Aldın bir güzelin âhını... Seni eli kanlı zalim bilen gelinin neden tüm dünyayı karşısına aldı? Ne uğruna? Neyin uğruna? Karşısına geçip sorsana! Acım dinmiyor, zihnim susmuyor... "Kimin uğruna, Ahra!" demeye dilim neden varmıyor?

Katilimizin içinde yaşatıldık. Kimsesizdik, küçük şekerlemelerle avutulduk. Gülmeyi, kahkaha atmayı unuttuk. Ve biz, bu asrın içinde öldük. En çok da biz öldük. Biz farklı olan tüm canlıları öldürmek istedik, işte bu yüzden başlamadan kaybettik. İnsanlık soyut bir kavramdı, onu somutlaştırıp can veren ise insanlardı. 🎨 Bu isimle yayımlanan ilk kitaptır. BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR, GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA HİÇBİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR. Bölümlerde yazım yanlışları mevcuttur; sezon finalinden sonra kitap düzenlemeye alınacaktır.

UYARI: Bu hikâyede yer yer insan ruhunun en kuytularına temas eden temalar ele alınmaktadır. Kadına yönelik şiddet, psikolojik baskı, manipülasyon, depresyon, travma, kendine zarar verme eğilimi, alkol ve tütün kullanımı, şiddet içeren sahneler ve ihanet gibi unsurlar bazı okuyucular için tetikleyici olabilir. Anlatılanlar hiçbir şekilde yüceltme ya da teşvik amacı taşımaz; yalnızca karakterlerin içsel çatışmalarını ve yaşananları, hikâyeyi görünür kılmak için kullanılmıştır. Eğer bu tür duygusal veya psikolojik zorluklarla mücadele ediyorsanız destek almak için bir uzmana başvurmanız önemlidir. Müzeyyen, yıllarca babasından psikolojik ve fiziksel şiddet gören en yakın arkadaşının kızı Müjgan'ı kurtarmak için kendi savaşını başlatır. Ancak bu yolculuk, onu geçmişin karanlık sırlarına, eski düşmanlıklara, gizemli notlara ve tehdit dolu bir geleceğe sürükler. Bu kitap, kadınların Türkiye'de ayakta ve hayatta kalma mücadelesine bir ağıt, bir direniş ve bir manifestodur. Toplumsal ve ahlaki çöküşe bir sahne kuruluyor: Medeniyet Tiyatrosu'na hoş geldiniz. eski zaman filmleri gibi başlayıp sizi maceraya, ölümün pençesinden hayata, gizemin peşinden gerilime sürükleyecek bir hikaye. Türkiye'de giderek artan kadına şiddet ve adalet sorununun içine doğan Müjgan ile Müzeyyen'in hikayesi. burası kötü bir yer ama umarım kazanırız. ilk yayın tarihi mayıs 2020 olup kurgu, konu, içerik bana aittir. çalınmasi veya farklı şekillerse kullanılması dahilinde gerekli hukuki işlemler başlatılacaktır. sürç-ü lisan ve mizan affola.

Lavinya Karedelin, bir gece ansızın ailesini yangında kaybettiğinde kendini ateş çukurunun içinde bulur. Ajan olan annesi ve babası aslında ölmemiş, öldürülmüştür ve Lavinya, bunun intikamını alacakken aslında hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını, kendini bir anda soytarıların arasında bulduğunda hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.

Mahur Karaca yedi yaşına geldiğinde Albay olan babasının Bulgaristan'ın Varna şehrine çıkan gizli görevi nedeni ile doğup büyüdüğü Hakkari'nin Çukurca ilçesinden ayrılmak zorunda kalır. Varna'da o dönemde Türkler'e zulm ediliyordur ve oraya uyum sağlayacak ama direnişe katılabilecek Türk bir asker ailesine ihtiyaç vardır. Mahur geride bıraktığı ülkesini çok özleyecektir ama en çok çocukluk arkadaşı Alparslan Sancak Çukurcalı'yı. Oraya gideceğini, kendi ülkesi tarafından hain olarak suçlanacaklarını ve kendilerine verilen tüm desteğin çekileceğini bilmiyorlardır. Yıllar sonra, geceyarısı Çukurca'ya, Albay Yusuf Çukurcalı'ya bir telefon gelir. Bulgaristan'daki can dostuna ve ailesine saldırı düzenlenmiştir. Eğer birileri destek olmazsa hain olarak katledileceklerdir. Kendi gibi asker olan oğlu Yüzbaşı Alparslan Sancak Çukurcalı'yı arar. Emir açıktır. "Onları koru!!" #wattpadturkey #pınarsalman #kitap #piyamor #wattpadkitaptanıtım #wattpadkitapönerisi #wattpadkitapkesitleri #watty #wattpad #kitaptavsiyesi

Günahlar insan seçer, ben seni seçtim. Bu benim en kutlu zaferim ya da asırlarca anlatılacak felaketim. 42 Serisi.

