"Hazır ol, gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum. Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamın evlilik teklifi etmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia'yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... Ve kırk bir günlük bir oyun.Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği'nin laneti, seni izliyor... Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek. Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına... Veteriner:1. Sırada Lavinia: 1. Sırada 🧭⚓

"Bu avına âşık olan bir avcının skandalı değil... Hâkeza sen aslanın pençesine düşmüş zarif bir ceylan değilsin; kurdun inine düşmüş bir kuzu da değilsin." diye fısıldadığında, sıcak nefesi sus çizgime çarptı. Kül kokan parmaklarının tersi şakaklarımdan aşağıya doğru yavaşça sürtünüp, kirpiklerime takılmış uzun perçemlerimin bir tutamını kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Sen sürüsü olmayan bir kar leoparısın, ben de seni yamacında saklayan uçurum." • • • *Kurgunun bütün hakları bana aittir! En ufak bir çalıntı durumunda, gerekli işlemler başlatılacaktır.

!!!ilk bölümler düzenlenecek!!! ~Yeşim Deniz ~ Kendisi hayatını yaşıyor sanarken daha gerçek hayattı ile bile tanışmaması gerçeği fakat hayatı olan adam Alaz Karadağ onu 7 yıldır tanıyor olması ve artık yeşim'inde Alaz ile tanışma zamanın geldiğini fark eder aralarındaki inanılmaz çekimin etkisi asla birbini bırakmaz ancak Alaz'ın hayatı Yeşime oldukça ters düşmektedir akıllarda ki o soru Alaz o hayattan vazgeçe bilecek mi hayatı için bu zorlukları beraber aşabilecekler mi yeşim'in geçmişi Alaz'ın geçmişimi bu ikisini birbirine kenetledi orası bilinmeyen olarak tarihe geçti bu evlilik daha ne kadar anlaşmalı olarak devam edecekti......

Cesur abi birkaç adım ötede durmuş, beni izliyordu. Gözlerinin ışığı, o zaman bile kalbime dokunmuştu. Bir adım yaklaşarak gülü kulağımın arkasına yerleştirdim. Kırmızı gülü saçımın arasına sıkıştırırken başımı hafifçe ona çevirdim. "Nasıl oldu, Cesur abi?" dedim gülümseyerek. Ela gözleri üzerimde yavaşça gezindi. Bakışı öyle bir şeydi ki, çocukça bir soruya verilmiş yetişkin bir cevaptı neredeyse. "Çok güzel," diye fısıldadı. Sesi, her zaman olduğu gibi sakindi. Ama içinde bir şey kıpırdıyordu sanki. Yanaştı. Elimdeki başka bir gülü alarak saçıma özenle yerleştirdi. "Böyle daha güzel." Kahkaha attım. O zamanlar daha çocuksuydum belki. Cesur abinin yanında bazen sırf onun gözlerini parlatmak için konuştuğumu sonradan anladım. "Gelecekteki eşim çok şanslı bence. Değil mi Cesur abi?" dedim, hem ciddi hem oyunbaz bir sesle. "Gül gibi eşi olacak." Bir an durdu. Derin bir iç çekti. Bana baktığında bakışlarında bana ait olmayan ama içimde yankılanan bir şey vardı. "Öyle," dedi usulca. "Çok şanslı olacak." |yetişkin unsurlar bulunur|

Bir gün hasta haliyle villalarında çıkan çatışmayla birlikte kaçmaya çalışırken yıllardır peşlerinde olan eski sevgilisi Karan Kızıltuğ ile göz göze gelen Ahu, sahte bir kimlikle saklanıyordur ve içtiği ilaçlardan ötürü hafızanı kaybetmiştir. Ölü gösterilen bu kızı ve ailesini öldürmek için arayan mafya lideri, hem kızın babasını bulmak için kızı kaçıracak hem de onu ikiziyle aldatan eski sevgilisinin acı dolu intikamını almak için kızı komaya sokup anılarını değiştirerek türlü oyunlarla onu kendisine aşık edecektir... *** "Nefretten aşk doğamaz demiştin." dedim tüm uzuvlarım acıyla sızlarken. "Haklıydın. Biz nerede başlarsak orada biteriz. Nefretin benim sonum olmasına izin vermeden ben kendi sonumu yazıyorum." "Yapma Savcı." dedi ben silahla ateş etmeden hemen önce. "İnsanlar yanılır ama ben yanılmaz demiştim ya sana, ilk defa haklı çıktın. Yanıldım. Nefret aşka dönüşürse şayet, o adamı kimse tutamaz. Aşk gerçekten her şeyi yenebilecek olan tek duyguymuş çünkü." "Duygulara yeri olmayan sen mi söylüyorsun bunu? Aşk nedir bilmiyorsun bile!" "Evet!" dedi bağırarak. "Aşk nedir bilmiyorum, tek bildiğim senin yanında kendimi kaybettiğim. Kalbimin hızlanmasını sağlayan, tek bir gülüşünle bana tüm dünyayı yaktırabilecek güce sahip olan tek kadın sensen ve buna aşk denmiyorsa ben hastayım Savcı. Ben yenildim." Bu cümlenin devamını duymaya hazır değildim. "Ben senin yenilmeni beklerken, ben sana yenildi-" Başımı ağır ağır sallarken cümlenin devam etmesine izin vermeyerek, acımadan iki el silah sesinin duyulmasını sağladım. Bedenim yere kapaklandı.

