Süveyda: Sunum işinide sen yapsan olur mu? Süveyda: Ben, konuşamıyorum. (17.28) Araf, Çevrimiçi. (17.37) Araf, Görüldü. Araf, yazıyor.. Araf: Hiçbiri umrumda değil. Aynı zamanda madem konuşamıyorsun bu ödevi almasan daha iyi olurdu. Araf: Konuşamayan biri ile ödev yapmak, sıkıcı olur. (17.40)

Kuru öksürükleri durmadı bir süre. Boğazının acısını ben hissetmiş gibi yüzümü buruşturdum. Hastalığı benim yüzümden kaptığı için suçluluk hissi geçmiyordu da sanki artıyordu. "Ateşin düştü mü bir bakalım," diyerek ateş ölçeri elime aldığımda gerek yok dercesine elimden aldı aleti. Bileğimden beni kendine çektiğinde zaten üzerine eğilmiş halde olduğum için dengesiz duran bedenim kolayca savruldu ve kucağına düştüm. Kollarını iki yanımdan sarıp kara gözlerini gözlerime dikti yine. Hastalıktan çatlamış dudağının kenarını ısırdı beni izleyerek. "Boşa uğraşıyorsun kızım. Ne düşmesi...senin yanında beni yalnızca ateş basıyor."

❝Ve her damar kalbe ulaşır.❞ ❥ 𝗹𝗶𝗳𝗲𝗯𝗹𝗼𝗼𝗱: ben senden vazgeçtim. ❥ Geçmişin etkisi aslında geçmediğinde, sıcak bir gülümsemeyle hatırlanacak anılar ızdırap vermeye başladığında ve Sarp Akıner'in kendisini tamamen unuttuğunu fark ettiğinde; genç kızın düştüğü dipsiz kuyunun dibinde, kalbinde yeşeren yeni hisler vardı. Oysa bir zamanlar en yakın arkadaşlardı. Özlemi bir damardı ve geçen günler o damarı kesen bıçağı daha fazla keskinleştiriyordu.