Bekar bir anne! Bekar bir baba! Farklı kültürlere sahip, farklı coğrafyalarda doğup büyümüş iki karakter! Anlaşmalı ilişkiye başlarlarsa nasıl olur? - "Odan güzelmiş," dedim Mirşad'a dönerek. Bakışlarını üzerimdeki tişörtte olduğunu görünce mahcubiyetle gülümsemeye çalıştım. "Ozan Ali üzerime kustu, yanımda giyeceğim bir şey yoktu. İzinsiz dolabından giyinmek zorunda kaldım." Gözleri gözlerime tırmanınca utanç içinde kaldım. "Kızdın mı?" Cevap vermedi. "Kızdın tabii!" Biri izinsiz eşyalarımı karıştırsa ben de sinir olurdum. "Çok özür dilerim gerçekten. Giymemem gerek..." "Eflin," dedi sözümü keserek. "Kızmadım, neden kızayım böyle bir şeye. Şaşırdım ama kızmadım." Gözlerinin içine baktım, iyi hissetmem için mi böyle söylüyor sorusunun cevabını aradım. "Gerçekten mi?" "Gerçekten," dedi içten şekilde gülümseyerek. "Ayrıca çok da yakışmış," derken üzerime baktı tekrardan. "Hep benim dolabımdan mı giyinsen acaba?" "Kocaman duruyor, neresi yakışmış?" "Yanılıyorsun, çok yakışmış." Muzır bakışlarına karşın yapay bir kızgınlıkla dizimdeki eline vurdum. "Dalga geçme benimle. İyi hissedeyim diye yalan söylemene gerek de yok. İdareten giydim, yakıştığı falan yok." "İnan dalga geçmiyorum," dedi anlam veremediğim bakışlarla beni izlerken. Neden bu kadar derin bakıyordu ki gözlerime? "Bana ait olan ne varsa en çok sana yakışır, bir sana yakışır."

Ablasına yazmak isterken, Savcı'ya yazan Psikoloji Öğrencisi Lana Saylar. ** Siz: Ne yaptık sanki size amına koyayım! Görüldü ✓✓ (04:03) Lara'm: Ne oluyor lan! Siz kimsiniz hanımefendi? Lara'm: Annemden daha çok arayan ilk ve tek kadınsınız! Lara'm: Bana neden bu kadar mesaj attığınızı sorabilir miyim? Şizofreni misiniz, siz? Siz: Şizofreni olamayacak kadar dağınık lakin sakin diyemeceğim kadar karışık bir beynim var. (04:06) Lara'm: Benim yazmamı mı bekliyordunuz ekran başında? Siz: Hayır. Sadece tez düzenlemesi yapıyorum. Lara'm: Neden bu kadar sakin cevap veriyorsunuz? Yanlış numaraya yazdınız, diyorum. Siz kimsiniz, diyorum. Siz: Nasıl yani? Siz: Anlamadım şuan, ne oluyor? Lara'm: Diyorum ki, ben sizin yazdığınız kişi değilim. Siz: Lara! Benden kurtulmak için, beni tanımamazlıktan geldiğine inanıyorum. Siz: Seninle konuşmak istemiyorum, desen anlardım. Ve senden uzaklaşırdım. Siz: Neden böyle yaptın ki? Lara'm: Yanlış anlıyorsunuz, hanımefendi! Lara'm: Ben yazdığınız Lana mıdır, Lama mıdır? İşte artık ne haltsa, o kişi değilim diyorum. Ben kız bile değilim, anasını satayım! Siz: Olabilir. Yani sonuçta hepimiz insanız. Hata yapabiliriz. Lara'm: Hanımefendi amacım sizi rencide etmek değil lakin bir şeyi sormadan edemeyeceğim. Siz: Nedir? Lara'm: Mal mısınız? Yoksa genel yapınız mı bu? Siz: Sen bana mal mı dedin? Abisini satayım ya! Bir mal olmadığımız kalmıştı şu temelini dürtüğümün dünyasında. Lara'm: Ya sen nasıl bu kadar sakinsin! Şurada sana yanlış numara diyorum, tık yok. Lara'm: Hakaret ediyorum, tık yok. Nereden geliyor bu rahatlık? Siz: Beyefendi, 53 saattir uykusuzum. Siz: Şu son bir saatte 3 bardak kahve içtim. Önümdeki bilgisayarın ekranını zor görüyorum! Siz: Sakin olduğum falan yok. Sadece yorgunum. Anlatabildim mi? Siz: Yoksa normal halimde olsam, hürriyetinizi zaruriyetiniz ile birlikte

"Sakin bir çift gibi davranabiliriz diye düşünüyorum artık Duru." Ne dediğini bir an anlamadım ama ardından bunun geldiğimiz evdeki davranışlarım olduğuna kanaat getirdim. "Üç yıl oldu evleneli, artık ilk günkü heyecanımız varmış gibi davranmanın bir anlamı yok, zamanla alışırlar." Başım olumlu anlamda sallandığında, gözlerimin yandığını hissettim. Göğsüm ağrıdı, o işte bu kadar soğuk bir adamdı. "Ama sen de.." demiştim ki, lafımı kesti. Belki de bu bir ilkti. "Babanın ve annenin gözünün önünde, hiç ilgisiz davranamam canın acıyorken." Kuzeyden Adamlar Serisi, 1.

