(උබ කියන්නෙම drug එකක් මේ අභීට ඕනවටත් වඩා ඕන වෙන )

some lies looked like love. some love felt like war. she wasn't supposed to catch feelings - not for him. definitely not for her. it started with a message. now it's all unread confessions, shared secrets, stolen glances, and their names echoing in her mind. no labels. no promises. just two names she can't forget. soft wars, pretty lies... she knew better. she stayed anyway.

බොහෝ පෙම් කවි ලියූ පසුවද සියුම් කැපුමක් මෙන් රැඳී නොලී කවියක් තිබිය නොහැකිද හදේ යම් රිදුමක් දිදී....?

"හැම රෑකම නිදාගන්න කලින් ඔය මායාකාරී කෝපි පාට ඇස් දෙක දිහා බලාගෙන ඉඳලා, කැන්වස් එකක මගේ හදවත දිය කරපු ඇස් දෙක මගේ හදවත දියවෙච්ච දියසායම් වලින්ම කෝපි පාටට සිත්තම් කරන්න ඕනේ මට හීනෙනුත් සුදු මහත්තයො..ඔව් මං ආදරෙයි..ඒ කෝපි පාටට...මගේ කුමාරයෝ" "සාංසාරික ප්රේමයක....නිල් නෙතු කෝපි පාට නෙතු ගැටෙන....අහේතුක හැගීමක තනි වුනූ නොවැළලෙන ප්රේමයක හෘදස්පර්ශ නිර්වචනය"