(Final oldu, tamamlandı.) Galatasaray teknik direktörünün büyük kızı olan Mayıs Erdem, babasının totemi için gittiği derbide, yaptığı hat trick'in ardından sakatlanan yıldız oyuncunun sakatlığına babasının ne kadar üzüldüğünü görünce dayanamaz. Hem babası hem de kaldığı tek staj olan ortopedi'yi geçebilmek için fakülte hocalarından birisiyle bir anlaşma yapar. Sakatlanan topçuyu üç ayda sahalara döndürmenin sözünü veren Mayıs, bu sözü verirken Galatasaray ve milli takımın altın çocuğu Doruk'un, dışarıdan göründüğünden de huysuz bir insan olduğundan habersizdi. Ama kendisi de ondan pek aşağı sayılmazdı. Ve top kaleye, tam isabet etmişti.

"Kral Arthur" diye kükredim Kral bana bakıp ne diyeceğimi beklemeye başladı "Seni bu savaştan kurtarırsam güzeller güzeli kızın Helena'yı benimle evlendireceğine dair anlaşmıştık neden vazgeçtiğini söyleyip kızı başkasına verdin, şimdi bu krallığı başına yıkmamam için bana tek bir sebep söyle" Her türlü kötülük ve +18 sahneler olacak ona göre okuyunuz 😉

"Evlen benimle," dediğimde kendimden emin çıkan sesim beni bile bozguna uğrattı. İlk defa geldiğim bu şehirde, yabancısı olduğum bu dört duvarın arasında ve sadece bir kez gördüğüm bir adama evlenme teklifi ediyordum. "Ne saçmalıyorsun sen?! Böyle bir şey olmayacak!" Kaşları şiddetle çatılırken ses tonu bile öfkesini yansıtmaya yeterdi. "Ben niye tanımadığım bir kadınla evleneyim?!" Ben taraftaki eli yatağın üstünde yumruk hâlini alırken sesi kısıldı. "Üstelik bu hâldeyken..." Belden aşağısının felç olması evlenmemize engel değildi. "Görücü usulü diye bir şey duymadın mı sen hiç?" "Duydum duydum ama senin kadar ısrarcı bir gelin görmedim!" Kınayan bakışlarla bana baktı. Ardından gözleriyle kendini işaret etti. "Gerçekten hayatında sadece bir kez gördüğün ve felçli bir adamla evlenmek mi istiyorsun? Delirmişsin sen!" Benim de kendime göre birtakım sebeplerim vardı elbet. Hayatta hiçbir şeye böyle imkansız gözüyle bakmamalıydı, ona bunu öğretecektim. Oturduğum koltuktan kalktım ve odanın kapısına yönelirken duyacağı bir şekilde konuştum. "Gidiyorum ve dışarıdakilere yakında düğünümüz olduğunu söylüyorum." Ben odadan çıkarken öfkeyle söylendiğini duymuştum. "Deli kadın! Seninle evlenmeyeceğim! Git ve diğer görücülerini bekle!" ••• Bazen, sadece devam edebilmek bile müthiş bir meziyettir. Kaybedişlerin kucağında, hiçliğin ortasında. Bazen de bir uçurumun kıyısında... ••• Bu isimle yayınlanan ilk hikayedir.

"Siktir..." dedi derin bir nefesle. "Boşalmak üzereyim. İçine..." "Dayan," diye tekrarladım; sesim bu kez bir tehditle doluydu. Gözlerinin içine bakarak verdiğim bu emir, bedeninin kontrolünü tamamen bana teslim etmesine yol açtı. Hareketlerimiz hızlandı, ritim sınırları aşan bir enerjiyle taştı. Aleksandr'ın boğuk iniltisi odada yankılandı - zevk, acı ve teslimiyetin karışımıydı bu. Bedeni artık tamamen kasılmıştı. Sırtı gerilmiş, karın kasları taş gibi sertleşmiş, damarları derisinin altında mavi bir ağ gibi belirginleşmişti. Parmakları bacaklarımda morluklar bırakacak kadar güçlü sıkıyordu; tırnak izleri tenimde kırmızı çizgiler ve ince kan izleri oluşturuyordu. Zevkle acının o ince çizgisinde kaybolmuştu. Ritmimi acımasızca sürdürdüm. Her inişimde içimdeki kaslar onu daha derine çekiyor, karşılıklarımız ritimle birleşince hakimiyetimin tadını çıkarıyordum. "Beni becermeyi seviyorsun," diye fısıldadım dudaklarına yaklaşıp, "En az benden nefret ettiğin kadar." Gözlerindeki çaresizliği görmek istiyordum - kontrolü tamamen kaybetmiş, bana teslim olmuş hâlini. Aleksandr'ın boğazından çıkan sesler artık kelimeye dönüşmüyordu; sadece boğuk iniltiler, hırıltılar ve nefes nefese kalışlar havayı dolduruyordu. Bedeni her hareketimde titriyor, kasları istemsiz seğiriyor, göğsünün hızlı inip kalkışı kontrolün bende olduğunun kanıtıydı. Sonunda kendimi tutamayacağımı anladığım an geldi. Ritimimi hızlandırdım, başımı omzuna yasladım, nefeslerimiz karıştı. "Şimdi," diye fısıldadım kulağına, "Şimdi boşal. İçime."

