Herkesin bir maskesi vardır hayatta. Kimi acılarını, kimi hayal kırıklıklarını saklar o maskeleri ardında. Sen, evet maskesinin arkasına sığınan değerli okur; eğer insanlardın sahte yüzlerinden bıktıysan herkes gibi, hikayemin cümleleri arasındaki sonsuz yalnızlığa sarılabilirisin... Kendini göreceksin belki de satırların keskinliğinde, ya da bir başkasıyla tanışacaksın senin gibi veya sana benzeyen. Belki bir karakter olur bu, belki de küçücük bir ima bilemezsin... Şimdi söylesene bana, hayattaki herkesin sahte kimliklere bürünmüş olduğu bu dünya maskeli bir balodan başka ne olabilir ki? Ne bekliyorsun? Başla hadi okumaya! Kaybedecek neyin olabilir ki? Hatta belki de kazanacak o kadar çok dost varken...

《Hikaye, wattpat #YazmaGünleriTemmuz adlı etkinliğin kazananıdır.》 ..."Beşincisi, hayatının anlamını oluşturan, seni senden iyi tanıyan ve seni senden daha iyi anlayan bir insan. Hatta, seni senden daha çok seven birisi..." "Yıldız yalnızlığı." Diye karşılık verdim. "Yıldız yalnızlığını anlattın bana. Yıldızların, en yalnız hissettiği anda bile yanında olan dostlarını öğrettin. Ama şu karşımızdaki deniz yıldızının bir kolu yok ya hani. Benim de eksiğim var bahsettiğin yoldaşların arasında..." Neyden bahsettiğimi anlaması için dua ederek yarım bırakmıştım cümlemi. Aynı ruhumdaki eksik parça gibi cümlemdeki eksik parayı da tamamlamasını istiyordum o an...

"Ruhum kanlı ellerimde can çekişirken, aldın ellerimi avuçlarına..Usulca açtın birbirine kenetlenen kan içindeki parmaklarımı..Buldun yok olmaya yüz tutmuş olan ruhumu kuytu köşede..Sevdin..Öyle güzel sevdin ki, ruhuma dokunduğun yerden hayat buldu bedenim.. Vazgeçme ne olursun..Yok olacağımızı bilsen bile vazgeçme." ..Çocukken fırtınayı iliklerine kadar hissetmiş bir kız ve kızın ruhundaki yıllanmış fırtınanın orta yerine yıldırım gibi düşen bir adamın hikayesi.. Bu sabretmeyi bilenlerin hikayesi. 22.08.2016