0530*: Selam. Ada: Selam da kimsin? 0530*: Dün tam sana çarpacak olan motorcu. Motor #1

Annesinin intikamını almak için İtalya'ya giden ajan Ahu Asel, uyuşturucu çetesini çökertmek ve çete lideri mafyanın evine sızmak zorundadır. Ancak, sızmaya çalıştığı çete lideri mafya ile tek gecelik bir ilişki yaşar; ve ortaya bir tohum çıkar, intikam tohumu... *** "Telefonda bahsettiğin kadın kimdi?" "Seni ilgilendirmiyor." "Sonuçta neyimsin ki?" "Her altıma aldığım kadına hesap mı vereceğim sanıyorsun?"

"Aral? Ne işin var senin burada?" Arkamı döndüğümde Sezen'i görmemle umursamazca baktım. "Korumayım Sezen. Onun için buradayım." dediğimde gözü az önce gezindiğim yere baktı. "Şu kızın mı?" dediğinde başımı salladım. "Anladım, az önce yanındaki adama onu öldürmek ister gibi bakıyordun." Evet. "İşim bu." dediğimde güldü. "İşin adam öldürmek mi?" dedi. Hayır, benim olana dokunanı öldürmek.

Ayağa kalkıp göz yaşlarımı sildim. Gözlerim son kez baktı ardından. Son kez seslendim adını. Bana öyle bir yara bırakmıştı ki, asla affetmeyecektim onu. Asla. O benim için ölmüştü. Bende onu gömdüm. Ruhumu tamamladı sanıyordum. Meğer o kendine orada bir mezar hazırlamış... O benim ruhumdaki bir ölüydü artık.. "Hoşçakal sevgilim." ...

"Ama buna dilek balonu demiyorum ben." Ayaz anlam veremeyerek kaşlarını çattı yine ve yine. "Nasıl yani? Ne diyorsun?" Omuz silktim gülümsemeye devam ederken. "Umut yıldızı diyorum." O sormadan açıkladım. "Çünkü dilekler gelip geçici. Ama umut öyle mi? O hep var." Balonu açtığımda o da ateşini yaktı, bir yandan meraklı gözlerle beni dinliyordu. "Balon da demek istemiyorum çünkü bir zaman sonra kaybolup gidecek. Belki de bir ağaç dalına takılacak. Bunu düşünmek istemiyorum." Gökyüzüne baktım. "Yıldızlar da tıpkı umutlar gibi kalıcı." Dudaklarım büküldü. "Evet çok uzakta, dokunamıyorsun belki ama orada olduğunu biliyorsun. Görüyorsun." Ona baktım bu sefer. "Ve bu buna yetiyor çünkü gündüz görünmese de orada olduğundan eminim. Gece geleceğinden eminim." Sırıttım ve onu gösterdim başımla. "Senin gibi."