••• 535* : Benim en sevdiğim öğretmenim kimdi biliyor musun? Alina : Hayır 535* : Matematik sınavında kopya çektiğim halde görmezden gelen baban 535* : Bu kadar iyi kayınbaba bulamam 535* : Evlenmemiz lazım ••• ❧ Başlangıç tarihi {9/12/22} ❧ Tulumba Tatlısı adlı tek hikayedir #1 Sevgili ~ {1.1.23} #1 Mesaj ~ {3.1.23} #1 Lise ~ {5.1.23} #1 Aile ~ {5.1.23} #1 Aşk ~ {5.1.23} #1 Komedi ~ {12.1.23} #1 Gençkızedebiyatı ~ {12.1.23} #1 Dost ~ {28.3.23} #1 Sevmek ~ {3.4.23} #1 İzmir ~ {19.5.23} #1 Love ~ {28.7.23}

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Çerezlik bir texting kurgusu. (Tamamlandı.) & Atilla Artem: Bu şey gizlilik içeriyor mu? Efsun Araslı: Nasıl yani? Atilla Artem: Buraya başvurduğumun bilinmesini istemiyorum. Efsun Araslı yazıyor... Efsun Araslı: Merak etmeyin Atilla Bey danışan ve danışman olarak gizlilik sonuna kadar korunacaktır. Efsun Araslı: Bu konuda sonsuz güvenebilirsiniz. Atilla Artem: İyi o zaman. Atilla Artem: Başlayalım.

Ne adam bir daha cebinde ezilmiş papatyalar buldu, ne de kız ezdiği papatyaları hatırladı. ❁

Bu hikaye biraz karışıktı. Bu sefer bebekleri karıştıran bir hemşire yoktu. Bu sefer, bebeği olmayacağı için bir bebeği çalıp ailesinden koparan bir hemşire vardı. O bebek büyür, babasını ve abilerini bulup, başlarına bela olur. Fakaat, hikayenin bir süre sonra altı üstüne gelirse? Tahmin bile edemediğiniz karakterler gelecek, olaylar gelişecek. ''""""""""" "Baştan alabilir miyiz?" Dediğimde garipçe bana baktılar. "Ne var? Baştan alalım kurgunun konusunu beğenmedim." """""""""" 26.09.2024 Hazel etiketi 1.sırada

"genç bir kız olan Alisa. Bir gün işte iken hastaneye yaralı halde gelen mafya ile karşılaşır.Hayat ona karmaşık yollar açar ne kadar uğraşsada çıkmaza girer hayatı bir birine karışır"

Mihra, hayatını yalnızca annesiyle geçirmiş genç bir kızdır. Babasını hiç tanımadan büyümüş, annesinin sevgisiyle ayakta kalmıştır. Ancak annesinin ani ölümü, Mihra'nın sesini elinde almıtı. Onun için artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Annesinin eşyalarını toplarken, Mihra bir mektup bulur. Bu mektup, ölümünden önce annesi tarafından yazılmıştır ve Mihra'dan tek bir şey ister: Bir askeri bulup bu mektubu ona vermesi. Mihra, annesinin son isteğini yerine getirmek için yola çıkar. Uzun arayışlardan sonra bahsedilen kişiyi bulur: sert bakışlı, disiplinli bir albay. Ancak Mihra, bu adamın kendi babası olduğundan habersizdir. BABASI MEKTUP ALIRKEN NE HİS ETİ. Mektubu uzattığında her şey değişir. Albay mektubu okudukça yüzü gerilir, sesi yükselir, öfkesi kontrol edilemez bir hâl alır. Odadaki hava bir anda ağırlaşır. Mihra ne olduğunu anlamaz; sadece korkar. Annesinin ne yazdığını bilmeden, bir sırrın ortasında kalakalır. Mektubun son satırlarına gelindiğinde albayın dünyası da sarsılır. Yıllardır saklanan gerçek, tek bir kâğıt parçasıyla ortaya çıkmıştır. Onun bir kızı nasıl olurdu ? Yıllar sonra bana gelen dilsiz bir kızım mı vardı?! Ve Mihra, o an hayatının en büyük gerçeğiyle yüzleşmek üzeredir: Karşısındaki adam... onun babasıdır. Ama bunu çok geç öğrenir.