Alya 28. yaşlarının başında bir Tarih öğretmenidir, genelde hiç kimseye gardını indirmeden Alya sınıf öğrencisinden hoşlanmaya başlar. bunun ne kadar yanlış olduğnu bilsede Kendini öğrencisi Sarp'e yaklaşmaktan alıkoyamaz. (⚠️*Yetişkin içerik bulundurmaktadır*) Ön söz: Arkadaşlar yaş farkının ebesinden girdim. Ve kadın karakter biraz Sapkın olabilir. Bide öğretmen ve öğrenci kurgusu zaten yaş farkından dolayı ve pornografik türü sahneler olduğu için hassassanız veya mideniz bulanıyorsa o kısımları okumamanızı tavsiye ederim. Başlama Tarihi:13.04.2026

(+18 vardır! Şiddet içerir ) KANIN GELİNİ Bir suç... Bir soyadı... Ve bedeli bir ömür. Mardin'in taş konaklarında yıllardır susmayan bir kan davası vardır. Baranlar ve Karahanlar aynı gökyüzünün altında yaşar ama aynı toprağa güvenemez. Bir gece işlenen cinayet, suçsuz bir kadının ellerine bırakılır. Doktor Lalin Baran, aşiretin tek varisi Miran Karahan'ın abisini öldürmekle suçlandığında sadece özgürlüğünü değil, adını ve geleceğini de kaybeder. Gerçeği kimse dinlemez. Çünkü kan, gerçeğin sesinden daha yüksek konuşur. Barışı sağlamak için verilen karar ise daha acımasızdır: Cana karşılık soyadı. Lalin, nefret ettiği adamla evlendirilir. Miran için bu evlilik intikamdır. Lalin içinse sessiz bir savaş. Konağın kapıları kapanır, sırlar açılır, şiddet ve pişmanlık aynı yatağı paylaşır. Ama en tehlikelisi şudur: Gerçek hâlâ hayattadır. Ve ortaya çıktığında herkesin kanı dökülecektir. Bazı gelinler beyaz giyer. Bazıları ise kanla örtülür.

Kamuflajının içinde ilk defa böyle duruyordu. Aklı yerinde değil gibi. Hayır, dedi kalbim. Yapma, aklı kalmasın, dedi. Onu dinledim. "Ne zaman dönerim bilmiyorum." dedi yutkunarak. Sesindeki soğukluğu hissettim. Aynı zamanda acıyı. "Zor olacak." dedi gözlerimin içine bakarak. "Olsun," dedim ve ilerideki askerleri, bize bakmalarını umursamadan ellerimi kaldırıp göğsüne koydum. Sınırları yok ettim. "Bekleyeceğimi biliyorsun." dediğimde usulca gülümsedim. Yavaşça gülümsedi. Öyle bir gülümsedi ki, içim yandı. Çünkü biliyordum, şu an buna izin vermeseydim canı yanardı. Çünkü aklı buradaydı. "Dikkat edeceğim. Söz veriyorum çok dikkatli olacağım." dedi gülümseyerek. "Ol." dedim başımı sallayarak. "Hep dikkatli ol." Yapma, dedi kalbim acıyla. Yine o kadın ol ve yangınlara kapılma, dedi. Yüzündeki gülümseme bir an bile silinmedi. Gülümsedim. İçimdeki yangına rağmen gülümsedim. Bu bir veda değildi. Yavaşça kollarımı boynuna dolayıp ona sıkıca sarılırken gözlerimi kapattım. Veda değil, dedi kalbim çığlık çığlığa. Kolları sıkıca belime dolandı. Bir eli usulca saçlarımı okşamaya başladığında yutkundum ve gözlerimi açtım. Gözlerim doldu. Buna rağmen gülümsedim. | Kurguda geçen kişi, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür. |

suskunluğun içinden gelen bir gelin düşünün sesiz, kimsesiz, yaralı ŞİLAN

Irmak sabırsızca "O dövmeyi görmek istiyorum." diye fısıldadı. İmalı bir ses tonuyla "Bunun tek yolu var, farkındasın değil mi?" dedi ve bu durumun tadını çıkardı adam. Onun köşeye sıkışmış halini görmek zevkten delirtiyordu Korel'i. Adamın hâlâ üstündeyken ve bakışırlarken kararlı bir biçimde "Terbiyesizleşme! Dövmeyi göster bana." diye tekrarladı. O dudaklara yapışmamak için kendini çok zor tutuyordu. Bu kadar yakınlık tehlikeliydi. Copyright © Tüm Hakları Saklıdır

Kardelen, yetimhanenin soğuk duvarları arasında dünyaya gözlerini açmıştı. Annesi orada çalışan bir hizmetliydi, fakat minicik bebeğini kucağında bir kez koklayıp sessizce bırakıp gitmişti. Ne kimse soru sordu ne de yadırgadı bu durumu; sadece titreyen o küçücük bedeni kucaklayıp büyütmeye çalıştılar. Yıllar geçti... Kardelen artık on iki yaşına basmış, masum bakışlarıyla içine kapanık ama bir o kadar da sevgi dolu, tatlı bir kız olmuştu. Çocuk ruhu, büyüyen bedeninin içinde hâlâ saklıydı. Ve işte o gün geldi... Yetimhanenin kapısından içeri giren bir aile, kalabalığın içinde onun mahcup gülüşünü fark etti. O an her şey değişti; Kardelen'in kaderi, o bakışlarla birlikte yeni bir yola doğru akmaya başladı.

Sara'nın hayatı hiçbir zaman sıradan olmadı. Annesi tarafından saklanan bir geçmiş, yıllar sonra karşısına çıkan bir baba ve o babanın acıyla büyümüş, düşman bakışlar fırlatan çocukları... Bu evde kimse onu istemiyor. Her adımı, her sözü suç sayılıyor. Sevilmeyen bir kız ne yapar? Susar mı, savaşır mı, yoksa görünmez mi olur? "Sevilmeyen", sevgiye susamış bir kızın ayakta kalma çabasını, acının bile alışkanlığa dönüşebildiği bir evin duvarları arasında geçen çarpıcı bir hikâyeyi anlatıyor.

Mutfak üst dolabından tabak alacağım yerde duruyordu oraya doğru adımlarken konuştum. "Ç_çekilir m_misin? T_tabak al_al_mam l_lazım" Dudağının bir tarafı serseri bir edayla yukarı doğru kıvrılırken cevap verdi. "Hayır çekilemem papatya. Gel ve kendin çek" yine papatya diyordu bana hemde içi gider gibi... Oyun oynuyordu ve bende oyununa karşılık verecektim. Adımlarımı tam önünde durdum. Bir elimi koluna diğer elimide göğsüne sürerek ensesinde birleştirdim. Yüzümü yüzüne iyice yakınlaştırırken dudaklarıma bakıyordu dudaklarımız kavuşacağı sırada kafamı hafif geri çekerek elimi ensesinden çekerek parmak uçlarımda yükselerek tabak almak için uzattım. Hareket ederken erkekliğine sürtünmüştüm yüzüm alev alırken o;

Rüzgarlar geçti menekşelerden Ve bir bahar günü doğdun sen "Bir kız varmış zindanlarda. Bir adam varmış ölümün avcunda. Sahra çiçeği dokunmuş hayatlarına. Gözyaşları karışınca yağmura, erişmişler bahara." 24.01.2022

Sevmekten korkan Ferra, sevmemesi gereken bir adama aşık oldu. MEFTUN Büyülenmişçesine tutkun, vurgun olan, aşık