkanmış, alaycı bir ekip... (İsyankarlar Komandosu) -Amacınız nedir, asker? -İsyan, komutanım. -Aferin, asker...

" Duygularınla değil, hisslerinle hareket et." Baş parmağı kalbimi işaret etti. " Gör beni fısıltı. " Diye belli belirsiz mırıldanışını duydum. Fısıltı; sesiz kelimelerle susardı. Yalnızlık Nehir değildi. Yanlızlığa mahkum edilen kişi en başından beri Fısıltı'ydı...

Aşk mı? Acı mı? Kan mı? Travmalar ile dolu bir hayat mı? Yıllarını ailesi sandığı ama aslında gerçek ailesinden koparılarak geçiren aşiret kızının sürükleyici hikayesi. Bu kitapta yer yer ağlayacak,yer yer gülecek ve yer yer de adrenalin dolu aksiyon ve maceralara atılacaksınız.

Aynı kapının önünde durduğumuz da kızın bana olan samimi bakışları değişti ve bana anlam veremediğim bir şekide baktı. Galiba ikimizin karıştırılma ihtimali onu sinirlendirmiş, üzmüş, endişelendirmişti. Odaya girdiğimiz de kocaman bir doktor odasında ayrı yerlere dağılmış dört aile gördüm. Karışmış beş çocuk vardı. Beş karıştırılmış çocuk... İki erkek, üç kız bebeğin hayatı değiştirilmişti bir 22 kasım gecesinde..

Babam, bana bir savaş değil, bir zincir bıraktı." Livia, yeraltı dünyasının en büyük mafyasının tek varisi. Şımarık, özgür, korkusuz... ama zincirlerle büyütülmüş bir kız. Boras'la olan nişanı, ailesinin gücünü koruma planıydı. Onun hayatı, onun kararı değildi. Ta ki Zinar Aras ortaya çıkana kadar. Yeraltı dövüş kulüplerinin kralı, sessiz ve karanlık adam. Gözleriyle konuşan, elleriyle yıkan bir geçmiş. Zinar onu istemedi. Ama onu anladı. Livia onu sevmedi. Ama ona özgürlüğünü borçlandı. Şimdi Livia'nın kaderi, gücünü sevmekten değil, korkmamaktan geçiyor. Zincirler kırılacak. Kan akacak. Ama özgürlük... özgürlük hiçbir zaman kolay kazanılmaz.

Türklerin tarihte kaybettiği parmak sayısının fazla olduğu bir savaş yoktur. Türklerin devleti derindir. Yıkılması kolay değildir. Yıkmaya çalışanın işi de kolay değildir. Kadın hükümdarlar ve padişahlardan soylara. Türk olmak bir ayrıcalıktı ve buna kimse kolay kolay sahip olamazdı. Belirsizliğin içinde kendi kimliğini unutan kimse hiçbir şekilde bir daha, unuttuğu o kimlikteki gibi olamazdı. Kimlik, tarihti. Tarih Türkler de tekrar tekrar yazılırdı. Tarihini unutan bir daha o tarihte yer alamazdı. Bu nedenle bir insanın kendisinde koruması gereken en önemli şeyi kimliğiydi. Tarihiydi. "Kötü olmak için bir sebep yoktur." dedi kadın dikleştirdiği çenesiyle. Kurttu o, yerde arardı avını. Yırtıcıyı. Hafif bir alayla güldü adam, karşısındaki kadına bakarak. Öyle ki, herkesi afallatmıştı. Kartal oydu. Göklerde arardı avını. "Bazen iyi olmak için de bir sebep yoktur." dedi buz gibi sesiyle. Ve ekledi. "Ya da hiçbir şey sebepsiz değildir belki bu dünyada." Kurt ve Krtal'ı birleştiren ise, Türk tarihinde yine yer alacak bir savaştı. Yine bir mağlubiyetti. | Kitap asker kurgusudur. Yetişkin içeriktir. Bunu göz önünde bulundurarak okuyun lütfen. | •• Kitabın tüm hakları şahsıma aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlemler başlatılacaktır. •• 5 Temmuz 2023 | Yayınlanma tarihi.

16 yıllık hayatını 3 ablayla geçirmiş olan Sera aslında onların gerçek ailesi olmadığını ve aslında 4 abisi 1 ikizi ve 1 erkek kardeşi olduğunu öğrenirse hayatı nasıl olur?