(İLK KURGUM OLDUĞU İÇİN YAZIM DİLİ BİRAZ BASİT VE BAZI SAHNELER CRİNGEEEE GELEBİLİR.) "Sen çok güzel konuşuyorsun." "Güzel olduğun için. Hem söyleyen önemli değil, söyleten önemli." Küçükken kitaplarda ki aşkın yalan olduğuna inanırdım. Ta ki hastane çıkışı kaçırıldığım terörler tarafından karşıma çıkan ela gözlü askere tutulduğumun farkına vardığım vakit. O aşık olduğum ela gözlerin içinde barındırdığı güven ve huzur. Güneşin her zaman yüzüne vurduğu vakit ortaya çıkan o gamzeleri ve gamzelerine eşlik eden o muhteşem, hayran olduğum ela gözleri. Kendisiyle öğrendiğim tek kelime, ve o kelimenin içinde bana yaşattığı muhteşem sevgi. Aşk... Terörler tarafından kaçırılan genç doktor, kendini hiç beklemediği bir anda mermilerin içinde bulur. Terör örgütü liderinin yaralanması ve göğsüne saplı kurşunu çıkartmaları için kaçırılan doktor, ve doktorun orada olduğunu bilmedikleri için operasyona geçen Atmaca timi. Peki üsteğmen Ömer Asaf, depoda gördüğü yeşil gözlere tutulup kalırsa, yahut Genç doktor İkra ona bakan o güzel ela gözlerin nefesini kestiğini hissederse. Temiz, masum ve bir o kadar aşk dolu bir kitap sizleri bekliyor. Bakmadan geçmeyin :) Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi'ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize. !!!Wattpadde CEPHEDE HANÇER adında yazılan ilk kitaptır.!!!!

Bir insanın başına gelebilecek en güzel şeysin sen. Ama ben bir vampirim... ⚔️ "Kalbine kulak ver, Tanrıça. Dinle, tüm notaları senin için yakacağım." Parmağının ucunu göğsüme dokundurdu. "İki karanlık kalp. İkisi de nefretle dolu." Gözlerimiz birbirine değdiğinde aynı müzik, iki ayrı ruhta çalmaya devam ediyordu. "Dinle," dedi, sanki duyduğum her şey onun da kalbindeydi. "Bu bizim şarkımız. Her şeyi cehennem gibi yakıp kül edeceğim." "Neden?" "Çünkü bu benim resitalim. Kan resitali." (Kurgu, kitap ve karakterler tamamen "karanlık aşk" türüne hizmet etmektedir.)

"Numaramı nereden buldun?" Adam dudaklarını sinirden kemiriyordu. "Sen." dedi nefretle. "Sen karşına çok yanlış bir kişiyi aldın. Eninde sonunda bana yakalanacağını biliyorsun değil mi? Benden gerçekten kaçabileceğini mi sanıyorsun? Nefes aldığın bu ülke bile bana aitken?" Kadın ses değiştirici cihazın ardından yalandan gülümseyerek konuştu. Halbuki içi acıyordu. "Beni yakalayacağın gün ben değil sen öleceksin. Bunu göze alabilecek kadar cesaretli bir adam değilsin sen." Adam olumsuzca başını iki yöne doğru salladı. "Bizi bu hale sen getirdin." dedi içinden atamadığı nefretle. "Şu lanet dünyada bir seni sevmiştim, onu da piç ettin. Aşkımı nefrete çevirdin, bedelini de kan vere vere ödeyeceksin." "İhanetimi çok büyütmüyor musun sencede Zifir?" dedi kadın umursamaz görünmeye çalışarak. "Hadi diyelim hayatımı mahvettin. Bir gün elindeki her şeyi kaybedince ne yapacaksın peki? Sadece eli armut toplayan sen değilsin sonuçta. Bende seninle savaşıyor olacağım." Derin bir sessizlik oluştu. İki aşık. Kafaları karışık. Hayır çiz, iki düşman. Sonu ise hüsran. "Sen beni bitiremezsin Evren Yıldırım." Diyerek devam etti hattın diğer ucundan Güneş. "Çünkü seni ben var ettim, ben yoksam sende ölürsün. Buna cesaret edemezsin." "Canavar tarafımı uyandırdın bir kere. Birlikte öleceğiz, bana ihanetinin bedelini ödemeden seni siksen bırakmam bu saatten sonra. Senin için köpek olacak eski sevgilin değil, ihanet ettiğin düşmanın var karşında. Kaçacak delik bul, seni yakaladığım an bir daha kaçamayacaksın ve hayatıma hapsederek cehennemin olacağım senin biricik eski sevgilim."

Son yirmi yedi saniye. Zaman gelmişti, kulaklıktaki ses son kez konuşacaktı. "Sonuna geldik, küçük hanım," Alacağı canları düşündükce duyduğu memnuniyet, gözlerini daha da büyütüyor, gülüşü dudaklarını aşmaya çalışıyordu. "Cana can!" Sesi sert, ancak bir o kadar da memnundu. "Kadına kadın!" Keskin nişancının parmağı yavaşça tetiğe baskı yapmaya başladı. "Kıza kız, Anıl!" Beş saniye... "İşini bitir!" "Onun gözleri, özgürlük bulduğum gökyüzü değil, boğulacağım denizdi. Ama artık boğulmaktan korkmuyordum, çünkü ben de onun yanmaktan korktuğu ateşe dönüşmüştüm." Bu kitapta bahsedilen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür; her ayrıntısı, sadece kurgusal bir dünya oluşturma amacını taşımaktadır.