@sarilsakgecermii_ 👉 Instagram sayfamız

Beni hatırladın mı? Kelimelerde karşılaşmıştık. Bulutlu bir gündü hani, Mavide tanışmıştık. Deniz kokan cümlelerde... Mavi kadar derin, Gökyüzü kadar sonsuz umutta... Hatırlıyorsun değil mi? Mavi herşeydi. Mavi, sen... Mavi, umut...

Beni tanıyan herkes, şu hayatta tahammül edemediğim iki şeyin karanlık ve uykusuzluk olduğunu bilir. Geceleri karanlık fobim yüzünden ışıkları açık bırakarak uyurum ve kendi isteğim dışında uyandırılmaktan nefret ederim tahmin edebileceğiniz üzere... İşte tam da sıradan bir gecede, sıradan bir rüya görürken telefonuma gelen mesaj sesiyle rüyalar aleminden kopmak zorunda kaldım. Fakat beni uyandıran mesajı atan bu insan, ailemden ya da arkadaşlarımdan biri değildi. "X KİŞİSİ..." ~ Mizah içinde #2 - 22.03.2017 Mizah içinde #5 - 18.03.2017 Mizah içinde #11 - 13.03.2017

Bir kapı var. Kapının ardındaki odada, odanın derinliklerindeyse bir çocuk. Dağınık, biraz uzamış saçları ve kişiliğinin aksine daima capcanlı olan mavi gözleriyle odaya girmeye çalışan herkesi kovuyor. Ancak iki kişi daha var odada. Biri bir kadın. Belli, çocuk gözlerini bu kadından almış. Kadın odadaki daracık pencereden dışarıyı izliyor, arada da başını pencereden dışarı uzatıp ferahlıyor. Aslında kadın çocuğa benziyor, o da seviyor bu boğucu odayı. Ama bazen dışarıdakilere özenmiyor değil. Diğeri ise genç bir kız. Doğal kırmızı saçları ve hafif çilleriyle gerçekten şirin. O, ne çocuk gibi derinlere ilerlemiş, ne de kadın gibi içeri tam anlamıyla girebilmiş. Kapıda duruyor o. Hem dışarıyla, hem de içerideki çocukla iletişim kuruyor. Ve çocuk hala fark etmese de kapıda içeri girmek için bekleyen ve içerideki çocuğu gözleyen biri var. Odaya girmeyi istiyor fakat davetli değil. Ancak böyle giderse odaya zorla girecek ve kendini çocuğa kabul ettirecek gibi görünüyor. !Önemli!: Kötü çocuk ve iyi çocuk arasındaki aşkı anlatan bir hikaye arıyorsanız yanlış yerdesiniz. İlk bölümlere göz atarak bu düşünceye kapılmayın, ve farklı türde hikayelere de kütüphanenizde yer verin lütfen. Not: Tanıtımın iğrençliğine aldırmayın, saçma sapan bir çocuk yazmıştı, dört yıl önce. (Aynı çocuk hikayenin ilk bölümlerini de yazdı bu arada. Sonra biraz büyüdü ve hikayeyi bıraktı.) (|-> Benden bahsediyordum, kimse anlamamış.)

Gökyüzü ağlar, beyaz ışık kırılır ve gökkuşağı oluşur. Bir kalp kırılır. Göz yaşı döker ve gökkuşağı oluşur. Ben gökkuşağıyım. Renklerim etrafa saçıldı. Şimdi ise toplamaya çalışıyorum.