«Γιατί το 'κανες αυτό;» «Έδιωξα τον πέφτουλα κερασάκι. Δεν κάνει τίποτα», γελάει και κάθεται αραχτός στην ξαπλώστρα, ρουφώντας ενοχλητικά το μοχίτο του. Άμα σε ταίσω στα ψάρια θα σου πω εγώ, ηλίθια σαύρα που σέρνεται. «Κάνεις λίγο πιο πέρα; Μου κρύβεις τον ήλιο. Πως θα μαυρίσει αυτό το θεϊκό κορμί;», περηφανεύεται και βάζει το γυαλί του, ακουμπώντας το κεφάλι του στην ξαπλώστρα. Ρολάρω τα μάτια μου πίνοντας μια γουλιά βυσσιναδα, όταν η σπαστική φωνή του Φιλίππου ακούγεται και πάλι. «Ε Ολίβια, πιάσε μου το αντηλιακό μια», απαιτεί, τεντώνοντας το χέρι του σε εμένα. Α δε στα 'πανε καλά αγοράκι μου. Μου έχει σπάσει τα νεύρα οπότε αποφασίζω να σπάσω και γω τα δικά του. «Αμέσως», αναφωνω και τον λούζω με την βυσσιναδα. «Δεν είμαι η δούλα σου. Βάλτο να το επεξεργαστεί το μικροσκοπικό μυαλό σου!», του απαντάω με υφάκι και σηκώνεται αμέσως όρθιος. Η όψη του είναι γελοία και βγάζει καπνούς από τα αυτιά. «Είναι η δεύτερη φορά που το κάνεις αυτό γαμώτο. Σου δίνω τρία δευτερόλεπτα να τρέξεις, γιατί ω, ειλικρινά έχεις πεθάνει!» ... Περίληψη στο πρώτο κεφάλαιο^^

" ΕΊΠΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΓΑΜΩΤΟ! ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΤΟ ΣΤΑΝΙΟ ΜΟΥ ΜΈΣΑ;ΓΙΑΤΊ ΜΕΝΕΙΣ;" φώναξε μέσα στο πρόσωπο μου και έκλεισα τα μάτια μου. Δεν θα φύγω. Δεν θα φύγω αν δεν εξαφανίσω τους δαίμονες που τον περιτριγυριζουν. "Εγ...εγ" ένας λυγμός ξέφυγε από το στόμα μου. Συγκρατησου. Μην κλάψεις. "ΕΣΥ;ΕΣΥ ΤΙ;" με ρώτησε καθώς έξυσε νευρικά το κεφάλι του. Οι φλέβες στο κούτελο του πεταγονταν. Με τρομάζει όταν είναι θυμωμενος. Με τρομάζει πολύ. "ΕΓΏ ΕΊΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΈΝΗ ΜΑΖΊ ΣΟΥ" ούρλιαξα. Εκείνος γούρλωσε τα μάτια του και γύρισε να με κοιτάξει. Τα κατάφερες Αλεξ. Κατάφερες να γίνει ότι μου είχες πει εκείνη την νύχτα.

Σε έναν κόσμο γεμάτο από πρόθυμες γυναίκες, η Rosie Carrington είναι μία πρόκληση για τον ακαταμάχητο και απίστευτα όμορφο Adam Mayer.Έναν άντρα που παίρνει ακριβώς αυτό που θέλει σε όλες τι πτυχές της ζωής.Αξέχαστη και ποτέ αρκετή, η Rosie είναι ένα αίνιγμα, και ο Adam δεν είναι διατεθειμένος να την αφήσει να πάει χωρίς μάχη.Η σεξουαλική χημεία τους είναι αδιαμφισβήτητη.Ξεκλειδώνει ευχαρίστηση που δεν ήξερε καν ότι ήταν πιθανή.Κατέχοντας το σώμα της, σαγηνεύει κάθε της σκέψη.Όμως η Rosie έχει τους δικούς της δαίμονες να πολεμήσει, και κανείς δεν τους έφερε στο προσκήνιο όπως εκείνος. Ένα αισθησιακό, συναισθηματικά φορτισμένο ερωτικό ειδύλλιο ανάμεσα στον Adam και την Rosie.Ελπίζω να απολαύσετε την καινούργια μου ιστορία....♡♡♡

