🌪️TAMAMLANDI💧 🌪💧 Fırtınaya direnen su damlası... Beni bıraksa, bir daha istemese yemin ederim sevinirdim. Tamam, üzülürdüm ağardım belki ama onun güzel bir hayatı olacağını düşünüp, güleceğini mutlu olacağını bilince çok mutlu olurdum. Azer yüzümü tutup beni kendine çevirdiğinde sanki düşüncelerimi kalbinde hissetmiş gibi yıkık bakışlarla gözlerime bakarak büyük bir kararlılıkla "Senden vazgeçmem." Diye fısıldadı. Dudaklarını alnıma yaslarken derin bir nefes alarak fısıldadı. "Senden sana rağmen vazgeçmem." Ah Azer. Araf'ım... Alnımı alnına bastırırken elimi kalbimin acısına rağmen ensesine götürüp titrek bir nefesi içime çekerken "Kalp sancımsın." Diye fısıldadım. Nefesim ciğerlerimi zorlarken hasta kalbim bu kadar heyecan ve duygusallığa dayanamayarak hızlandığı için canımı çok fazla yakıyordu. Azer acı çekiyormuş gibi yüzümü avuçlarken alnını alnıma yavaşça vurarak "Akıl sızımsın." Dediğinde acıma rağmen gülümsedim. Aklına sızmıştım. Hep beni düşündüğü için sızısını çekiyordu benim onun için kalp sancısı çektiğim gibi. 🌪💧 Esila Hüma Koran ♡ Araf Azer Aladağ Başlangıç Tarihi = 10.10.2019 Bitirme Tarihi = 15.05.2025

Yaz tatilinde ağır şeyler yaşayıp, kafasını dağıtmak için bara gitmişti. Sarhoş kafasıyla önünden geçen yakışıklı bir adama birliktelik teklif etmişti, en fazla ne olabilirdi ki? Yani sonuçta sabah yatakta bırakıp, kaçtığı adamın elbette yeni matematik öğretmeni olacağını Aleda da bilemez di...

~Fantastik~ "Perilerin acımasız ve zalim olduğu dünyada insanların hayatta kalmak için pek de şansı yoktu." ~ Zalim üvey annesi ve kız kardeşleri ile birlikte yaşayan Velmira, Peri Tüccarı'na köle olarak satıldığında kendini Gölge Sarayı'nda bulur. Yabancı ve soğuk topraklarda yaşamak için mücadele etmek zorunda kalan Velmira, Eş Seçme Günü'nde saraydan kaçmak için plan kurar. Ancak Peri Prensi Rehan'la dans edeceğini hesaba katmaz. Öyle ki Eş Seçme Merasimi'nde ikisi dansla birlikte kaderlerini birleştirir ve Velmira, Zalim Rehan'ın karısı olurken bu kez hayatta kalmak için daha çok mücadele etmesi gerekecekti. Çünkü o sıradan bir insandı. Zalim dünyanın acımasız prensi Rehan ise bir periydi. İkisi arasında uçurumlar kadar fark vardı... Peki Velmira, zalimliği ve alışagelmiş kuralları yıkabilecek miydi? Gölge Sarayı'nda kendisine yer bulup Rehan'a karşı koyabilecek miydi? Yoksa onunla beraber hiç tahmin etmediği bir gelecekle mi yüzleşecekti?

Yüsra, ömründe ilk kez ağabeyinden gizli bir yola gitti. Üstelik, oldukça riskli bir yola... Görev icabı sınırda bulunan askerlere yardım eli olmak için yazdığı dilekçe kabul edildi. Yüsra, ilk görev yeri olarak sınıra komşu bir köyde, askerlerin daimi Hekimi olmak için göreve başladı. Tozpembe iyilik hayalleri buraya kadardı. Vahşeti, sefaleti ve savaşın en derin yaralarını ilk elden tecrübe etti. Ayrıca kader onun önüne burada, seneler önce ağabeyi tarafından reddedilen adamı da çıkardı. Şimdi genç bir çocuk değildi. Yüsra'ya hiç ama hiç aşık değildi. Affedici değildi. O merhamet dolu çocuk gitmiş, yerine savaş yaralarıyla dolu, ondan ve tüm insanlıktan nefret eden Assubay Tugay kalmıştı. Ayrıca, Yüsra'yı yakınında istemiyordu. Onu bu görevden men etmek için tüm silahlarını kuşanıyordu...

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta." Yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

