"Konseyi ara, Roman. Kadınımı buldum." İstanbul'un güçle yıkanmış en görkemli gecesinde, genç bir kadın sahnede zarifçe salınırken, kalabalığın arasında onu izleyen biri vardı. Sicilya'nın en güçlü ve en korkulan adamlarından biri olan Lorenzo Mancini. O gece verilen tek bir emir, iki farklı dünyanın kaderini sonsuza dek değiştirecekti. Şehrazat Vardar sıradan bir hayatın hayalini kurarken, kendini zorunlu bir evliliğin ortasında bulur. Kaçmaya çalıştıkça zincirleri daha da sıkılaşırken, Lorenzo ise ilk kez sahip olamayacağı bir şeyle karşı karşıya kalır. Bazı karşılaşmalar kaderin en sessiz oyunudur. Bazı savaşlar bakışlarla başlar. Ve bazı aşklar... İnsanı mahvetmekten çok, yaşatmak için gelir. • Bu eser yetişkin temaları ve şiddet unsurları içermektedir.

O, Moskova'nın karlarını bile dondurabilecek kadar soğuk bir imparatorluğun sahibiydi. Ben ise o karların altında nefes almaya çalışan yaralı bir kuş. Onu o ormanda bulduğumda, bir kurşun yarasıyla can çekişen bir adam (Aren) olduğunu sanmıştım. Ama o, kapılar ardına kilitlendiğinde, kucağımdaki umudu bile infaz edebilecek kadar acımasız bir cellat (Viktor Volkov) çıktı. Bu malikânede kurallar mermerle yazılmış, kanla mühürlenmişti. Ama onların anlamadığı bir dil vardı: Sessizlik ve bir kâse yoğurt çorbasının hatırlattığı o sıcak vatan kokusu. Oğlumun damarlarında onun kanı akıyordu, ama kalbi benim masallarımla büyüyecekti. Bir imparatorluğun çöküşünü izlemek ister misiniz? O zaman kapıları kapatın. 'Seni bir sorumluluk olarak değil, bir zafer olarak istiyorum Alya.' 'Sen beni ancak bir mahkûm olarak alabilirsin Viktor. Kalbim artık senin anlayamayacağın bir dilde konuşuyor.'"

⚠️ +18 | "Hadi Zühre, gireyim içine. Taşaklarım patlayacak artık" önüme diz çöküp sızlanıyordu. "Hayır" dedim. Sesim kısık ama bir bıçak gibi keskindi. Dönem kurgusu.

Pusat Ali Şahoğlu, en yakın dostunun kız kardeşi Gökbeyaz Çakır'ı kurtarırken istemeden katil olur. Onun için hapse girer, dört sene yatar, elinden birçok fırsatı kaçırır, sözlüsü Suna tarafından terk edilir ve yaralı, ihanete uğramış bir adam olarak hapishaneden çıkar. O çıkarken, Virankaya'da anlı şanlı bir düğün başlamak üzeredir: kardeş bildiği, kardeşini kurtarırken katil olduğu Baran Çakır ile, eski sözlüsü Suna'nın düğünü. Virankaya artık bir savaş beklemektedir. Yörenin iki güçlü ailesini de kasıp kavuracak, tam ortasında da iki büyük beyi birbirine düşüren Suna'nın olduğu bir savaş... Fakat hiçbir şey beklendiği gibi olmaz. Sebebi Pusat Ali Şahoğlu'nun çıkar çıkmaz Suna'ya değil de, kimsenin beklemediği birine yönelmesidir. Gökbeyaz Çakır'a. İNTİKAM SÖZCÜĞÜNÜ FAZLASIYLA İÇERSE DE İNTİKAM OLAY ÖRGÜSÜNÜ İÇERMEZ :)

"Kendini tamamen bırak, sakinleş ve iddialı bir kadın olmaktaki ilk adımını at." Kasılan bedenim gevşerken saten nevresim takımının üstünde diz üstü otururken kaydım. "Sen çok güzel bir bilim kadını olabilirsin, çok güzelsin." gevşeyen bedenim aldığım iltifatlarla daha da rahat bir alırken yanağımda ki el elinin tersiyle okşarken; "Seviş benimle, içindeki kadını bana karşı çıkart, benimle birleştir." 31.08.2018 tarihinde yazıldı.

