Gazetecilik son sınıf öğrencisi Gün Aksa Alatan'ın hayatı, emniyet müdürü babasının suç örgütü liderinin peşine düşmesiyle büyük bir çıkmaza dönüşür. 'Katil insandı, suç şeytana kaldı.' Varlığı öğrenilen örgüt liderinin oğlunun çıkagelişi düzeni değiştirir. Dosyalar açılır, kader baştan yazılır. Genç kız, bir sergide karşılaştığı adamla, onun da dahil olduğu kör bir karanlığın içine çekilir. Yalanlar, seçimler, şüpheler ve biçilen roller... karanlıkta vaat edilir. Peki, karanlığın ömrü ne kadardır? •

Yanlış kişiye atılan mesajla başlayan hikaye... Kumsal : selam kuzucuk . işlem tamam. önce banka bildirimi sonra teslimat okeyy :) 05**** : Kuzucuk derken? 05*** : Kimsin sen? Kumsal : Okeyyy. anlaşıldı ters bir karakteriz? Kumsal : Sayın müşteri . Nasıl ? :) 05**** : Müşteri? ben ? Kumsal : Dalgamı geçiyorsun kardeşim. Siparişini hazırladım şimdide paran yok ve tanımamazlıktan mı geliyorsun? 05**** : Bana bak seninle uğraşacak havamda değilim git başkasını işlet. Kumsal : Hem suçlu hem güçlü yaa Kumsal : Alt tarafı 100 lira için yapılacak şey mi param yok demek bu kadar mı zor kardeşim 05**** : Bana bak kızım defol git. Beni sinirlendirmek istemezsin. Kumsal : Sen kimsin yaa bana artistlik yapıyorsun dingil 05**** : :) 05**** : fazla cesaret aptallıktır ufaklık . Ve sen çok aptalsın. Kumsal : Sen kimsin? ne sanıyorsun kendini asıl APTAL sensin. 05**** : Tanışırız... Kumsal : anlamadım? 05*** : çok yakında anlarsın ....

Sizce ben can sıkıntısından tam bir sinir krizi geçirmelik bir kitap yazmışmıyımdır? Yazdım... ❗(+18 - şiddet - küfür içerir) ❗ ~O anlaşmayı çoktan bozmuştu.~

"Yanlış anlamayın lütfen, bir anneye göre çok gençsiniz, bekar mısınız?" Kucağımda ki bebeğin bana ait olduğunu düşünmesine karşılık, utançla dudaklarımı birbirine bastırmıştım. "Aslında bakarsanız-" Yanlış anlaşılmayı açığa kavuşturacakken, belime sarılan kol bana mani olmuş ve aşinası olduğum o ses varlığını belli etmişti. Gözlerim, yanımda beliren Cihangir'e kaydığında o hiç bana bakmadan karşımızdaki adamın omzuna sert olabilecek şekilde iki kere vurmuş ve ölüm bahşeden tehditvari bir sesle konuşmuştu. "Yok koçum, bekar değil..." Lacivert gözleri bir savaş habercisi gibi bana döndüğünde, varlığımı ahraz kılmak için yemin etmişti. "Kendisi adını söylerken, yanına soyadımı eklemeyi unuttu." ~Tüm hakları gözü kara, kalbi yara olanlarda saklıdır.

HİKAYE DÜZENLENECEKTİR. DÜZENLENDİ YAZAN BÖLÜMLER DÜZENLENEMEMİŞTİR! 17.yaşım benim kabusum olmuştu. Beş yıl önce doğum günümde karşılaştığım, adam işkenceyi hobi haline getirmişti ve şimdi bana verdiği beş yılın dolduğunu ve beni karısı yapacağını söylüyordu.

*Abimin arkadaşı konulu mahalle kitabı "Ah be küçük kız. Beni peşinden koşturmayı çok seviyorsun," dediğinde soluklanmak için durduğu kısa saniyede kaslı göğsü sertçe yükseldi. "Koşma o zaman!" Aramızdaki mesafeyi tek adımıyla kapattığında belimin arkasına avcunu yaslayıp esir aldı ve bedenimi kendine sertçe çekti. Göğsüm göğsüne çarptığında soluğum kesilerek başımı kaldırdım ve gözlerinin içine baktım. Bakışları alev almışçasına yanıyordu. "Dikkatimi hiç çekmemeliydin," diyerek sırtımı arkamdaki duvara yaslayarak gözlerimin önünü düşen saçımı çekerek kulağımın arkasına sokup yaklaştı. Dudaklarımızın arasında tek nefeslik yer vardı. "Bensiz bir hayatı unut. Seni almasına asla izin vermem!" AŞK ONLARI ÇOK HABERSİZ VURACAK

"Ben fısıltıyım çığlığım olsana."