Her şeyin daha en başındayken sonunu görebiliyorum ve o sonda, sen beni istemiyorsun.

ruhun bu karanlığa ait değil; ama neden bu dünyanın en karanlığı, gözlerini senden her çekişinde biraz daha ölü hissediyor, Velaris?

Seni korumak içinse eğer, ölümüm bile buna değer. [alfa×alfa(?)]

"Altın omegaya sahip olmak, bir imparatorluğu yönetmekle eşdeğer."

Tenime bir iz bırak, onu gururla taşırım.

İki farklı zaman diliminde yaşayan iki yabancı, nasıl olduğunu bilmedikleri bir şekilde sadece tek bir telefon numarası üzerinden birbirleriyle iletişime geçmeye başlar. Texting ağırlıklı | Düz yazı

taehyung kurallarla yaşar, jungkook kuralları yakar

her şeyden kaçtım, senden başka

Jungkook kütüphanenin rafları arasında yanlışlıkla bulduğu bu günlüğü bakınmak için okumaya başladığında kelimenin tam anlamıyla aşık olmuştu. Günlüğün sahibi kendi ve yaşamı hakkında her şeyi günlüğe çok güzel bir şekilde aktarmıştı. Jungkook yazılırkenki tüm hisleri neredeyse hissediyordu. Sayfaları hızla çevirirken son sayfasına geldiğini şimdi fark etmişti. Son sayfasını çevirdiğinde gördüğü şey şokla ağzını açık bırakmış ve gözlerini doldurmuştu. "Güle güle dünya. -Kim Taehyung (1962-1986)" "24! Öldüğünde sadece 24 yaşındaymış!" Gözlerinde biriken yaşlarla ağzından döküldü kelimeler. Üzgün ve kırılmış hissetti Jungkook. Onu tanımıyordu ama okuduklarıyla onunla yaşamış ve yakınıymış gibi hissetmişti. "Ne veya kim öldürdü seni..Neden daha fazla dayanamadın? Ama Kim Taehyung eğer yanında olsaydım gitmene asla izin vermezdim.." Son sayfaya tutturulmuş fotoğrafa baktı ve gözyaşı daha fazla dayanamayıp düştü. Gözyaşı günlüğe değdiği an etraf güneşten bile daha fazla aydınlanıp parıldadı..

bir zamanlar kaybolmuş bir adam, kendi hikayesinin kahramanı olmaya mecbur bırakılır.