❝Aşkın özgür rengi, bazen en güvenli limanın gölgesinde saklanır.❞ ⚝ Biraz kader biraz da en yakın arkadaşının sürüklediği İtalya'da ilk görüşte aşkı bulduğunu sanmıştı Nazlı. Luigi Bellini, tehlikeli bir İtalyan mafya olmasının da ötesinde, duygusal anlamda ulaşılmaz bir adamdı. Soğuktu, uzaktı, kontrollüydü. Onunla evlilik de kolay olmamıştı. Birbirilerini sevmelerine rağmen kültürel farklılıkların sorun olacağını biliyorlardı ancak sürpriz bir bebek haberi işleri hızlandırmıştı. Evlilikleri ani olduğu gibi boşanmaları da aniydi. Hem âşık olup hem de uzak durmak mümkün müydü? Bebeklerini kaybettikten sonra evlilikleri yokuş aşağı yuvarlanan Nazlı ve Luigi bunu düşünmekten çok yaşamıştı. Onlar için yolun sonuydu. Belki de en başı. Nazlı, özgür ve bekâr bir kadın olarak tüm acılarını geride bırakıp dünyayı gezerken Buenos Aires'de bir zamanlar en yakın arkadaşı Lâl'i eleştirdiği yerdeydi. Bir tango festivalinin ortasına düşmüş, hiç tanımadığı bir adamın kollarındaydı. Peki ya onun için gerçek aşk neydi? Yabancı bir adamın tekinsiz çekiciliğine kapılmak mı yoksa hâlâ unutamadığı eski kocasına olan özlemi mi? Sahi, ikinci şans denen şey gerçekten var mıydı? UYARI: Bu hikâyede yetişkin içerik bulunmaktadır. Copyright © Tüm Hakları Saklıdır

Her bölümde +18 sahneler vardır. Ağır cinsellik içermektedir. Yetişkin okurlar için uygundur.

Damarlarında, kaderin acımasızlığı ilmek ilmek gezen Mehir Mirzan, yalnızlığın en zift tonunu yaşadığı bir dönem olan klinik sürecinde kendisine yeni bir aile kurmuştur. Bir yıl iki ay sonra, madde ve nikotin bağımlılığı ile olan savaşını kazanıp, hayatla olan savaşının başladığından habersiz hayallar kurarken, kurduğu ailenin dağılma eşiğinde olduğundan da habersizdir. Habersiz olduğu bir diğer konu ise insanları ölümün ya da insanların ayırdığıdır. Geçmişten gelen yabancı bu sorularına cevap olacaktır. ❝Ölüm kapıyı çalar, kaburgandan bir kemik alır. Başka bedende vücut bulacak o kemik, ruhun bedenden ayrılışıdır. Ölüm bitiş sanılır, aslında kalanlara başlangıçtır. Bir kara kışın ortasında, yanan bir ateş, uzanan bir daldır. Yanan bir adam ise derdine belki devadır.❞ ❝Özgürdük çünkü kurtulmuştuk. Tutsaktık çünkü kurtulduğumuz sadece korktuğumuz bağımlılığımızdı.❞ ❝Zihnimiz hâlâ dolu, kalbimiz deli gibi vurgundu. Her nefesin göğüs kafesimizde bir çiçek soldurduğu dört duvarın arasından çıktığımızda bitti sandığımız bağımlılığımız yeni başlamıştı.❞

Bugün gelmeyeceğim, yarında Hakeza.

Şarkılar yalan söylüyormuş Baran, kimse kimseyi öldürmüyormuş sevdadan... Şayet öyle olsaydı, girmez miydim benim için kazdığın mezara? Düşmez miydim o dipsiz çukurlara, karanlık kör kuyulara... Şiirler de yalan söylüyormuş Baran, düşülmüyormuş öyle ha deyince... Yürekte yanan yangın, kül etmiyormuş hiçbir bedeni. Şimdi ışıkları söndürmeli, Seni yazan kalemi kırmalı, Ve kalbimin kapılarını kapatmalıyım... İçim çok kanıyor, Ama savaşmalıyım. Tek bir damla gözyaşıma hapsedeceğim seni Baran. Yutkunduğum an gözümden değil, Kalbimden düştüğün an olacak inan.

Ünlü Rus yeraltı mafyası Kuzentsov'un sahibi anti kahraman Azrail'in Kılıcı ve tek amacı ülkesine hizmet etmek olan bir kahraman askerin hikayesi...

