Miłość potrafi przetrwać śmierć. Pytanie brzmi: jaką cenę jesteś gotów za nią zapłacić? Kiedy Astor ginie od zabłąkanej kuli podczas polowania, świat Vivien rozpada się na kawałki. Zanim mija tydzień żałoby, rodzina planuje już wydać ją za mąż za mężczyznę, którego nigdy nie pokocha. Dziewczyna słyszy jednak o legendzie ukrytej pośród gór Yaris. Mówią, że nad przeklętym jeziorem mieszka Zapomniany - istota zawierająca układy z tymi, którzy nie potrafią pogodzić się ze stratą. Niektórzy twierdzą, że potrafi przywrócić umarłych. Inni ostrzegają, że nikt nie wraca od niego taki sam. Zdeterminowana Vivien wyrusza w podróż, nie wiedząc jeszcze, że tajemniczy strażnik skrywa własne rany, a każda prośba ma swoją cenę. Bo śmierć nigdy nie daje niczego za darmo.

Od setek lat ludzie i smoki żyją w pokoju. Każdy siedemnastolatek marzy o tym, by podczas Ceremonii Więzi zostać wybranym przez smoka i rozpocząć naukę w Akademii Jeźdźców Smoków. To jednak nie człowiek wybiera swojego smoka. To smok wybiera swojego jeźdźca. Elyra Ashwyn marzyła o tym od dziecka. Nie spodziewała się jednak, że wybierze ją stworzenie, które według wszystkich legend wyginęło trzysta lat temu. Czarny Smok. W jednej chwili staje się bohaterką jednych i zagrożeniem dla drugich. W Akademii poznaje rok starszego Rowana Blackthorne - najlepszego jeźdźca swojego rocznika. Pewny siebie, utalentowany i skrywający własne sekrety chłopak od pierwszego spotkania działa jej na nerwy. Ich ciągłe kłótnie szybko przeradzają się w niechętną współpracę, gdy odkrywają, że historia, której uczono ich przez całe życie, może być jednym wielkim kłamstwem. W świecie, gdzie lojalność jest wystawiana na próbę, a dawne legendy zaczynają ożywać, Elyra i Rowan będą musieli zdecydować, komu naprawdę mogą zaufać. Bo czasami największym zagrożeniem nie jest smok. Lecz prawda, którą ukrywano przez setki lat.

Nika była Strażniczką króla Thróra. Po drobnej sprzeczce - za którą groziła jej kara śmierci oraz natychmiastowe zwolnienie ze stanowiska - wyrusza w celu uratowania księcia Thorina z rąk orków. Po paru drastycznych przygodach w lochach Ereboru okazuje się, że jest ona nosicielką błękitnej i prastarej krwi Vindicta. W sercu księcia rozkwita nadzieja. Czyli nareszcie będą mogli być razem? Jednak przybywają wieści ze wschodu i południa - wroga armia o liczebności kilkukrotnie większej, niż połączone siły Ereboru i Dal, nadchodzi, aby dokonać zemsty oraz zagarnąć bogactwa Rodu Durina. Lecz Nika ma potężnego sojusznika. Jej brat bliźniak, Draco, zasiadł na tronie północnego królestwa Terramoru za górami. On również dowiedział się o armii, zmierzającej w stronę bezbronnej siostry. Bitwa ma się dopiero rozpocząć, lecz przepowiednia mówi o jeszcze jednej... ➳ Wydarzenia dzieją się przed atakiem Smauga na Erebor. Zawsze ciekawiło mnie, co się wtedy działo. No i cóż, postanowiłam coś o tym napisać. Ale jak to fanfiction, wiele rzeczy będzie ponaciąganych i pozmienianych, lecz mam nadzieję, że się spodoba. Okładkę wykonała @Milky_Maze

Pod Thorinem załamuje się lód i krasnolud wpada wraz z Azogiem do zimnej wody. I to jest koniec, tak? Tak umiera Król pod Górą? Tak ma wyglądać jego śmierć? O nie, nie, nie. Oczywiście, że nie! Bo przenosi się do innego świata. Jest tam samotny, nie może sobie w nim poradzić. Ale odnajduje miłość swego życia. Jednak Azog nie daje mu spokoju. Tropi go, nęka i nie pozwalając krasnoludowi o sobie zapomnieć tak łatwo. Czy Thorin zdecyduje się zostać z ukochaną w jej świecie, porzucając swe dotychczasowe życie króla, czy może ją opuści, zostawiając samą? A może istnieje sposób, aby razem powrócili do jego świata? Aha, wspominałam już, że Thorin jest... czarnym wilkiem?

- Dalej, Irino. Nie gryzą. A jeśli już, to tylko wtedy, kiedy ktoś ich sprowokuje. - Wasza Wysokość... - zaczęła ostrożnie, próbując odpowiedzieć, ale Thorin wybuchnął śmiechem. - Wasza Wysokość! - powtórzył, niemal dławiąc się ze śmiechu. - Naprawdę, Irino, myślałem, że jesteśmy na „głupi krasnolud". Kilka krasnoludów przy stole również zaczęło się śmiać, choć nie wiedzieli dokładnie, o co chodzi. - Nie jestem pewna, czy nadal mogę tak mówić... - mruknęła, nie patrząc na niego. Thorin nachylił się bliżej, jego ton był niższy, bardziej osobisty. - Możesz mówić, jak tylko chcesz. Ale jeśli będziesz mnie tytułować jak Balin, zacznę się zastanawiać, czy nie zamieniłem Iriny na jakąś inną kobietę. - Nie... nie zamieniłeś - wymamrotała, a jej policzki znów oblał rumieniec. - To dobrze - odpowiedział, zadowolony z jej reakcji. - Bo tamta Irina była jedyna w swoim rodzaju. I nie wyobrażam sobie, żebyś nagle stała się kimś innym.

(dzieło w trakcie ponownej publikacji, oryginalna liczba rozdziałów: 50) Czy da się kochać kogoś, kto odebrał twoją wolność? I czy można odzyskać siebie, będąc już czyjąś własnością? Ahilia Salvarsen nigdy nie była panią własnego losu. Tytuł córki wodza oznaczał ogromną odpowiedzialność i obciążenie oczekiwaniami nie tylko ojca, ale całego plemienia. Wiedziała jednak, że cudze ambicje nie zaprowadzą jej tam, gdzie naprawdę pragnie być. Zaplanowała ucieczkę - życie z dala od politycznych układów, u boku najlepszego przyjaciela. Mieli zniknąć, cicho, nagle, gdy stopnieje śnieg, lecz zanim zdołali przekroczyć granice Viridionu, Ahilia została wybrana. Nie przez bogów, nie przez los - przez cudze życzenie. Teraz musi stawić czoła mężowi, którego nie chciała, magii, która dotąd trwała uśpiona oraz światu, który zaczyna się chwiać.