Bu hekayə, müharibənin içində və onun təzahürlərində insanın keçdiyi dərin psixoloji sınaqları və daxili mübarizələri əks etdirir. Hekayə əsasən Qarabağ müharibəsinin ağır şəraitində həyatını itirən və ya müharibədən sağ çıxan insanların yaşadığı travmaların dərin izlərini, müharibə qazilərinin hisslərini, itkilərlə barışmalarını və şəhidlik uğrunda mübarizələrini ön plana çıxarır. Ənvər adlı baş qəhrəman, Qarabağ müharibəsinin qazisi olaraq, həyatında yaşadığı ən ağır anları düşünür və bu mübarizələrin ona gətirdiyi dərin ağrıları, izləri əks etdirir. Hekayə, Ənvərin ömrünün son gününü, onun keçmişinə və itkilərinə dair xatirələrlə keçir. O, həyatının son anlarında yaşadığı acıları, müharibənin gedişatını və bunun onun ruhunda necə bir iz buraxdığını hiss edir. Lakin bütün bu ağrılara baxmayaraq, o, şəhidlik zirvəsinə ucalaraq, Qarabağ uğrunda döyüşlərin və mübarizələrin sona çatmasını qəbul edir. Bu hekayə müharibənin insanlara, vətənə, ailəyə və ən əsası özlərinə verdiyi dərsləri təhlil edir. Ənvərin döyüşlərdə qazandığı zəfərlər və yaşadığı travmalar onun daxili mübarizəsinin, insanın öz ölümünə necə hazır olmasının və son anlarını necə dəyərləndirməsinin təhlilidir. Bu, müharibənin dəhşətləri ilə, həmçinin insanın daxili sülh və barışa çatma yolunun bir bənzərliyidir. Hekayə həmçinin Qarabağ müharibəsinin real və əzablı nəticələrini göstərərək, insanın döyüşdə yaşadığı ən ağır anların, sevgilərin, ailələrin parçalanmasının və şəhidlik həqiqətinin böyük bir əhəmiyyətini vurğulayır. Hekayə başdan sona qədər dərin psixoloji təhlil, emosional və mənəvi yükləmə ilə, müharibənin həyatına verdiyi son təkan olan şəhidlik ilə tamamlanır.