Güneş, henüz üç buçuk yaşında yaşına sığamayacak kadar kırılgan, sessiz ve içine kapanık bir çocuktu. babası bildiği adamla büyürken yaşadığı travmalar, onun dünyasını korkularla doldurmuş,güven duygusu onun için fazlasıyla zor bir hale getirmişti.Hele ki hayatına bir anda giren "baba" kavramı ile herşey dahada zorlaşmıştı küçük kız için... İki yabancı... Aynı kandan, ama birbirine tamamen uzak. Baba-kız Alparslan..başarılı, disiplinli ve işine fazlasıyla bağlı bir adamken, hayatını ülkeden ülkeye koşturarak, duygularını ikinci plana atarak geçiriyordu. onun için hayat; planlar, toplantılar ve bitmek bilmeyen sorumluluklardan ibaretti. Ta ki hiç bilmediği bir gerçekle yüzleşene kadar: Bir kızı vardı. Alparslan, kızı ile kaçırdığı zamanları telafi etmeye çalışırken, küçük kızın kalbine ulaşmanın düşündüğünden çok daha zor olduğunu fark etmişti.. kızına sevgiyle yaklaşsa da, her bir adımı duvara çarpıp geri sekiyordu. çünkü, bazı yaralar, sadece zamanla değil; sabır, anlayış ve gerçek bir bağ ile iyileşirdi.. Peki, bu küçük kız, babasına kalbini açabilecek miydi? Alparslan, baba olmayı gerçekten öğrenebilecek miydi?

Bir sabah uyandığında evli olduğunu öğrensen... Üstelik hiç görmediğin biriyle. Manolya için her şey sıradandı. Ta ki karşısına Aziz Beyrut çıkana kadar. Aziz Beyrut. İsmi fısıltıyla anılan, sözü kanun sayılan bir adam. Ve onun elindeki aile cüzdanında yazan tek bir gerçek: Evlenmişlerdi. Ne aşk vardı. Ne rıza. Ne de açıklama. Sadece tek bir cümle: "Boşanamayız." Ama asıl soru şu: Bu evlilik bir hata mıydı... Yoksa planlanmış bir hamle mi? Güçlü bir adam. Boyun eğmeyen bir kadın. Ve ikisinin de henüz görmediği bir oyun. Çünkü bazen bir imza, bir kurşundan daha tehlikelidir. Ve bazen ölmek değil, birlikte yaşamayı seçmek en büyük savaştır.

Gerçek Ailem kurgusu Kızımız evli ve çocukları var °•Kitapta genel olarak Miray'ın günlük hayatını anlatmayı planlıyorum

O konuşmadı. Kimse sormadı. Çünkü burada herkes susar töreler konuşur.. Bir berdel... Bir sakat ağa... Ve ölü bir ev gibi duran konağın içindeki sırları dökmeye gelen bir gelin.. Mirina, Gelin olmadı, bu hak ona sunulmadı.. Ama o evin duvarlarına sinen adamın acısını fark etti. Fark edilmeyen bir adam vardı orada. Bir zamanlar at üstünde göğe selam çakan, şimdi tekerlekli sandalyesinde göğe bakan bir adam. Kader onları zorla birleştirdi.. Ama Mirina dermandı, sessizce geldi. Adam suskundu ama bir tek ona konuştu. Ve berdel bir aşka yenildi. Bu, bir aşk hikâyesinden öte... Bu, acının, sırların, çabanın ve daha nicesinin hikayesi... Bir kadının sadece tek başına her şeye yetebileceğinin, bir adamın her koşulda arkasında olacağının hikayesi.. Azad Boran & Mirina ~ Nevbahar isimli ilk ve tek kurgudur. #merhamet 🥇 (28.09.25) #berdel 🥇 (14.03.26) #güç 🥈 (14.03.26)

"Susuyorum Ali Asaf ağabey! Öyle bir susuyorum ki sessiz sessiz attığım çığlığı bir tek Beyza'm duyuyor! Kaç yaşında düştüğümü bile bilmediğim gözlerinde yanarken dönüp geçmişime baktığımda sadece seni ve senin parçan olan Beyza'yı hatırlıyorum. Ali Asaf ağabey, Beyza beni karayemiş ağacına çıkarmak için arkamdan iterken yanımıza gelip "Abim, Zehra'yı rahat bırak. Kelebekler kırılgan olur, bırak Mavi Kelebek de seni burada beklesin." dediğinde mi düştüm gözlerinin toprak kahvesine, yoksa yaylada çimenler arasında yalın ayak dolaşırken "Mavi bakan hanım, niye terliksiz dolaşıp canının yanmasına müsaade ediyorsun?" deyip de ayağıma batan dikenleri özenle temizlerken mi? Beş yaş, beşşşşş! Dünyanın sonu olan aramızda ki bu beş yaş mıydı, yoksa amcanın kızı olmam mı?.. Haa tabii yaa dünyanın sonu olan, senin doğrularındı! Ali Asaf aynı evde büyüdüğü amcasının kızına, yan gözle bakmaz! Neden? Ali Asaf'ın doğruları her şeyin önünde... Öyle olsun Ali Asaf AĞABEY! Haniftam serisinin 2. kitabı...

