Siz: Helal sana yiğido. Çimen adam: Eyvallah bacım. Siz: Hakaret alsaydım bu kadar üzülmezdim bu lafına. (Bu mesaj silindi) Çimen adam: Kızım yazıp yazıp siliyorsun, Çimen adam: Hiç hoşlanmam öyle insanlardan. Siz: Allah Allah zaten yeterince tepenin tasını getirdin Siz: De git yoksa elimden bir kaza çıkmasın. Çimen adam: Ben nasıl bir taşa denk geldim Çimen adam: Hasbiyallah.. (Görüldü) Bu kurgumu kıymetlim, Emine Ateş'e armağan ediyorum. Çalıntı, kopyalanma ve kurgunun başka şahıslar tarafından yazılması hâlinde gerekli işlemler yapılacaktır. Başlangıç tarihi: 09.10.2025 Bitiş tarihi:

Severek evlenen iki genç kalbin, zamanla nasıl bir acı çemberine hapsolduğunun hikayesi bu. 'Seni sevmiyorum' diyerek arkasında koca bir enkaz bırakan bir adam ve o enkazın altında beş yıl boyunca sessizce bekleyen bir kadın. Beş yıl sonra gelen o dönüş, bir telafi mi yoksa yarım kalmış bir yıkımın devamı mı? Munis; sevginin, terk edilişin ve küllerinden doğmaya çalışan bir aşkın romanı. ... "Ya gerçekten gömmediyse?" dedi usulca. "Ya hâlâ kalbinin en derininde bir yerlerde Hamza varsa, ne olacak?" Sessiz kaldım. Kalbim sustu. Sadece gözlerim konuşuyordu şimdi. ... Oysa değil mi insan en çok unutulmaktan korkardı? Ölünce değil varlığının hiçbir önemi kalmamış gibi yaşanması belkide zoruna giderdi insanın. Birini kaybetmek ne demek bilmezdi insan yaşamayana kadar. Fakat şöyle anlatmak gerekiyorsa eksilen dişin boşluğu gibidir insanın sevdiği birini kaybetmesi. İlk başlarda çok acını çeker sonraları eksilen dişinin yerini her yemek yiyişinde his eder sonra ise sadece varlığının olmayışını hisseder. ...

0551****: Kes artık halay çekmeyi! 0551****: Uyumam gerek sahura kalkacağım 0551****: Başım şişti kardeşim nedir bu yaa 0551****: Ben senin halay çekmeni dinlemek zorundamıyım hı? 0551****: Lütfen sus. (Görüldü)