1780 yılında kurulan Saint Etoile Akademisi, içinde dünyanın en seçkin Teşkilat mensuplarının ve dünyanın düzeninde söz sahibi olan ailelerin çocuklarını bulunduruyordu. Yapılan yüzlerce test, akıl oyunları, zeka analizleri sayesinde kendi alanına ait akademilere dağılan öğrenciler, yüzyıllar boyunca en tepede kalmaya hak kazanmış ve bütün camianın dilinden düşmeyen bir zirve yaratmışlardı kendilerine. Dışarıdan bakan gözlerin beğeniyle karşıladıkları akademi, sınırlarına girildiği zaman çektiği keskin kurallar içerisinde acımasız bir eğitimi karşısına alıyordu. Alışılmışın ötesinde atılan adımlar, her dizdiği basamağa yerleştirdiği öğrencilerle büyürken bütün dikkatler tek bir kişiye odaklanmıştı. Perla Roza Asilkan. Saint Etoile Sanat Akademisinin en tepesinde tahtını hiçbir zaman başkalarına kaptırmayan Perla, kazandırdığı başarılar ve çıktığı basamaklar sayesinde bütün dikkatleri üzerine geçtiğinde nefretle yakılan ışıkların hedefi haline gelmişti. Hırsla kaplanan akıllar, birincilik üzerine yarışılan savaşlarda tacın sahibini yere indirmeye kendisine yemin ettirdiğinde akademinin sınırlarında gezinen bütün başarılar yerini yıkıcı ve zararlı bir oyun alanına çevirmişti. ❧ ❝Kapılar kapandığı an sunulan gösteri sona erer. Yüzlere takılan şeffaf maskeler hırs ateşine atılır. Meleklerin gezdiği bu dünyada, Şeytan yuvasının kapısı çalınır. Kilitlenen kapılar ardında saklanan iblisler gün ışığını soldurduğu an, karanlığın içindeki yeni doğanlar, gökyüzündeki yıldızlarını seçerler. En parlak ışığa kavuşmaya çalışanlar, bu öfkeli kalenin içinde asla yerini bulamayacak olanlar. Bu Akademinin kapılarını kapatacak olan bilgeler, her zaman ilerledikleri yolda kilitli kapıların anahtarını karanlığa mahkûm edecekler.❞ KUTSAL YILDIZ SERİSİ, birinci kitabıdır.

"Bayraktepe 1, 112 Merkez." "112 Merkez, Bayraktepe 1 dinlemede." "Akseki mevkine doğru çıkış yapalım. Vakanız ateşli silahla yaralanma. Olay yerine yaklaştığınız anda askeri birlikler tarafından karşılanacaksınız." "Anlaşıldı. Çıkış yapıyoruz." Her insanın hayatını değiştiren bir dönüm noktası vardır. Benim hayatımın dönüm noktası ise KKM ile 112 istasyonumuza verilen bu vaka anonsu olmuştu. Bir asker, kar tanelerinin düştüğü soğuk ve toprak zemine uzanmış, bası uygulamalanmasına rağmen göğsünün altından sızan kan damlaları ile toprağa can veriyordu. Elimdeki yetişkin sırt tahtası ile en önde koşarken bir şey dikkatimi çekti. Vurulan askerin yüzü. Tanımıyordum ancak yüzü bembeyaz bir ışık tutulmuşçasına parlarken, dudaklarında eşsiz bir tebessümle semaya bakıyordu. Sanki yıllardır beklediği, aradığı huzura ermiş gibi. Sanki erişmek için çabaladığı bulutlara uzanmış gibi. Sanki... Sanki şehadet şerbetini içeceğini anlamış gibi... P. Yzb. Korhan Temur Ozanalp & Prm. Meva Yalım Yaltaray