GERÇEK AİLE KURGUSUDUR/ AŞK OLACAKTIR! "Ben bana yapılanları unutmam Uluhan erkekleri. Sizde unutmayın! Unutmayın ki zamanı geldiğinde silahı doğrultan tek taraf ben olmayayım."

Darla

Ailem güncelleme istiyor! Bu isime sahip ilk kitaptır. tr' 31.01.2026

"Bazı beşikler ninniyle değil, yeminle sallanır." Dağın bir yamacında Berxwedanî, öte yamacında Şêrvanî yaşardı. İkisi de aynı suyla ekinlerini sulamış, aynı rüzgârla nefes almıştı ama hiçbir zaman aynı sofraya oturmamışlardı. Her nesil, bir öncekinden devraldığı kini sakladı; babadan oğula, anadan kıza geçti. Çocuklar ninnilerle değil, kan davası masallarıyla büyüdü. Kimse, düşmanın gözünde bir insan görmedi; sadece hesabı ödenmemiş bir can. Ne zaman bir düğün kurulduysa, arkasından bir cenaze kaldırıldı. Ne zaman bir bebek doğduysa, adı kinle anıldı. 19 yıl boyunca gerçek ailesini tanımayan Diljiyan, şimdi düşman sandığı evde; peki orada ne yapacak, hangi sırlar onu bekliyor?

Elini bilinçsizce uzattı, Erna'nın başının üzerine nazikçe yerleştirdi. Dehşete kapılmış gibi susup yüzüne bakarken yanakları ve burnu soğuktan donmuş gibi duruyordu. Gözleriyse böyle açık havadayken mavinin daha berrak bir tonuna bürünmüştü. Bu çok tuhaftı ama Dağhan nedense hiçbir yardımcısıyla böyle bir yakınlık kuramadığını bilse de Erna'ya karşı mesafeli olamıyordu. Ondan başka birine böyle samimi davranır mıydı, bunu da bilmiyordu fakat pek sanmıyordu. "Her zaman sözlerin için endişelenmek zorunda değilsin." "Ben... Ben..." "Ben seni artık tanımaya başladığımı düşünüyorum Erna. Sözlerini kolay kolay yanlış anlayacağımı sanmıyorum. Lütfen beni bu kadar küçümseme." Son sözünü şakacı bir şekilde öne eğilerek söylemişti. Hemen itiraz etmek istediğini görse de gülüşü, Erna'yı durdurdu. Başını hafifçe sallarken saçları üşüyen parmaklarını yumuşakça kuşattı. "Tamam." ** Ailesini kaybedip mektup arkadaşının yanında yaşamak üzere Ankara'ya giden Erna, bir yanlış anlama yüzünden oradan da kovulur ve çareyi zengin bir adamdan yardım istemekte bulur. Tanımadığı bir şehirde, sadece bir kez kitapçıda karşılaştığı birinden yardım istemenin pek de akıllıca olmadığını bilse de çaresizlik elini kolunu bağlıyordur. -Büşra Köprü.

Mayıs hayatının en kötü gününü anne ve babasını aynı gün toprağa verdiğinde yaşamıştı... Ve bu kaybın ana sebebi çok sevdiği ailesinin 'gerçek kızları' olmamasıydı. Ailesinin ölümünden sonra çöküş yaşayan Mayıs'ın hayata tutunabilmesi adına arkadaşlarının bir planı vardı. Görevimiz : Gerçek Ailem Mayıs ve Arkadaşları, Mayısın gerçek ailesini uzaktan izleyip gerçekleri söylemeden onların hayatına dahil olmaya çalışacaktı. Peki Soykan erkekleri hayatlarına dahil olmaya çalışan bu kızı nasıl karşılayacak? Bol eğlenceli çokça yanlış anlamalı serimize sizde davetlisiniz ~

Bazen en güzel besteler, en büyük hayal kırıklıklarından doğar. Beste için hayat, dört arkadaşı, eski bir karavan ve gitarının tellerinden süzülen melodilerden ibaretti. 19 yaşına bastığı gün, sadece yeni bir yaşa değil, hayatını kökünden sarsacak bir gerçeğe uyandı. O, hastanede karıştırılan ve yıllarca başkasının hayatını yaşayan o "kayıp kız"dı. Onu bekleyen devasa bir malikane, bir anne, bir baba ve tam beş erkek kardeş vardı. Ancak bu "yuvaya dönüş" bir masal gibi başlamadı. Beste'nin yerini dolduran Melis'in bıraktığı yıkım, abilerinin kalbinde silinmez yaralar ve derin bir ön yargı bırakmıştı. Bir tarafta: Onu olduğu gibi seven, ruhunu notalarla iyileştiren 5 kişilik müzik grubu... Diğer tarafta: Ona her baktığında geçmişin ihanetini gören, "Sen de onun gibi misin?" diye soran ön yargılı abiler... Beste, hem piyanosunun tuşlarında kendi sesini bulmaya çalışacak hem de kan bağının her zaman "aile" demek olmadığını onlara kanıtlayacaktır. Peki, bir kalp iki farklı aileye aynı anda ait olabilir mi? Yoksa bazı yaralar, en güçlü melodilerle bile iyileşmeyecek kadar derin midir?