"Their love is an endless journey of hearts, where time fades and souls connect in the embrace of infinity."

තමන් පණ වගේ ආදරේ කරපු කෙනාගේ මරණයේ පලිය ගන්න බලන් ඉන්න ආදරවන්තයෙක්ගේ කතාවක් මේක. ඒ ආදරවන්තයාත් වෙස් මාරු කරන නාගයෙක් උනොත් මොනවා වෙයිද 😏😏

Back on: 11.10.2026 Falling... ඒක වුනේ මම එයාව දැක්ක පළවෙනි වතාවේ නෙමෙයි. දෙවෙනි වතාවේ තියා සියවෙනි වතාවේවත් නෙමෙයි... හැබැයි අර ගැඹුරක් පේන්නැති, හැගීමක් දැනීමක් ගෑවිලාවත් නැති තද කලු පාට ඇස් වල, මගේ ජීවිතේ පළවෙනි වතාවට කදුලු පිරිලා තියනවා දැක්කමයි. යුවාන් ආග්රව් ෆර්නෑන්ඩෝ. එයාට ගොඩක් අය කැමතියි. ඒ ගොඩක් අය අතරේ මමත් හිටියා. හැබැයි ඒ කැමැත්ත අර "ආදරය" කියන බරපතළ වචනෙ හරියකවත් තිබ්බේ නෑ. මන් එයාට ආදරය කරනවද? - මන් ඇත්තටම ඒක දන්නෑ. එයා මට ආදරය කරනවද? - කොහෙත්ම නෑ. මට එයාට ආදරය කරන්න ඕනිද? - ඒකත් මට තේරෙන්නේ නෑ. එයා මට ආදරය කරනවා දකින්න මට ඕනිද? නෑ...මම හිතන්නේ...නෑ. හැබැයි එයාගේ ජීවිතේ නැතුව බැරි කෙනෙක් වෙන්න... එයාට කවදාවත් අමතක කරන්න බැරි කෙනෙක් වෙන්න... එයාගේ අර හරිම කලාතුරකින් දකින්න ලැබෙන ලස්සන හිනාවට හේතුවක් වෙන කෙනෙක් වෙන්න... අන්න ඒක තමයි මට ඕනි කලේ. ❝ You were never mine...but I kept falling for you like you were.❞

"... With every scar you have, with every heart break you experienced you are perfect to me." Start date: 23/08/2025 End date: 26/04/2026

හසරැල්ලක ඇරඹුම හරිම අයිතිකාරයාට බාර දෙන්න බලාගෙන හරි ලෝබකමට පරිස්සම් කරන අමුතු ඇස් කාරයෙකුගේ දුඹුරු පාට ආදරයක්... ඒ ආදරේ විඳගන්න, ඒක පිළිගන්න මෙච්චර පරක්කු වෙන්නේ ඇයි කියල තේරුම් ගන්න පොඩ්ඩක්වත් තේරුමක් නැති රතු පාට හදවතක් තියෙන තිත් තුනක අයිතිකාරයෙක්... ඉතින් ඒ හදවතට ඒ ආදරය දැනේවිද?? ඒත් ඒ කවදද??? ඒ කවදා වුනත් එයා බලාගෙනම ඉදීවිද??? මේ, ඒ දුඹුරු පාට ආදර කතාවයි 🤎

උඹ වෙනුවෙන් මගේ ආදරේ නිර්වචනය අයිතිකර ගන්න එක නෙවෙයි බිනර... මට ඕන උඹේ ඔය ලස්සන ඇස් දෙක හැමදාම සතුටෙන් දිලිසෙනවා බලන්න විතරයි... මගේ අරමුණට යන එකට බාධාවක් වෙන්න එපා වර්ෂ... මගෙන් ඈත් වෙයන්.. Started on 27.07.2025 Completed on 27.07.2026

Two wasps are not too many for this white rose....................... සුදු රෝස මල.🤍🤍🤍

" තමුසේ මම කවුරු කියලද හිතාගෙන ඉන්නෙ පුංචි එකෝ..." මගේ ඉස්සරහ හිටගෙන හිටිය හයේ හතරේ ඩෑල් එක මගේ මූණට කඩා පැන්නා. පුපුරන්න ළං වෙච්ච බෝම්බයක් වගේ... නෑ... එකා රත් වෙච්ච තාච්චියක් වගේ. අබ ටිකක් දැම්මොත් එවෙලෙම පුපුරලා යනවා... ඒ උනාට මම සැලෙනවද... නෑ... " මේ... මේ... ඇමතිතුමා... ඔහේ ක්‍රීඩා ඇමති නෙවෙයි කාන්තා යටිතල පහසුකම් ඇමති වුණත් මට වැඩක් නෑ. දේවාලෙට ආවා නම් ආව පිලිවෙලට ඇතුලට යන්න..." "තමුසෙට මම..." මේකා ආයෙමත් මගේ ඇඟට කඩා පැන්නා. "ඇයි මොනවා කරන්නද... ඇමති කියලා බලන්නෙ නෑ.. ගහනවා මම තොට පොල්..." නුඹ නිසාවෙන් 🌼

ආදරේ කියන්නේ වැස්ස වෙලාවක උණුවෙන් කෝපි කෝප්පයක් බොනවා වගේ හැඟීමක් 🤎