Saate baktığımda ders çoktan bitmişti, Akel'e dışarı çıkacağımı söyleyip derslikten çıkmıştım. Fakültenin bahçesine çıkmadan önce kantine doğru yürüyüp bir kahve aldım ve ilerledim. O sırada hahverengi başörtülü bir öğrenci kitabını düşürmüş ama farketmemişti. Kitabı diğer elime alarak koşmaya başladım ama elimdeki kahve dökülünce durmak zorunda kalmış ve kahverengi başörtülü kızı gözden kaçırmıştım. Elimdeki kahve bardağını kenara bırakıp kitaba dikkatlice baktım. Bu Mehmet Rauf'un "EYLÜL" kitabıydı. Bu kitabı defalarca kez okumuştum, en sevdiğim eserlerden biriydi. Etrafıma tekrardan baktıktan sonra elimdeki kitapla dışarı çıktım ve bir banka oturup kitabın rastgele bir sayfasını açıp okumaya başladım. "Lâkin nasıl yaşıyorlar ya Rabbim Sevmeden, sevilmeden nasıl yaşanıyor?" Cümleyi bir kaç defa okuyup üstüne düşünmeye başlamıştım. Sayfaları çevirirken içinden kurumuş kahverengi bir sonbahar yaprağı çıkmıştı. Kurumuş kahverengi yaprağı biraz inceleyip tekrardan aynı yerine koyup kitabın kapağını kapattım. Acaba o kahverengi başörtülü kız bu kitabı okuduğunda neler hissetmiş ve düşünmüştü? Bunları sormam için önce onu bulmam gerekiyordu ama nasıl? Üniversitenin binasında gözlerimi gezdirip gülümseyerek başımı sağa sola salladım. Sanırım bu biraz zor olacaktı. . .

"Ulan annem her şeyi bimden alıyordu da gelinini de bimden bulacağını düşünmemiştim" Alya yazın kendine okul harçlık çıkarmak için bimde çalışan bir genç kızdır. Bimde çalışırken mahallenin dedikoducu teyzelerinin ağına düşüp bir aşkın kucağında kendini bulacağını nereden bilebilirdi ki?

Dolores babası tarafından tanımadığı bir adama verildiğinde hayatının şokunu nasıl yaşayacağını bilemedi. Annesi, kendisini ve babasını terk ettiğinde babasıyla yalnız kalmak zorunda kalmıştı. Her zaman babasının nefret sözlerine maruz kalan kız bir an önce o evden kurtulmak istiyordu ta ki isteklerinin yabancı bir adamla gerçekleşeceğini bilemezdi. Yabancı bir adamın evine, köşküne gittiğinde ne düşüneceğini bilemeyen kız evine geldiği adamda değişiklik ve sırların olduğunu hissedebiliyordu. Malikâne gizemlerle doluydu. Ve bu gizemin asırlar öncesine ait olacağını bilemezdi. Yanına geldiği adam 420 yaşında bir vampirdi bu şaşkınlığı atlatamadan adamın onunla anlaşmalı evlilik yapmak istediğini duyduğunda her şey değişti. Dolores'in hayatı artık eskisi gibi masum değil gizem, sırlar ve aksiyonla dolu olmuştu. Valentin'in Dolores'e duyduğu gerçek aşkla her şey altüst olacaktı. DOLORES & VALENTIN

Az önce Eylül'ün tuttuğu boşta kalan elini yeşil kalın askeri kemerinin üzerine koyup lafa girdi. " Gel ben sana espriyi göstereyim."dedi. Elini kemerinin üzerinden çekip göğsünün üzerinde yazan yazıyı işaret etti. " Bak bakalım burada ne yazıyor?"dedi sesindeki alaycı tınıyla. " Arslan."dedi karşısındaki adam kısık çıkan sesiyle. Ardından Eylül'ün yaka kartını gösterdi Toprak parmak ucuyla. "Peki burada ne yazıyor." "Eylül Arslan." "Aynen öyle." dedi Toprak başını aşağı yukarı sallayarak. Ardından elini kaldırıp yüzüğünü gösterdi. " Bu."dedi sorgulayan sesiyle. " Yüzük." Eylül'ün elini tutup kaldırdı. " Bu."dedi tekrar. Aynı cevabı aldığında ellerini indirip birbirine kenetledi. Ve tekrar kaldırıp herkesin gözüne sokarcasına konuştu. " Birleştir bakalım ne çıkacak ortaya."dedi. Ardından masaya göz gezdirip karşısındaki adama dikti bakışlarını. Birkaç saniye cevap vermesini bekleyip adamın omzundaki elini sıktı. " Evlisiniz."dedi adam fısıltıdan farksız sesiyle. " Doğru cevap." dedi Toprak alayla. Adamın omzundaki elini çekip yüzünü Eylül'e çevirdi. Birkaç saniyeliğine yumuşayan bakışlarını tekrar buza çevirip masaya döndü. Birbirlerine kenetlenmiş ellerini gösterip: " Duyduğunuz gibi biz evliyiz. Daha öncesinde bilmiyordunuz çünkü bilmenize gerek yoktu. Şimdi öğrendiğinize göre herkese afiyet olsun." dedi. Masadan yükselen hayret nidalarını umursamazken masadaki yerine ilerledi. Eylül'ün elini bırakmadan yanındaki sandalyeyi çekip:" Geç güzelim." dedi. Yanlarındaki birkaç kişi duydukları ile küçük çaplı bir şok yaşarken onların gözü sadece birbirleri üzerinde idi.

"Oo küçük hanım," dedi dudaklarında alaycı bir gülümsemeyle, "iki gündür sizin peşinizdeyiz." "Kim olduğunuzu ve ne istediğinizi bilmiyorum ama derhal anlatın!" diye çıkıştım. "Sakin ol küçük kız." "Kim olduğunuzu söyledim!" diye bağırdım bu kez, sesim çatladı öfkeden ve korkudan. "Gayet basit," dedi sakince. "Babanın ödeyemediği borcusun... Güzelim."