+18 *cinsellik *küfür *kan vb. "Tabancanın mermisi biterse, gücü hiçtir. Benim tabancama mermi ol, Pera." 18'inci yaş doğum gününde arkadaşları ile bir kafede kutlama yapan Pera, hiç beklemediği bir şekilde kafenin patlaması ile yaralanır. Yıkıntı döküntü arasından bir anda çıkıp gelen tanıdık sima ise başından beri peşindedir. Yalnızca reşit bir yaşa gelmesini beklemiştir. Piyas Yekta Kopan, yıllar önce onun bacağını kendisinden alan ve protez bacağa mahrum bırakan üvey abisidir. Piyas tarafından kaçırılıp çok uzaklarda bir evde tutsak bırakılan Pera, Piyas ve arkadaşlarının bir örgüt lideri olduğunu ve kendisinin kaçırılmasının altında çok farklı sebepler olduğunu öğrenince sırlar bir bir göğe çıkmaya başlar. "Ağaçkakan misali tükettin kalbimi, adını Kalpkakan koydum, sevgilim." (4 kitaplık bir seridir. Şu anda serinin 1. kitabı yayınlanmaktadır.) 25.04.25 DZ3826KO

Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. ​Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: ​"Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." ​Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. ​"Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.

Elimde nikah cüzdanımız vardı. Diğer elim ise onun ellerinin arasında, dudaklarına yaslanmıştı. Dudakları yaramın tam üzerindeyken, gözlerim çoktan derin kuyularından aşağı yuvarlanmaya başlamıştı. Gözlerinin ilk defa böylesine parladığına şahit oluyordum. Şahit olduğum ışıltı beni içine hapsetti. Kalbimden onun kalbine attığım dikiş; bu kez onun kalbinden benimkine atıldı. Artık çift dikişti. Ne o ne de ben bunu değiştiremezdik. Kimse değiştiremezdi. ❝Kalbe atılan çift dikişi kimse söküp atamazdı.❞ • 𝑩𝑰̇𝑳𝑮𝑰̇𝑳𝑬𝑵𝑫𝑰̇𝑹𝑴𝑬: 𝑪̧𝒊𝒇𝒕 𝑫𝒊𝒌𝒊𝒔̧ 𝒔𝒆𝒓𝒊𝒔𝒊 𝒃𝒊𝒓 𝒂𝒔̧𝒊𝒓𝒆𝒕 𝒌𝒖𝒓𝒈𝒖𝒔𝒖 𝒅𝒆𝒈̆𝒊𝒍, 𝑴𝒂𝒓𝒅𝒊𝒏'𝒅𝒆 𝒈𝒆𝒄̧𝒆𝒏 𝒃𝒊𝒓 𝒌𝒐𝒏𝒂𝒌 𝒉𝒊𝒌𝒂𝒚𝒆𝒔𝒊𝒅𝒊𝒓. • Bu hikayede bahsi geçen kişiler, olaylar ve yaşananlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeği yansıtmamaktadır.

❛Neden Kuzu?❜ fısıldadım, gözlerimi kapatmamaya çalıştım. Bana uzak olmadığını düşündüğüm tek andı, benim sabah her şeyi unutacağımı düşünüyor olmalıydı; oysa ben gözlerinin içinde büyüyen alevi, başımı yasladığım o soğuk kolunu unutamazdım. Suratıma düşüp, gözlerimi kapatmama neden olan saç tellerime parmağının ucuyla belli etmemeye çalışarak dokunduğunu hissettim. ❛Kuzu masumdur, Şeytan'ın açlığıdır. Her açlık, bir gün kan ister ve Şeytan bu masumluğu yok etmeye mahkumdur.❜ Bilemezdi, o günün sabahı ne gözlerinde harlanan intikamı ne de sözlerinin darbelerini unutamayacağımı... 🔥

"Yıldızlı gecelerde en parlak yıldız benim, yıldız yoksa bil ki karanlık benim." Bir okyanus mudur insanı boğan yoksa bir avuç düşünce mi karanlığında boğar? Hayatı kayıplarla doluydu, saçları up uzundu kısa yaşamının aksine. Hayatına tutsaktı fakat umutları vardı, özgür olmak isterdi, o kadın. Gözlerini kapamıştı hayata, iğne ve iplikle kanata kanata göz kapaklarını dikmişti, gerçekleri görmemek adına. Bırakın pembe masallar diğerlerinin olsun, biz acı dolu roman sayfalarına sahibiz zaten.

