" ඔයා එකසරද ?? " " ඔව් !! "

"සම්ප්‍රදායික නොවුන නමුත් විශ්වාසවන්ත චිත්තවේගයන්ගෙන් වැසී නොයන ස්වයං-ආරක්ෂිත ප්‍රතික්‍රියාවක අවසන් ප්‍රතිඵලය" "ආහ්?" "තේරුණේ නෑනේ?" "ඔව්නේ.." "එහෙම තමයි ඒක තේරෙන්නේ නෑ.."

" බය වෙන්න එපා ළමයෝ ... ! රිද්දන්න විදි ඕන තරම් තියෙනවා " MOONYLite : )

Falling... ඒක වුනේ මම එයාව දැක්ක පළවෙනි වතාවේ නෙමෙයි. දෙවෙනි වතාවේ තියා සියවෙනි වතාවේවත් නෙමෙයි... හැබැයි අර ගැඹුරක් පේන්නැති, හැගීමක් දැනීමක් ගෑවිලාවත් නැති තද කලු පාට ඇස් වල, මගේ ජීවිතේ පළවෙනි වතාවට කදුලු පිරිලා තියනවා දැක්කමයි. යුවාන් ආග්‍රව් ෆර්නෑන්ඩෝ. එයාට ගොඩක් අය කැමතියි. ඒ ගොඩක් අය අතරේ මමත් හිටියා. හැබැයි ඒ කැමැත්ත අර "ආදරය" කියන බරපතළ වචනෙ හරියකවත් තිබ්බේ නෑ. මන් එයාට ආදරය කරනවද? - මන් ඇත්තටම ඒක දන්නෑ. එයා මට ආදරය කරනවද? - කොහෙත්ම නෑ. මට එයාට ආදරය කරන්න ඕනිද? - ඒකත් මට තේරෙන්නේ නෑ. එයා මට ආදරය කරනවා දකින්න මට ඕනිද? නෑ...මම හිතන්නේ...නෑ. හැබැයි... එයාගේ ජීවිතේ නැතුව බැරි කෙනෙක් වෙන්න... එයාට කවදාවත් අමතක කරන්න බැරි කෙනෙක් වෙන්න... එයාගේ අර හරිම කලාතුරකින් දකින්න ලැබෙන ලස්සන හිනාවට හේතුවක් වෙන කෙනෙක් වෙන්න... අන්න ඒක තමයි මට ඕනි කලේ. ❝ You were never mine...but I kept falling for you like you were.❞ - ශනුල්

" ඔව් ඉතින් තොට මං මොකක් හරි කිව්වම තමයි දහසක් හේතු මතක් වෙන්නෙ..!! " " දැන් මොකක්ද කියන්නෙ !? " " අන්න දැක්කනෙ..! මේ ටිකකට කලින් කිව්ව දේ දැන් මතක නෑ.. හැබැයි අර හුකන ගෑනි කිව්වනම් පොතක් තියන් හරි තෝ ලියාගනියි..! ගොන් බල්ලා..!!! " " අගසස් මේහ්..!! දැන් ඇති ඕක..! " " ඇයි මොකද !? හිත රිදෙනවද අරකිට ඒව මේව කියද්දි..!!? " "අගසස් මං දැන් එකසැරයක් කිව්වා..!! " " මොකද මොකද..!!? උබ ගහන්නද ආ.. ගහපන් බලන්න තෝ..! අඩු ගලවනවා මං..!!" ඇගිල්ලකුත් දික් කරන් ඌට බැනලා මං එන්න හැරිල එනකොට මගෙ පිට මැදට ශොට් එකක් වැදිලා මං ඉස්සරහට විසිවුණා.. හරි එහෙනම් තෝ මට ගැහුවනෙ..!? හෙනම ගහපන් පර ගොම්බිලියට..!!!! වැස්ස දවසකට තෝ ගිහින් කුණු ඇළේම වැටෙන්න ඕනි..!!!!!!!

කරදිය හුළගෙන් බෝම සීරුවට ප්‍රවේසම් කරගන්න හිතන් හදලා තිබ්බ ලන්දේසි ගොඩනැගිල්ලේ පුංචි කවුළුවල ඉදලා වැටෙන ඉසියුම් අලෝක සීරා බාගෙට පිරිමැදපු ලී පොළොවේ ලස්සන රටා මවනවා... සමහරවෙලාවට ඒ අලෝක ලපයක් උඩින් දගකාරකමට වගේ පැනලා එයා හිනා වෙනවා... දන්නවා, ඒ කෞතුක වස්තු ටික හොරාගත්ත මගේ අවධානේ උදුරගන්න බව...! 🤎

කාලයන් ත්‍රිත්වයක හමුවන එකම වර්ගයේ මිනිසුන් පිළිබදව පවසන්නට ආශා වෙමී. කතුවරියන් දෙදෙනෙකු ඔවුන්ට හමුවූ දෙදෙනා පිලිබදව ලියා තැබුවාය. මේ මගේ වාරයය. මම එහි තුන් වැන්නා නොහොත් අවසාන කතුවරියය. මම ඉනාරා වෙමී! ඉවක් බවක් නැති ප්‍රේමයක සිර විමී!