"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General'in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

Ben : anneni ara. Oğuz:ne ? Ben: sen sinem teyzenin oğlu değil misin? Annen onu aramanı söylüyor. Oğuz : peki bunu o niye söylemiyor ? Ben : şarjı bitmiş? Oğuz : şarjı bitmişse ben onu nasıl arayacağım peki ? Ben yazıyor... Ben çevrimiçi... Ben : bir dakika oha doğru? Şarjı bitmişse nasıl arayacaksın ? Oğuz : bu küçük detayı yeni fark etmen gözlerimi yaşarttı. Ben : sen bana Altan altan laf mı soktun ? Hayırlı bir evlat olup annen ara demeden arasaydın böyle olmazdı 🙃 Oğuz : şimdi de sen mi bana laf sokmuş oldun? Ben : haspinAllah sınanıyorum herhalde , git ara ne bilim ben ya. Laf filan da sokmuyorum ayrıca. Oğuz : sen kimsin ? Ben: komşunuz ? Oğuz : komşumuz kim? Ben : evine gelseydin bilirdin. Oğuz :geldiğim zamanlarda oldu ama tanımıyorum seni ? Ben : o da senin kayıbın olsun hayırsızlığı bırakıp evine uğrarsın artık belki ? Oğuz : bu aralar sanmıyorum. Ben : benim ruhumda hayırsızlık diyorsun. Oğuz :hayırsız olsaydım bu vatanı korumak için canımı feda etmezdim. Ben :ne ? Oğuz: tek hayırsız ben değilmişim anlaşılan , komşusunun oğlunun mesleğini bilmeyen bir komşu kızı. Ne üzücü. Tanışalım yüzbaşı Oğuz Türk...

Lâl Soykan, babası tarafından yıllar boyunca 'Keskin Pençe' örgütüne karşı gizli tutulmuştur. Fakat abisi olan Valentinler soyunun varisi Atlas Soykan'ın ihanet uğruna öldürüldüğünü duyan Lâl, türkiyeye gelerek, yıllardır herkesten gizlediği kimliğini ortaya çıkarıp Keskin Pençe örgütünün bir varisi olduğunu açıklar ve örgüte girerek abisini kimin öldürdüğünü bulmaya çalışır. Fakat unuttuğu bir şey vardır. Abisinin ihanet ettiği, Petrosova soyunun varisi; Yekta Volga Petrosova... Peki bu yolda iki düşman mı olacaklardı, yoksa ikiside birbirlerinin açtığı kapılarla birlikte intikamlarını mı alacaklardı? ♤ Dudaklarımızın arasından çıkan nefeslerimiz yüzlerimize çarpıyordu. Nefesimi tutmuş ona bakarken gözlerimde keskin bir bakış vardı. "Unuttun mu Petrosova... Mesefeler intikamlarımızı alana kadar sürecekti?" Dediğim bir fısıltı şeklinde konuşuyordum. Beni büyük bir dikkatle dinlerken, huysuzca yüzüme düşen siyah saç tutamımı sakince kulağımın arkasında doğru taradı. Daha sonra ise yakıcı bakışları geri mavilerime tırmandı. Ela gözleri tehtitkar bir şekilde kısıldığında büyük eli, açıkta kalan bacağımı okşuyordu yavaş yavaş. "Hm..." dercesine bir mırıltı çıkardı Yekta. Yüzünde alaycıl bir ifade vardı. "Öyleydi Soykan... Ama konu sen olduğunda o mesafeleri sikerim çok iyi biliyorsun."