📌Açık cinsellik ön plandadır. Rahatsız olacaklar lütfen okumasın. Kapak tasarımı : @writerladyy / Yetişkin içeriktir. Gerçek olay ve kişilerle bir bağlantısı yoktur.

"Beni sev sadece, koca yüreğine dünyaları sığdırabilen adam... Yalnızca beni sokamadın ya o koca yüreğe, dirim değilse de ölüm girebilsin..." ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz. KANLI BAŞLANGIÇLAR SERİSİ 5 (KİTAPLAR BİRBİRİNDEN BAĞIMSIZDIR! DİĞER KİTAPLARI OKUMANIZ GEREKMEMEKTEDİR!)

"Bu avına âşık olan bir avcının skandalı değil... Hâkeza sen aslanın pençesine düşmüş zarif bir ceylan değilsin; kurdun inine düşmüş bir kuzu da değilsin." diye fısıldadığında, sıcak nefesi sus çizgime çarptı. Kül kokan parmaklarının tersi şakaklarımdan aşağıya doğru yavaşça sürtünüp, kirpiklerime takılmış uzun perçemlerimin bir tutamını kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Sen sürüsü olmayan bir kar leoparısın, ben de seni yamacında saklayan uçurum." • • • *Kurgunun bütün hakları bana aittir! En ufak bir çalıntı durumunda, gerekli işlemler başlatılacaktır.

TAMAMLANDI Bir kadın var eksik büyümüş. Hayatın acı gerçekleriyle küçük yaşta karşılaşmış. ... Ve bir adam var. Vatanı için ailesinden vazgeçen bir asker var. Vatanını seçtiği için evladından vazgeçen bir ailesi var. ... Bir kadın var. Karadeniz kadar inatçı, asi, hoyrat. ... Bir adam var. Karadeniz'in hırçın dalgalarıyla boğulacak olan. 🥇 03.05.2024 #Umay 1. 03.05.2024 #Terketmek 1. 19.06.2024 #miras 1. 29.09.2024 #asi 1. 02.09.2024 #inatçı 1. 16.10.2024 #vatansevgisi 1. 16.10.2024 #hakim 1. 18.10.2024 #trabzon 1. 22.09.2025 #savcı 1.

Ayşeker, küçük mahallesindeki ev yemekleri lokantasında çalışırken hemen karşısındaki sahafa çırak olarak giren Mahir ile hayatının tüm dengesi sarsılır. Yumuşacık bir sevda kalplerini kuşatmışken beklenmedik ayrılıklar ikisini de farklı yerlere sürükler. Yıllar sonraki karşılaşmaları ise o kadar da beklenmedik değildir. En azından Mahir, bu sefer kolay pes etmeyecektir. Bir savcı olarak Ayşeker'in çalıştığı restoranı "bastığında" hikâyeleri kaldığı yerden devam edecektir. 🌙 Sıcacık, yumuşacık, bıcır bıcır, çerezlik bir yaz kurgusudur efendim. 🍬 Tüm hakları saklıdır.

Korkuyla bakışlarını yine o öfkeli bakışlara sahip adama döndürdüğünde bir an yumruların sırayla boğazına dizildiğini hissetti. Ona öyle bir bakıyordu ki sebebini öğrenmek için can atıyordu bir yanı, diğer yanı ise ondan olabildiğince kaçması için çığlık atıyordu. Arabanın kapısını öyle sert attı ki, kapandığı an çıkarttığı sesten ötürü yerinden sıçradı Efsun. Üstüne üstüne yürümeye başladığı an tüm bedenine korkunun salındığını hissetmişti. Ne istiyordu ondan? Korkuyla önce birkaç adım geri atmış ve ardından adamın gerçekten ona doğru geldiğini idrak etmişti. Nefesi bir anda hızlanırken önce ne yapacağını şaşırmıştı. Telaşla başını bir sağa bir sola çevirmiş ve hemen sonrasındaysa elindeki kitaplarıyla çantasını bir köşeye fırlatmıştı. Kitaplar gürültüyle havada dalgalanıp kulağı tırmalayan sayfa seslerinin ardından yere düşerken Efsun var gücüyle o adamdan kaçmaya çalışıyordu. Bunu neden yaptığını bilmiyordu. Ama deli gibi korkuyordu ona zarar vermesinden, incitmesinden. Bu yüzden koşabileceği en hızlı şekilde koşuyordu damarlarında süzülen adrenalinde etkisiyle. Bacakları adeta yanarken var gücüyle koşmuş ve tam köşeyi dönmeye hazırlanırken tüm çabalarına rağmen yakalanmıştı. Daha köşeyi dönemeden onu belinden tutup havaya kaldıran adam saniyeler içerisinde o koca eliyle ağzını kapatmıştı. Çığlıkları dudaklarından dökülememiş ve içinde feryat etmişti. Fakat kimsenin artık ona yardım edemeyeceğini anlamıştı. Adamın güçlü kolları arasında çırpınsa da pek bir işe yaramamıştı. İçinden Allah'a yalvarmak kalmıştı yalnızca, ölmek için... Gözyaşları şiddetle gözlerinden akıp yanaklarını ıslatırken artık geri dönülemez bir yola girdiğini biliyordu. Onu kimse kurtarmayacaktı... ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka