Bu bir Karadeniz hikayesi... İki yıl önce terk edilen bir kadın ve geçerli sebepleri olduğunu söyleyen bir adamın hikayesi. Bir insan sevdiğini söylediği insanı nasıl veda bile etmeden terk edebilir? Bir sabah uyandığında onun hayatından çıktığını öğrenmek nasıl hissettirebilirdi? En mutlu olduğun günlerden birine uyandığında sevdiğin insanlar yanındayken gözün birini arar ama o da orada olmazsa ne yapardın? Alparslan Çakır... Sevdiği kadına veda bile etmeden Trabzon topraklarından gitmesindeki sebepler ne olabilirdi? Kimseye duyurmadan gidişinin ardındaki sebep veya sebepler neydi? Zeynep Saral... Nasıl yandığını bir kendi bir de Allah biliyordu. Bir terk ediliş sonrası yapabildiği tek şey vazgeçmek olmuştu. Ama sadece sevdiği adamdan değil aynı zamanda kendinden de vazgeçmişti. Sahi, Zeynep o kadar çok mu sevmişti? *** Herkesin bir sisli sevdası olmuştur. Sis, sıcağı engellermiş; sisli sevdam benim kalbime buz kestirdi. Sis, içerisinde çise oluşturabilirmiş; sisli sevdam benim gözümde hep yaş oldu. Sis, solunumu olumsuz etkilermiş; sisli sevdam beni nefessiz bıraktı. -Zeynep Saral-

Eski dönemde Anadolu'da geçen merhametin sevginin gücünü gösteren bir aşk hikayesidir. Güzelliği diyara nam salmış köylü kızı Gazel, o güzelliğe evvelden beri sevdalı olan yiğit bir delikanlı Cemal. Birbirlerine sevdalı iki yürek. Gazel ve Cemal birbirlerine duydukları derin aşkla kavuşacakları günün hayaliyle yaşarlar engeller çıksa da vazgeçmezler. Gazel sevdası Cemal'le vuslata ermeyi beklerken hayat hiç ummadığı yerden vurur onu amca oğlu Süleyman'a gelin ederek. Hayatını yedi yaşında ki oğluna adayan Süleyman amca kızını kurtarmak için çareyi nikahına almakta bulur. İki sevdalı yürek, üç farklı hayat ve küçük bir çocuğun dokunuşuyla değişen hisler bu davada hangisi galip gelir?

Kapak Tasarımı: DogaKock

Doğum gününde terk edilen Meyra Akay, hayatını değiştirecek bir gerçeği öğrenir. Çaresiz kalan Meyra'ya umut hiç beklemediği yerden doğar. Aynı hastanede çalıştığı ve sürekli didiştiği doktor Yaman Yürekli, yıllardır aşık olduğu kadının en büyük destekçisi olur. Bu süreçte yaptıkları anlaşmalar ikisinin arasında kalsa da bazı anlaşmaların altında aklı karıştıran bir gerçek yatar.'

Aypare, ay ışığında ki mavi gözlü bebek... ⏳⌛ Fazilet, "ismini koyalım. Bebek mi diyeceğiz." Mehmet, "bence adı bebek olsun. Benim dilim alıştı bebek demeye." Şukufe, " Zeki kardeşim, sen ve Toygar konuşmasın lütfen." Mehmet Şukufe'ye göz devirerek beşikte yatan bebeklere döndü. O sırada Parlak fikirlerden biri daha söylendi. İsmet, "Bence Yağmur olsun. Yağmurun altında bulduk." Şukufe sabır çekerek kardeşine döndü. Bu ailede ondan zeki kimse yoktu. Ona göre tüm kardeşleri aptaldı. "Çocuk yağmur yüzünden hasta, sen ona yağmur ismini mi koyacaksın?" İsmet sinirle ablasına döndü, "çok zekiysen sen bul!" Agâh efendi bu tartışmaya son verecek fikri attı ortaya, "ay gibi parlıyor. Ay ışığı gibi güzel. Aypare olsun." Şukufe babasının fikrini sevdi. "Evet, en mantıklısı." Fazilet, "benim kızım ay kadar güzel olacak." Toygar sinirle annesine döndü. "Ben buldum, mavi benim!" Herkes Toygar'a gülerken Toygar somurtarak bebeğe bakıyordu. O bulmuştu işte, ne vardı onun olsaydı? ⏳⌛ ! İlk kitabım olduğu için yazım yanlışları vs olabilir !

Eski adı: bir görücü Masalı "Selamünaleyküm." "Aleykümselam." Titreyen sesine lanet edip o da karşısındaki adam gibi temizledi boğazını, hala titrek nefesler alıyor parmaklarının kenarlarını kaşıyordu. Heyecandan.. "Nasılsın?.. nasılsınız?" Diye konuşmayı başlattı. Şuan kendini çok garip hissediyordu. Hiçbir şeyden çekinmez utanmaz adam şimdi sesi içine kaçmıştı, bunu ise karşısında hala sırıtmaya devam eden kardeşi belli ediyordu eve gittiklerinde dalga geçeceğine adı kadar emindi. "Elhamdülillah , siz?" "Elhamdülillah." Başını sallayıp ellerini ovdu. "Konuya nasıl başlamam gerektiğini bilmiyorum. İlk defa olacak o yüzden bir kusurum olursa affola." Bakışları kadına kaydığında başını iki yana 'sorun yok' dercesine salladığını görüp devam etti."28 yaşındayım ben, polisim mesleğime çok düşkünümdür günlerce eve gelemem, bunu göz önünde bulundurarak benimle bir yola başlamanı isterim. Önceden uyarmamın sebebini elbet tahmin etmişsindir ömrün beni beklemekle ya da elin yüreğinde dönmediğim günlerde kötü haberimi almayı bekleme diye - iki kadının da ' Allah korusun' dediğini duydu- Burda değil Hakkari'de görev yapıyorum 3 yıldır da ordayım eğer evlenirsek de orda yaşayacağız ailenden uzak kalacaksın." Hâlâ sessizce onu izleyen iki kadına bakıp gülümsedi. "Hep kötü şeyler söyledim." Gülümsemeye devam ederken. " Ama bu demek değil ki seni başımın tacı yapmayacağım ya da orda yaşadığımız zamanlarda aileni özlediğin an kalkar gelmeyeceğiz. Hepsini yapacağım yalan söyleyen biri değilimdir ve şunu bil seni gördüğüm ilk andan beri beğendim sanma ki güzelliğini beğendim. Allah var çok güzelsin maşallah." Utanarak başını eğdi kadın, adam mest oldu edebine. " Bakışların huzur verdi, ben öleceğim güne kadar bana eşlik edecek kadını buldum kendisinin de rızası varsa evlenmek isterim." 🥹🥹

Bir anne evlatları için ne kadar ileri gidebilir ki. Nevin ve kerem .... 💔〽️👨‍❤️‍👨♠️

Mardin'in sıcak güneşi altında, geçmişin gölgesinde yaşayan iki kırık ruh... Berdan, toprağına sadık, gururlu bir ağa... Eşini doğumda kaybetmiş, üç yıldır hiçbir kadının gözünün içine bakmamış, kalbine kimseyi sokmamış. Elif, hayata küstürülmüş, karanlığa itilmiş bir kadın... Bir daha kimseye güvenemeyeceğini düşünen, sessizliği kendine siper etmiş bir yaralı yürek. Kader, bu iki yabancıyı aynı sokakta, aynı suskunlukta buluşturur. İkisi de yaralı, ikisi de parçalanmış... ama belki de kırık olan tek şey kader değildir. Kırık Kaderler, geçmişin suskunluklarıyla geleceğin ihtimalleri arasında kalan iki insanın hikayesidir. Sevmenin yeniden mümkün olup olmadığını, acının içinden filizlenen umudu ve sessizliğin bazen en derin bağ olduğunu anlatır.

Çaresizce etrafına bakındı, küçük bir mucize istiyordu ve bu mucizeyi karşısındaki adamın sağlayacağını biliyordu. Belki çok iyi tanımıyordu bu adamı ama başka hiçbir seçeneği yoktu. Söylediği yalanı kurtarmanın başka yolu yoktu. Umut dolu gözlerle adamın açık kahve gözlerine baktı. Karşısındaki kişinin ara sıra kendisine bakıp uzun uzun dalıp gitmesinden korkmuyor değildi. Adamın kötü biri olduğunu da sanmıyordu ama tam anlamıyla güvenmiyordu da. Muhtaç olmasa asla böyle bir şey yapacak biri değildi. Ama kısa sürede yeni bir sevgili adayı bulması çok zordu. "Ee ne diyorsun var mısın?" Esin merakla bakışlarını adamın yüzünde gezdirdi. Yakışıklı biriydi aslında daha doğrusu ayrı bir karizması da vardı. Ama bir farklıydı...sanki acı çekiyor gibiydi. Adı neydi bu adamın? Hatırlamak için kaşlarını çattığı an adamın kafa sallaması ile beynini kurcalayan ismi bulmaktan vazgeçti ve gülerek baktı. "Varım."