Beste, birikmiş kira borcu yüzünden kendisini eşyalarıyla birlikte kapının önünde bulduğunda henüz yirmi bir yaşındaydı ve bir yandan üniversite okumaya çalışırken bir yandan da yalnızca hayatta kalmaya çalışıyordu. Okulların da kapanmasıyla birlikte kendini hem evsiz, hem de işsiz bulduğunda yapabilecekleri sınırlıydı. Abisinin bağlantılarını kullanarak kendisi için iş ayarladığı Masrilva, Türkiye'nin pek çok şehrinde bulunan ünlü bir otel zinciriydi ve Beste bir anda kendini Masrilva Bodrum'da animatör ekibinde bulmuştu. Hayatına bir mucize gibi dokunan Masrilva'da onu gerilim hattı yüksek bir aşk, sıcacık bir dostluk ve tam ortasına düştüğü sırlar, yalanlar, şirket içi kirli oyunların beklediğinden habersizdi. Özellikle de... Masrilva'nın sahibi... Burnu düşse yerden almayacak biricik patronu... Abisinin çok kıymetli bağlantısı... Arhan Alp Hisaroğlu'dan da habersizdi... 🌊

Reyna Veran, ideallerini otoriter ablasına karşı gizleyen ve yalanlarla inşa ettiği dünyasının tam ortasında ayakta kalmaya çalışan genç bir kızdır. Hayat, onu her adımı bir uçurum kenarında yürümekle eşdeğer olan amansız bir mücadeleye sürüklemeden önce bu her zaman böyleydi. Ancak sırların ve yalanların hüküm sürdüğü bu sıradan dünyası başına yıkıldığında, asıl fırtına o adamla yolları kesiştiğinden bir kaç ay sonra kopacaktı. Çekiminden kaçamadığı, karanlığıyla hem büyüleyen hem de yok eden o adamla. Onlarınki, masum bir aşkın çok ötesinde; hazla beslenen, tutkuyla körüklenen ve her an küle dönmeye mahkum tehlikeli bir bağdır. Birbirlerine her yakınlaştıklarında, dipsiz bir helezonun derinliklerine daha da çekilirler. Ancak bu sarmalda güven bir aldatmaca, ihanet ise anlık bir nefes kadardır. Helezon; suçun, gizemin ve yasak bir tutkunun gölgesinde, iki ruhun birbirini ya kurtaracağı ya da tamamen mahvedeceği karanlık bir yolculuğun hikayesi. • "Şimdi," dedi, kirpiklerinin arasından bana bakarken. Sanki bir sır verir gibiydi. Karanlık artık onu görmeme engel değildi. Duyularımın keskinleştiğini hissediyordum. "Sana öyle şeyler yapacağım ki Reyna, bir daha kimseye bana baktığın gibi bakamayacaksın." Burnunu burnuma sürttü. "Seni öyle güzel becereceğim ki," zorlukla yutkundum. "Saatlerce..." Alt dudağımı dişleri arasına alıp ısırmadan hafifçe geriye çekip bıraktı. "Aklını başından alana dek." Göğsüm hızla inip kalkmaya başladı. "Seni bırakmayacağım." • ❝Sevgini bulamayacağım bir yerde sakla.❞ • *Yetişkin Okurlar İçindir.

"Sen o uçurumun kenarında özgürlüğünü bilelerken denizin altında kendini bırakan insanlar var." . Bazen, dört duvar arası bir anıya denk olabilirdi. Bazense bir anı bir insan bedeninde vücut bulabilirdi. Ama anıların bile dürüst olmadığı bir yolun ışığı ne kadar aydınlık olursa olsun; gözlerini kör edecek bedenlere çarptığında bedenin ışığın sönecek, etrafın yalanın karanlığına bürünecek. Kimin dilinin doğruyu söylediğine inansan yolun şaşacak. En güvendiğinin bile seni inandıracak sözü kalmayacak. Çünkü dünü evvelden yazamazsın, geleceği ise dün unutup gitti. Papatyayı her eline aldığında; o sevmiyor çıktı, bitti...

İtinayla seçip kazandığın bir düşman her zaman en zayıf halkalarını bilir. Özellikle göğsünde beslediği o nefret, aşksa esasında.

Her sene bir grup öğrenci, yılın en sıcak ve en soğuk günlerinde olmak üzere Karamelek nehrine atmak üzere kurbanlarını seçerler. Her sene kendi kimliğini herkesten gizleyen maskeli bir cellat, seçilen kişi ile beraber suya atlar. Karamelek nehrinin katran karası sularına giren hiç kimse, bir daha aynı olmaz. Aynı bakmaz. Ve cellata bir kere yakalanan, bir daha kaçamaz. 𓇙 Genç bir balerin olan Kaya'nın hayatı, Larsen ikizleri ile tanışmadı üzerine tamamen değişir. İsveç'ten, Varka'ya taşınan ikizler hayatını sadece mahvetmez aynı zamanda asla düzelemeyeceği kadar paramparça ederler. Kaya, ikizlerden biri olan Hazer ile beraber olduktan sonra tanışır Soren'le. Hazer'i trajik bir araba kazasında kaybetmesinin ardından artık hayatı tamamen değişmiştir. Sadece Hazer'in intikam almak isteyen ikizi değil, aynı zamanda kendi ablasını da kaybetmenin getirdiği üzüntü ile başa çıkmak zorundadır. Fakat insanı öldüren her neyse, bir akrebi öldüremez.