Bir yeraltı mafyası, kanlı bir çatışmada vurulur ve komaya girer. Girdiği komada gördüğü rüyada gizemli bir kız ona uyanmasını, onu bulmasını ve tüm zorluklara rağmen sonunda mutlu olacaklarını söyler. Uyandığında bu rüya aklından çıkmaz; gördüğü yüzü delicesine aramaya başlar. Ta ki onu dev bir reklam panosunda görene kadar... Rüyasındaki kız, ünlü bir mankendir... Bazı aşklar rüyada umut olurken, gerçekte ya kurtuluş getirir ya da geri dönüşü olmayan bir felakete sürükler. Peki ya sonra ne olacak? Aşk, ihanet, nefret, kin ve tutkunun buluştuğu bir kitap.... EFLİN DEMİRCİ & EMİR ARAF KARAYEL

Baş savcı ve yeraltı lideri: "Benim olan o tene başkasının dokunmasına izin vermenin bedelini ne sanıyorsun sen, Sayın Savcı?" Ahu, adliye koridorlarında adaletin keskin cübbesiyle fırtınalar estiren korkusuz bir Cumhuriyet başsavcısıyken, yeraltı dünyasını kökten çökertmek için hayatının en tehlikeli hamlesini yapmıştı. Aylardır peşinde olduğu o karanlık şebekenin izini sürmek için, yılda sadece bir kez düzenlenen maskeli "Karanlık Konsey" balosuna gizli görevle sızdı. Amacı baronları suçüstü yakalamaktı. Ama hesaba katmadığı, bu karanlık şehrin tek hakimi olan adamdı: Araf Karahan. Araf; acımasız, mülkiyetçi ve Ahu'yu o baloda başka bir baronla dans ederken, adamın eli Ahu'nun çıplak sırtında gezinirken gördüğü an zihnindeki tüm ipleri koparan bir adamdı. Araf için artık ne kanun vardı ne de devlet; sadece deli bir kıskançlık krizinin getirdiği o "Benim olan ten" öfkesi vardı. Karahan Malikânesi'nin kapıları arkalarından üç kez kilitlendiğinde, Ahu o devasa adamın altında başsavcı kimliğini çoktan yitirmişti. Sırf ona kafa tutmak için kurduğu "Giderdim, otele de geçerdim!" cümlesinin bedeli, ipek elbisesinin vahşice yırtılması ve tenine vurulacak o acımasız mühür olacaktı. "İstediğin kadar kanunlardan bahset Ahu... Bu gece bu kilitli odada tek bir kanun var, o da benim! Şimdi çığlık at, yalvar! Çünkü bu gece seni benden başka hiç kimse

Ana karakterimiz Asel Ekinci, ona takıntılı derecede aşık olan mafya liderimiz tarafından kaçırılır ve kayıp annesini bulma bahanesiyle anlaşmalı evlilik yaparlar. Ve Asel'in hayatı bu macerada alt üst olur...

Yer altının en büyük mafyası Ivan ve Dünyanın en ünlü avukatı Meyra ve aralarında ki büyük aşk ilk başta nefret ve sonradan alevli sevgiye dönüşen aşk.

17 yaşındaki Rüya'nın sıradan hayatı, babasının bir gece yarısı eve kanlar içinde gelmesiyle sonsuza dek değişti. Babası, yeraltı dünyasının en acımasız ve en korkulan ailesine, Demirkanlara geri ödenemeyecek bir borç yapmıştı. Ve bu borcun bedeli, parayla değil, Rüya'nın özgürlüğüyle ödenecekti. Ailesini korumak için kendini karanlık bir anlaşmanın ortasında bulan Rüya, Demirkan imparatorluğunun tek varisi olan Ateş'in dünyasına adım atmak zorunda kalır. Ateş... Kuralları başkasının yazmasına asla izin vermeyen, kalbi buz tutmuş, tehlikeli ve bir o kadar da çekici bir felaket. Rüya onun için sadece ödenmiş bir borç, kullanıp atılacak bir piyon olmalıydı. Ancak ikisi de, nefretle alevlenen bu tehlikeli oyunun, onları geri dönüşü olmayan bir tutkuya ve büyük bir yeraltı savaşına sürükleyeceğinden habersizdi. Zehirli bir sarmaşık kalbe dolandığında, onu söküp atmak mı daha çok acıtır, yoksa zehrin tüm bedene yayılmasını izlemek mi?