Bu bir anlaşmalı evlilik kurgusu. En azından onlar öyle sanıyordu. Savaş Ali pusulası bozuk bir gemi. Asude'nin kıyılarına demir atınca öğrenecek pusulasız da yön bulabileceğini. Pamuklara sarılarak büyütülen Asude... Egenin huzurlu kıyılarından Karadenizin hırçınlığına düştüğünde anlayacak oyun oynamanın meşakkatini. Bir denklemde olmaması gereken her şey bir araya geldi. Savaş Ali evlilik baskısından kurtulmak için Asude'ye bir teklifle gitti. Onun için uygun gelin zaten seçilmişti ama Savaş için bu kabul edilemezdi. Madem kaçamıyordu evlilikten, gelinine de kendi karar verebilirdi. Babaannesi bir gelin sahibi olacaktı, onun istediğinin tam tersi özelliklerde olması Savaş'ın suçu sayılmamalıydı. Ya da bu kanıya Asude'yi tanımadan varmasa mıydı? Savaş için bu plan her şeyiyle mükemmeldi aslında. Ayarsız dilini, ipe sapa sığmaz gülümsemelerini, oyunbaz hallerini görene kadar çok da emindi. Sonra onun aslında bir GÖNÜLÇELEN olduğu ile yüzleşti. İKİ OYUNBAZ, VASAT BİR PLAN VE PİYANGODAN ÇIKAN AŞK! Her şeyin karma karışık olması için lazım olan her şey onların elindeydi...

"O zaman hazır ol berdel Gelini! Üzerine kuma geliyor! " diyen Mirhan'a "Senden kurtulacaksam kuma kabulumdur Ağam! çünkü Zerre kadar umrumda değilsin. Eski sare yok artık! Ben berdeli kabul ederek öldüm, sende üzerime toprak atan kişi oldun. Umrumda değilsin! "...

𝘈𝘯𝘭𝘢𝘴̧𝘮𝘢𝘭ı 𝘌𝘷𝘭𝘪𝘭𝘪𝘬 𝘈𝘪𝘭𝘦𝘭𝘦𝘳𝘪𝘯 𝘪𝘴𝘵𝘦𝘨̆𝘪 𝘷𝘦 𝘥𝘪𝘨̆𝘦𝘳 𝘯𝘦𝘥𝘦𝘯𝘭𝘦𝘳𝘥𝘦𝘯 𝘥𝘰𝘭𝘢𝘺ı 𝘣𝘪𝘳𝘭𝘦𝘴̧𝘦𝘯 𝘪𝘬𝘪 𝘩𝘢𝘺𝘢𝘵... 𝘠𝘶̈𝘻𝘣𝘢𝘴̧ı 𝘠𝘢𝘨̆ı𝘻 𝘈𝘭𝘱𝘦𝘳 𝘛𝘶𝘳𝘢𝘯 & Ö𝘨̆𝘳𝘦𝘵𝘮𝘦𝘯 𝘋𝘪𝘥𝘦𝘮 𝘙𝘶̈𝘺𝘢 𝘈𝘬𝘴𝘶 06/12/2025 Din#1

"Hamileyim..." Dediğimde çok sevdiğim yeşil gözlerini bana dikti. Öfkeli bakmıyordu... Ama bana acıyormuş gibi bakıyordu. "Çocuk doğduktan sonra seni bir daha çevremde görmek istemiyorum." Dediğinde gözlerimin dolmasına engel olamadım. *** Zeynep okuma yazma bilmeyen bir genç kızdı. Ailesi öldükten sonra amcası ona sahip çıkmıştı. Kuzeni için İstanbul'a gitmişti. Ve her şey o zaman başlamıştı. Bir çift yeşil göz onun hayatını değiştirmişti. Bir hata bütün geleceğini tehlikeye atabilir miydi? Zeynep için umut yoktu çünkü yeşil gözlüsü ona cahil diyordu. Onu sevmek bir yere dursun ondan nefret ediyordu aşk her şeyi affedebilir miydi? Bu kadar kırılmışken tekrar sevebilir miydi?