"Gitmek mi istiyorsun?" diye sordu. "Evet," dedim. "Gözlerime bak," dedi. Baktım. Ve saatler sonra bakışlarında ilk kez, ufacık bir ihtimalle cebelleşen şüpheyi gördüm. "Ben sana her şeyimsin dedim. Ama sen hiçbir şeyimmişsin." Artık yapabilecek hiçbir şey kalmamıştı. Yolun sonu burasıydı ve o ne yaparsa yapsın, gidişime engel olamayacaktı. Saatler içinde çökmüştü güzel yüzü. Bomboştu karanlık gözleri. Bana öyle bir bakıyordu ki, sanki bıçağı kalbine saplamışım da geri çekmek bilmemişim gibi. "Bu bir son değil," dedi sadece benim duyabileceğim bir sesle. "Gideceksin ve ne yazık ki ben seni bırakmayacağım. Daha önce de söylediğim gibi, istersen dünyanın öbür ucuna git, yine de bulurum seni. Ama eğer seni bulduğumda, bir şeylere mecbur kalmadığını anlarsam, ikimize de geçmiş olsun. Eğer ki gerçekten benden intikam almışsan..." Gözlerine uzun uzun bakmak, dakikalarca nefes tutmakla eş değerdi. "Dua et ki Allah seni karşıma çıkarmasın."

Yatağın baş ucundaki küçük bir kağıt parçasına yazılan iki cümlenin içerisinde kalem delikleri vardı; harfleri bir araya getirirken kâğıdı parçalamaktan son anda vazgeçen bir saldırganlıkla yazılmıştı. Saldırganlığı yazdığı sekiz dokuz kelimeyle veda eder gibi değil, Alara'nın kalbini nefretin kollarına bırakır gibiydi. ❝Hesaplaşmamız gerekenleri şimdi hesaplaşmayacağız Alara. Geceyi de yaşanmamış say.❞ Yiğit Uygar Palaslı'nın satırlarında ihtirasa karışan bir öfke ve Alara'nın ihanetine duyduğu inanç vardı. Ve Yiğit kadar kimse, ihanetle körüklenerek yakıp yıkamazdı. Büyük bir kumpas. Palaslı'ların sergisinden çalınan değerli antikalar. Ve suçlanan Alara Yücesoy. Onların tehlikeli, 'itibar palası' oyununa ortak ol.

Bir tarafta baba evinde el üstünde büyütülen, neşesiyle konağı aydınlatan Gece... Diğer tarafta Karahanlı Aşireti'nin acımasızlığıyla nam salmış, merhameti zayıflık sayan sert ağası Devran. Her şey, Gece'nin abisinin Devran'ın kız kardeşini kaçırmasıyla başlar. Yılların husumeti bir gecede hararlanır; toprakların kokusu kan kokusuna karışmak üzeredir. Töre tektir, hüküm kesin: BERDEL. "Ben bu adamla evlenmem! Beni diri diri mezara gömmeyin." Gözyaşları içinde ailesine yalvaran Gece, abisinin canı ve ailesinin huzuru için feda edilir. Sevildiği, pencerelerinden kahkahalar yükselen o evden sökülüp alınır. Ama bu evliliği istemeyen tek kişi Gece değildir. Devran için bu nikah bir vaat değil; kardeşini kaçıran soyun yüzüne vurulmuş ağır bir tokattır. Sevmediği, tanımadığı ve nefret ettiği bir adamın kanını taşıyan kadını konağına esir gibi getirmek zorundadır. "Ağlamayı kes!" dedi Devran, Gece'nin çenesini hırsla kavrayarak. Sesindeki buz gibi soğukluk odanın taş duvarlarını titretmeye yeterdi. "Bu yüzüğü parmağıma seni sevdiğim için takmadım. Kardeşimin şerefini ve aşiretimin namusunu temizlemek için taktım. Sakın bu konakta bir ağa karısı saygı göreceğini sanma! Sen burada benim karım değil; abinin işlediği günahın canlı şahidisin. Ağlaman da sızlaman da benim umurumda değil." Aynı çatı altında iki düşman... Biri özgürlüğü elinden alınmış, korkusuna rağmen dik durmaya çalışan yaralı bir kuş; diğeri merhameti sözlüğünden silmiş, öfkesiyle taş duvarları bile yakan sert bir adam. İki tarafın da istemediği, nefret ve acımasızlıkla başlayan bu berdel; zamanla tutkulu bir aşka mı dönüşecek, yoksa Devran'ın öfkesi ikisini de o konağın taşları arasında yakıp kül mü edecek? Gece Şahinoğlu & Devran Karahan

"Konseyi ara, Roman. Kadınımı buldum." İstanbul'un güçle yıkanmış en görkemli gecesinde, genç bir kadın sahnede zarifçe salınırken, kalabalığın arasında onu izleyen biri vardı. Sicilya'nın en güçlü ve en korkulan adamlarından biri olan Lorenzo Mancini. O gece verilen tek bir emir, iki farklı dünyanın kaderini sonsuza dek değiştirecekti. Şehrazat Vardar sıradan bir hayatın hayalini kurarken, kendini zorunlu bir evliliğin ortasında bulur. Kaçmaya çalıştıkça zincirleri daha da sıkılaşırken, Lorenzo ise ilk kez sahip olamayacağı bir şeyle karşı karşıya kalır. Bazı karşılaşmalar kaderin en sessiz oyunudur. Bazı savaşlar bakışlarla başlar. Ve bazı aşklar... İnsanı mahvetmekten çok, yaşatmak için gelir. • Bu eser yetişkin temaları ve şiddet unsurları içermektedir.