"උඹට පිස්සුද බන්, මන් ඒකාට සිරා කරේ නැහැ... අනික ඒ වගේ කළු කොල්ලෙක්ට ආදරේ කරන්න තරම් උඹලා හිතුවද මට කොල්ලො අහේනියක් කියලා..." ​"මෙච්චර කල් හරි මන් ඌ එක්ක යාළුවෙලා හිටියේ අපේ බෙට් එක නිසා... එහෙම නැතුව උඹලා හිතුවේ මන් ඒකාට ආදරේ කරනවා කියලා නේහ්... පිස්සු යකෝ උඹලට... අරූව දකිද්දිත් නිකන් වමනේ යන්න එනවා, උඹලා ආදරයක් ගැන කතා කරනවා.මගුල..." "නෙත්ම, තැන්කිවු මට බොරුවට හරි ආදරේ පෙන්නුවට... ඔයාව ගොඩක් විශ්වාස කරලා මන් ඔයාගේ ඒ ආදරේ වින්දා .. ඔයාට ගොඩක් පින් මේ ටික දවසට කාත් කවුරුවත්ම නැති මට ආදරේ කලාට ..බොරුවක් කියලා නොතේරෙන තරමටම ආදරේ කලාට..සතුටින් ඉන්න.ඔයා ඒ බෙට් එකෙන් දිනුම් කියලා හැමෝටම කියන්න.මන් කලුයි.කැතයි.හැබැයි මගෙ ආදරේ ඒක කැත නෑ.ඔයා ඒක වින්ද නිසා දන්නවා ඇති..ආපහු සැරයක් තැන්කියු නෙත්ම......" කියවන්න එන්න සයුලගේ සහ නෙත්මගේ කතාව....

"ධෛවය කියන්නේ අපි හමුවෙන්න ලියපු කතාවක්... ඒක වෙනස් කරන්න හිතුවත්, හමුවීම නවත්වන්න බැහැ."

"කැරි කදක් නෙ මගෙ ලෝයර් මහත්තයට තියෙන්නෙ..." " මෝල් තද උනාට මට කරන්න දෙයක් නෑ රාස්!! ".

...යතාර්තේ හරිම තිත්තයි බන් ..සමහර දවස් තියෙනවා තිත්ත බෙහෙත් බිලම හුස්ම අල්ලන්න වෙන .....

"අයියෙහ්.. පිස්සුද හලෝ.. මොන මගුලක්ද වෙලා තියෙන්නෙහ්?" "ඒයි.. ගල් ගිලලා වගේ ඉන් නැතුව හුස්මක් වත් ගන්නවකො.. මගුල!! " ඒත් කට අරින පාටක් තිබ්බෙ නැති හින්දා මන් ශේප් එකේ පොරගෙ උරහිස හරියෙන් අත තිබ්බා.. මෙච්චර වෙලා හිර කරන් ඉඳපු හුස්ම ද කොහෙද පහලට දාලා එයා හයියෙන් හුස්ම ගන්න ගමන් හෙඩ් රෙස්ට් එකෙන් ඔලුව තියාගත්නෙ ඇස් දෙකත් තද කරල පියවගන්න ගමන්.. "අයියෙ.. මොකද්ද අවුල කියල ඉන්නවකො..." "තමුසෙගෙත් කට මගෙ ලඟ විතරයි!" ඉඳලා ඉඳලා මොන වඳුරු කුනුහරපයක් ද මූ ඒ කිව්ව්වේ.. මන් ඇස් ලොකු කරලා පොරට දුන්නා අලු වෙලා යන ලුක් එකක්.. "මොකද්ද කියන්නේ.. දැන් එතන වෙච්ච මගුලටත් මන් ද පලි.." මට මලපැන්නා.. ඇයි යකෝ!! මොන මගුලක් කරාටද මේ යකා මට කෑ ගහගෙන එන්නේ.. "අතින් පයින් අල්ලන්න එනකොට පන නැද්ද අණ්ඩක් කැඩෙන්න ඌට දීලා දාන්න.." "මට කියන්නෙපා අයියෙ තමුසෙ අර කොල්ලට ගැහුවෙ ඒ හින්ද කියල නම්.." ඔහ් ශිට්!! මට නිකමට හිතු

ටිකක් සැර නීති තද රළු හදවතක් තියෙන නපුරු කොල්ලෙක්ලෙයි, හැමදේම සුලුවෙන් දකින කිසිම දේක වගකීමක් බාරදෙන්න බැරි ඒත් ඒ හැම දේකට වැඩිය සෙල්ලක්කාර කම තියෙන කොල්ලෙන්ගෙයි අමුතු ලස්සන ආදරයක්....

"උබ ඕන එකක් කියපන්.....මං අහන්නෙ මට ඕන දේ විතරයි" අස්විධ සේනාධි "කතා කරන්නම ඕනද මාව තේරුම් ගන්න..." නෙවාන් වස්තුක වජ්‍රධර

රංසිළුටනම් රඛිත මහත්තයාව පෙනුනේම ගමේ පන්සලේ විහාර ගෙයි උන්නු අඹාපු දේවරූපයක් වාගේමයි.කිරිගරුඬ වාගේ අතපය..ඝන කලු ඇස්....හීන් හුලං රැල්ලටත් එහෙ මෙහෙ යන කෙහෙරැලි රංසිළුට මතක් කොරන්නේ හුලඟට පැද්දෙන වැවේ දිය පාර..... "ඕයි තමුසෙට කන් ඇහෙන්නැද්ද....බලපන් උබ එක වැඩක් හරියට කරනවද මං කියන..වටපිට බල බල..ඒ මදිවට තනියෙන් කියෝ කියෝ...මොනාද උබ කන්න වගේ බලන් ඉන්නේ...." "ඕයි රංසිළු !!" හප්පටසිරි....දෙයියෝ උදහස් වෙලා නේද!!

උඹ තමා මේ Line එක Cross කරේ... දැන් උඹ බලපන් උඹට ආයේ හැරිලා ගමනක් යන්න ඉඩක් තියෙයිද කියල....

"මම ආදරයට ආදරෙයි" "ඒ කිව්වේ" " බි ගේ මල්ලි කට වහන් ඉඳපන්" "දැන් උබ මොකක්ද අයියේ කියන්නේ මට???" "මුකුත් නෑ" "තරහා වෙලා ද ආහ්...ඕන් ඉතින් " "නෑ මිනිහෝ තරහා නෑ .....ඒත් මට දුකයි" "හේතුව?" "ඇයි උඹට තාම මට ආදරේ කරන්න බැරි ඉස්සර වගේ?" "ඔල්මාදේද හිකෝ ඉස්සර වගේ නම් කෝමත් බෑ..හැබැයි" "හැබැයි...? "හන්තානේ ට පායන සඳ ලස්සනයි ද කියන්න" "මොකක්???" "අපි නුවර යමු"