"Σταμάτα να τρέχεις, αστυνομία!" άκουσα μια ανδρική φωνή πίσω μου. Σκατά!Άρχισα να τρέχω πιο γρήγορα. Τελικά ,ο μπάτσος με έφτασε και με άρπαξε. Τα πράγματα έπεσαν κάτω και εκείνος κρατούσε τα χέρια μου σε μια δυνατή λαβή πίσω απ' την πλάτη μου. Γύρισα και τον κοίταξα. Ωραίος είναι. Βασικά, είναι πολύ ωραίος. "Ω ναι, συνέλαβε με μπάτσε" αναφώνισα γελώντας πονηρά. -------- Η Αντριάνα είναι εδώ και 2 χρόνια μαθήτρια της 3ης Λυκείου. Ο πατέρας της έχει εγκαταλείψει την σε κατάθλιψη μητέρα της και τον μικρότερο της αδελφό. Έτσι, αναγκάζεται να μπει στην παρανομία. Ο Βίκτωρ, ένας νεαρός αστυνομικός αναλαμβάνει την σύλληψη της Αντριάνας μα τελικά η μοίρα του επιφυλάσσει..άλλα πράγματα! Αν δείτε ιστορία ίδια με την δικιά μου μην μπείτε στον κόπο να μου το πείτε. Προφανώς την είδα ήδη και την αγνόησα. Do the same bishes !

"Γιατί τσακωνόμαστε όλη την ώρα;" φώναξε εκείνη αγανακτισμένη κοιτάζοντας τον έτοιμη να δακρύσει. "Γιατί είσαι τρελή! Κι εγώ τρελός για σένα!" της φώναξε εκείνος με τη σειρά του πριν τα χείλη του πέσουν με ορμή πάνω στα δικά της. ----------------------------------- θυμάστε όλοι το τρελό ζευγάρι από το "Έρωτας σαν φθινοπωρινή καταιγίδα" έτσι; αν όχι καιρός να τους γνωρίσετε! Νανσυ και Ανδρέας, δυο άνθρωποι πολύ διαφορετικοί, χωρίς κανένα σημείο συμφωνίας που καλούνται να πολεμήσουν τα βέλη του φτερωτού θεού Έρωτα που τόσο απεγνωσμένα τους θέλει μαζί... θα καταφέρουν να αποδείξουν άραγε πως ΔΕΝ είναι φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλον ή τελικά θα πέσουν στην παγίδα;

«Που πας χωρίς εμένα πριγκίπισσα;» «Γιατί με εσένα που πάω;» «Στην κόλαση.» •she is his little princess • ❌DON'T COPY THIS STORY❌ {τα πρώτα κεφαλαία χρειάζονται οπωσδήποτε διόρθωση} 1ο βιβλίο (γράφτηκε σε ηλικία των 15-16)

Γιατί μου είπες ψέματα;" Λέω θυμωμένα και μπαίνω αμέσως στο θέμα. Πόσο με εκνευρίζει αυτό το παιδί! "Γιατί...Να ρε μαλάκα. Προσπαθούσα έστω με ψέματα να σε κάνω να μου μιλάς! Σκέφτηκα ότι αν πιστέψεις ότι είμαστε αδέρφια θα μου μιλάς έστω και με το ζόρι! Απλώς σε θέλω δίπλα μου και εσύ είσαι με τον άλλον τον παπάρα!" μου λέει με παράπονο να εμφανίζεται στα μάτια του "Τι θες να κάνω!? Ήσουν τα πάντα για εμένα και με έδιωχνες!"Φωνάζω πλέον "Σε αγαπούσα και απλώς δεν μπορούσα να στο πω!" μου απαντάει στον ίδιο τόνο "Δεν φταίω εγώ που ήσουν ανίκανος να εκφράσεις αυτά που ένιωθες!" επιτίθεμαι "Δεν ήξερα! Σε αγαπούσα γαμώτο! Σε ήθελα μαζί μου! Αλλά γίναμε κώλος με τις αποφάσεις μας!" "Τώρα δηλαδή δεν με αγαπάς;" ρωτάω στεναχωρημένα "Φυσικά και σε αγαπάω! Αλλά εσύ θες τον άλλον!" απαντάει πληγωμένα. Σκατά! Ποτέ μην λες ποτέ! Ιδικά όταν πρόκειται για την αγάπη! Είναι ένα συναίσθημα που απλά θα πεταχτεί χωρίς να λογαριάσει τα 'θέλω' σου ή τα προηγούμενα συναισθήματα σου. Αυτό συνέβη με την Ναταλία και τον Λουκ... Απλά πετάχτηκε, και τα γκρέμισε όλα! Να τι γίνετε αν δεν προλάβεις να πατήσεις το φρένο... πρώτο κεφά

