"Karanlık gecemi aydınlatan en parlak yıldız sensin, Sitare." Ben Sitare'ydim. Babasına göre gökteki en güzel yıldız kimine göreyse düğününe bir hafta kala aldatılan, yarı yolda bırakılan o kadın. Sahip olduğum her şey bir gecede avuçlarımın arasından kayıp gitmişti ve ben şimdi yıllar önce dönmemeye yemin ettiğim o eve kendi ayaklarımla dönmek zorundaydım. [+18, küfür, argo, şiddet, cinsellik içerir.]

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.