Hafızasını kaybetmiş bir halde baş düşmanının evinde esir olarak uyanan Meira, geçmişte işlediği affedilemez bir günâhın bedelini ödüyor olduğunu öğrenir. Meira uyandığında ona söylediği ilk sözü "Biz düşmanız" olan adamın, bir zamanlar gözlerinin içine aşkla baktığını öğrendiğinde işlediği günahın hiç de sandığı kadar basit bir ihanet olmadığını ve altında çok daha korkunç bir entrikanın yattığını anlar. İki düşmanın kader ağları, tutku ve nefretin ateşiyle birbirine örülmüş; kurdun kuzu postuna bürünüp kuzunun kurda dönüştüğü çarpık bir ihanet oyununa evrilmiştir, artık birbirlerinden kaçmaları da ne mümkün! Bu yapbozu ise çözmenin tek bir yolu var: Gördüğün ve duyduğun hiçbir şeye inanma. Bunu geçmişteki sen bile söylüyor olsa... Fantastik değildir, karanlık aşk türündedir. DİKKAT! Bu kitapta cinayet, psikolojik ve fiziksel şiddet gibi rahatsız edici olabilecek içerikler bulunmaktadır.

"Benden nefret ediyorsun. Ama bana ait gibi gözüküyorsun." Keskin, kısık bakışlarının altında gerildiğimi hissettim. Bakışları alev alev yanan bir kömür kadar sıcak ve bir o kadar karanlıktı. Emir Cihandar'a ait olmak. Bir eşya gibi değil, bir esir gibi değil, bir intikam gibi değil. Bir duygu gibi, bir dokunuş gibi, bir ruh gibi. Tehlikeyle parıldayan kara gözlerine bakarken, "Sana ait değilim," diye bastırdım. Bakışları vücudumu ağır ağır inceledi. "Gözüküyorsun dedim, öyle olduğunu iddia etmedim." "Edemezsin zaten." Sanki bakışlarıyla soyuyormuşcasına ateş saçan irisleri bedenimden gözlerime çıktığında güç oradaydı. "Eğer iddia edersem zaten..." Sırtını doğrultup geniş, yapılı vücudunu öne doğru eğdi. "Aksine hiçkimsenin gücü yetmezdi." Alttan gözlerimin içerisine bir yangını başlatır gibi baktı. "Mira Alemşah, eğer benim olsaydın. Değil tüm dünya, sen bile kendini benden alamazdın." #eslaf ••• Wattpad'de ESLAF adında ilk yazılmış hikayedir.

ÖLÜM: KAFES'TE Kİ HIRSIZ kitabının ilk serisidir. "Aptal kız," diye mırıldandı, sesi tam ensemde yankılandı. "Sen insanlar için bir 'kayıp' değil de, daha çok bir 'zaman kaybı' oluyorsun." Fısıldadığı bu zehirli kelimelerle kaşlarım istemsizce çatılırken, gözlerinin içinde parıldayan o saf şeytani ifadeyle sigarasını yaktı. Dudaklarının arasından bıraktığı kötülüğün dumanı, bir sis perdesi gibi aramıza sızdı. Göğsüm, sadece birkaç sözcük yüzünden, bir kurşun tarafından vurulmuşçasına kanla dağlandı. Durdu ve bakışlarını doğrudan gözlerime sabitledi. "Yirmi dört saat," dedi otoriter bir sesle. "Yirmi dört saatten bir saat, bir dakika, hatta bir saniye bile fazla değil." "Ne?" dedim, zihnimdeki karmaşa sesime yansırken. "Seni bulurum. İstediğim şey ile arama zamanın bile girmesine izin vermem." Ölüm. Temsili: siyah bir defterin içinde beyaz bir iz ,beyaz bir defterin içinde siyah bir iz değildi. Temsili rengarenk renklerle bezenmiş bir ruhun temsiliydi. Ölüm rengarenk ruhların temsilcisiydi. Ne karayı seçerdi, ne akı... Ne hayatı seçerdi, ne ölümü. Ne hayattaydı ne de ölü. Tanrının ona verdiği kutsal göreve sadık kalır ikisi arasında kalırdı. *** Azılı bir seri katilin yönetimi altında her türlü suçluyu bünyesinde barındıran bir mahalle olan McKinley diğer adı ile Kafes'te babasının planları yüzünden savrulan genç bir hırsız hiç çalmaması gereken bir şeyi çaldığı için geçmişi; su üzerine çıkan bir ceset gibi ortaya çıkarır. **** Ölüm: Kafesteki Hırsız adlı ilk ve tek kitaptır. Çalınması kopyalanması ya da ilham alınması kesinlikle kabul edilmeyecektir. Yetişkin içerikli bir kitaptır 18 yaşından küçüklerin okunması tavsiye edilmez. Argo ve olumsuz öğeler içerir.