Ειναι η συνεχεια του πρωτου βιβλιου ..''Η Καινούρια.''......Λουκ:*Απλως δεν μπορω να φανταστω καποιον να σε αγγιζει εστω και φιλικα.Εγω θα σε αγγιζω μονο .Εισαι δικια μου.Και μονο δικια μου.Μονο εγω θα σε αγγιζω , μονο εγω θα ακουω τα βογκητα σου μονο εγω θα νιωθω την γευση σου.Εγω θα ειμαι αυτος που θα κοιμασαι στην αγκαλια του...Εγω θα ειμαι ο τυπος που θα σε γεμιζει σημαδια.Και...εγω θα ειμαι αυτος που θα φιλας.Αγρια.Υποσχεσου μου οτι αυτο δεν θα αλλαξει.* Και όχι δεν είναι ο συνηθισμένος έρωτας...Η συνεχεια ακομα καλύτερη. Wirtter:Xrysa9 Don't copy the story. All the love.

Ο Louc είναι το 'άτακτο' παιδί στο σχολείο.Η Βάνα είναι η καινούρια μαθήτρια.Είναι αρκετά όμορφη αλλα πραγματικά έξω απο τα νερά της.Τα δημοφιλή παιδιά του σχολείου θα την πλησιάσουν λόγω της ομορφιάς της αλλά οι σκοποί τους ειναι άλλοι.Ο Louc θα βαδίσει στο ίδιο μονοπάτι με τους φίλους του ή οχι; *Έχουν ανέβει και άλλα δύο βιβλία που είναι η συνέχεια. Θα τα βρείτε στο προφίλ μου.*1 *Το βιβλίο είναι γεμάτο ορθογραφικά και συντακτικά λάθη καθώς γράφτηκε σε πολύ νεαρή ηλικία και δε διορθώθηκε ποτέ. Συγχωρέστε αυτά τα λάθη.*2

Λίγα λεπτά μετά ένα άρωμα αξ τρύπησε τα ρουθούνια μου και έκανε όλο μου το σώμα να ανατριχιάσει. Σήκωσα αργά και βασανιστικά το κεφάλι μου επειδή ακόμα κοιμόμουν όρθια και αντίκρισα το πιο όμορφο πλάσμα σε όλο το πλανήτη. Ψηλός, γυμνασμένος...κάτι μπράτσα... Πωωωω! Γλυκιές φακίδες στο πρόσωπο που φωτίζουν το υπέρλαμπρο λευκό δέρμα του και τα κρυστάλλινα γαλάζια μάτια του. Δεν προτιμώ τους γαλανομάτες αλλά αυτός είναι το κάτι άλλο! <<Μην ενθουσιάζεσαι και πολύ...άπιαστο όνειρο. >> <<Τι θες να πεις? >> ρώτησα τη Στέλλα μπερδεμένη. <<Για τον Πέτρο Ξανθού. Αυτόν δεν κοιτούσες? Ε, σου λέω, δεν αξίζει τον κόπο. Είναι ωραίος, είναι κούκλος αλλά επίσης και πολύ μαλάκας. >>