"အိန်ဂျယ်လမင်းမောင်" "ကျုပ်ကိုစိတ်မပျက်ဘူးလား... ကျုပ်ကိုထိလို့လဲမရကိုင်လို့လည်းမရနဲ့" "ရှက်သွေးပို " "ထိလို့ရ ကိုင်လို့ရမှ အချစ်တဲ့လားမောင်ရယ် ... ပို မောင့် ကိုချစ်တဲ့အချစ်ကငေးကြည့်နေရရုံလဲအဆင်ပြေတယ်...."

GL

အကယ်၍ အဲ့ဒီနေ့ကသာ ကျွန်မ ထွေးစကားကို နားမယောင်ဘဲ တောင်မတက်ခဲ့ဘူးဆိုလျှင် ဒီဇာတ်လမ်းဟာ ဖြစ်လာနိုင်စရာ အကြောင်း မရှိပါ။ မမရီနဲ့ တွေ့ပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း ကျွန်မ ဒီအတွေးကို ခဏ ခဏ တွေးမိပါတယ်။ အကယ္၍ အဲ့ဒီေန႔ကသာ ကြၽန္မ ေထြးစကားကို နားမေယာင္ဘဲ ေတာင္မတက္ခဲ့ဘူးဆိုလွ်င္ ဒီဇာတ္လမ္းဟာ ျဖစ္လာႏိုင္စရာ အေၾကာင္း မ႐ွိပါ။ မမရီနဲ႔ ေတြ႕ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း ကြၽန္မ ဒီအေတြးကို ခဏ ခဏ ေတြးမိပါတယ္။

လူတိုင်း ဘဝမှာ တိမ်လိုမြူလို အုံ့ဆိုင်းခဲ့ရတဲ့ ခံစားချက်တွေကို တစ်ခေါက်လောက်တော့ ပွေ့ပိုက်ထားဖူးကြပါလိမ့်မယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းဟာ တိမ်တွေလို ဖမ်းဆုပ်ရခက်ပြီး၊ မြူတွေလို မြင်အောင်ကြည့်ဖို့ခက်လှတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ဘဝထဲက တိမ်လိုမြူလို ခံစားချက်တွေအကြောင်းပါ။ အဲ့ခံစားချက်တွေက ပျောက်သွားနိုင်လား၊ ဒါထက်အရေးကြီးတာက သူကရော ဖျောက်ပစ်ချင်ရဲ့လား ဆိုတာပါပဲ။

ကြယ်တွေကိုကျော်လွန်၍- အသက်ရှူတိုင်း ငါ့သွေးကြောထဲကို နာမ်စားလေးတစ်ခုကမရည်ရွယ်ပဲ သိသိသာသာဖြစ်စေ မသိမသာဖြစ်စေ ကန့်သတ်ချက်တွေမရှိပဲ ကျူးကျော်နေတတ်တယ်။ ဒါသာ ရင်ခုန်ခြင်းတစ်မျိုးဆိုရင် ကြယ်တေ‌ွလွန်တဲ့အရပ်ကို ပြေးလွှားရင်း သူ့ရင်ခွင်ထဲခိုအောင်းချင်မိခဲ့တာပါပဲ။ -ရှောင်