"Bazı yaralar toprağa gömülür, bazıları ise bir piyanonun siyah beyaz tuşlarında yeşerir. Biz o yaraların üzerinde kurulan kanlı bir sofranın artıklarıyız.""Çocukluğumuz sırtımıza saplanan ilk hançerdir "Kimi o hançerle ölür, kimi o hançeri kuşanıp katil olur." Acıyla vaftiz edildi, yasaklarla büyütüldü. Çocukluğu, 'yasak' ve 'günah' kelimeleriyle bir kafese hapsedildi. Işığa her uzandığında elleri ihanetle yakıldı. Şimdi kucağında dünyasıyla, İtalya'nın dar sokaklarından söküp getirdiği o enkaza sığınıyor. O, kaçtığı her yerin cehennemini yanında taşıyan mühürlü bir cellat. Ne bir anne şefkatiyle boy verdi, ne bir baba gölgesiyle serpildi. Yetimhanenin soğuk duvarlarında, piyanodan süzülen hüzünlü notaları kendine zırh yaptı. O, Başkalarının kanayan yaralarını maharetle dikti ama kendi ruhundaki o derin söküğü bir türlü birleştiremedi. kendi ruhunun çıplaklığını piyanosuyla örten kimsesiz bir şifacı.