Sert, kavgacı, kaba saba, ailesine bile pek gülmeyen bir adam 3 yaşında bir kızı olduğunu öğrenirse ne olur?

"Yıllar sonra anneme kavuşmuş gibiyim Eylül." diyerek sardı beni abim. "Anne kokusu..." Saçlarımı koklayan abime karşılık beline sımsıkı sarıldım. Arkamda Ömer abimi hissettim. Saçlarıma öpücük bıraktı. "Kıskandım." diyerek Utku abim de kocaman açtı kollarını. Umut abim de aynı şekilde gelip sarıldığında, bu halimize güldüm ancak gülüşüm bile titriyordu. "Kardeşimi ezdiniz, çekilin." dedi Ömer abim. Beni ortadan çekti. Ayak ucumda kucağıma gelmeye çalışan oğlumun boyuna indim. Elimdeki hırkayı tereddüt etmeden sırtına geçirip kucağıma aldım. "Ömrüm boyunca saklayacağım bunu." ❃ "Yaralayacak sanacaksın, ama hep sen kazanacaksın. Üstlerine gitmeyi öğreteceğim." 03.11.2021 - 13.12.2021

Bu bir karışan bebekler hikayesidir. Yazım hataları ola bilir kusura bakmayın. Bu hikaye Ayperi Nur'un namıdiğer "Lal" ın hikayesidir. Hadi gelin birlikte ay ışığının değişen hayatını okuyalım.

Komiser Beha Özer ile Komiser Yardımcısı Eda Kaya'nın hikayesi. Başlama tarihi:14/09/2022 Bitiş tarihi: 21/03/2023 (Hikayede adı geçen kişiler, kurumlar, olaylar tamamen hayal ürünüdür. Gerçekle hiçbir alakası yoktur.) (İlk kitabım o yüzden hatalarım olabilir kusura bakmayın 💛.)

Sorun çözme yeteneğim sıfır. Hayır yani,ben kimim de böyle rahatım abi? Kendimi İngiltere prensesi sanıyor olmalıyım... Karşımda sorunların en büyüğü duruyordu. Markette poşetleri karıştırdılar sanki babasını satayım! "Bizimle geliyorsun." Karşımda kendinden emin konuşan bey amcaya dalmamak için zor duruyordum. "Yok ya,anan güzel miydi senin?"diye sordum göz devirerek. Kurgunun bütün hakları bana aittir,en ufak çalıntı da gerekli işlemler başlatılacaktır.

Nerden bilebilirdim görev yerime gittiğimde abim ve ablam la karşılaşacağımı...

klişe bir gerçek ailem kurgusudur .Ama bu kez kızımız evli. can sıkıntısından yazılmıştır . 10.10.2023 baslama tarihi - Torun etiketinde 1.sırada Hamile etiketinde 1.sırada Evlilik etiketinde 1.sırada Bebek etiketinde 2.sırada Abiler etiketinde 2.sırada Yeni aile etiketinde 1.sırada Gazi etiketinde 1.sırada Baba etiketinde 1.sırada Anne etiketinde 2.sırada Kardeşlerim etiketinde 1.sırada

Bazı yaralar kanamaz... ama hiç kapanmaz. Gökçe'nin hikâyesi de tam olarak böyle bir yara. Küçük yaşta ailesi tarafından terk edilen, hayatta kalmak için savaşan bir kız çocuğu... Yıllar sonra hemşire olup kendi ayakları üzerinde duran, acılarını kimseye göstermeyen bir kadın. Ve bir gün - her şeyini verdiği adamı, Cihangir'i toprağa veriyor. Geride sadece bir mezar, bir anı defteri ve karnında büyüyen bir mucize kalıyor. Yalnızlığa, korkuya, geçmişine rağmen hayatta kalmaya çalışan Gökçe, bir DNA testiyle tüm geçmişini altüst edecek bir gerçekle yüzleşir: Kaybolduğu yıllar önce onu aramaktan hiç vazgeçmeyen bir ailesi vardır. ağabeyleri, onu hâlâ "kardeşim" diye saracak kadar seven bir adam... Ve geçmişin sessizliği, yeniden yankılanır. Ama her şey bu kadar basit değildir. Gökçe, yıllardır içinde bastırdığı öfke ile yeni bulduğu aidiyet arasında sıkışır. Bir yanda onu yalnızlıktan kurtarmak isteyen Atlas, diğer yanda, hiç tanımadığı ama kanından olan bir aile. Gökçe artık sadece geçmişiyle değil, geleceğiyle de yüzleşmek zorunda. Çünkü artık yalnız değildir. Karnındaki küçük kalp, ona yeniden yaşamayı öğretmektedir. "Kayıp Kökler", kaybedilen aileyi, bulunamayan sevgiyi ve bir annenin ayakta kalma mücadelesini anlatan sarsıcı bir hikâye. Yalnızlıkla baş etmeyi, affetmeyi ve yeniden sevilmeyi öğrenen bir kadının hikâyesi...

Birinci Kitabım Gerçek Ailem Seriesi 1 Asker + Gerçek ailem

Göğsüme çekip yatağa uzandığımızda, bütün o kocaman, gururlu adamlığı bir anda sıyrıldı üstünden. Bir çocuk gibi, sığınacak bir yer ararcasına bana sokuldu. Fısıldarken sesi, doğrudan göğsümün içinde, kalbimin tam orta yerinde yankılandı: "Şurasını... özledim." Dedi, kelimeleri boğuktu. Sonra göğsümün en kuytudaki, en korunaklı aralığına başını soktu. Derin bir nefes aldı, sanki ciğerlerine beni, kaybettiğimiz bütün ayları çekecekmiş gibi için için kokladı. Kollarını belime doladı, sıkı sıkıya, bir daha asla bırakmayacakmışçasına. Nefesi tenimi yakıyor, ıslak kirpikleri cildime yapışıyordu. "Bir çocuğun annesine muhtaçlığı gibi," diye fısıldadı, sesi göğsümde titreyerek, "ben sana muhtaç kaldım Nazlı. Ciğerimde nefes, canımda can gibiydin. Alsan da götürsen, bıraksan da gitsen, o muhtaçlık hiç bitmedi bende. İçimi kemirdi, beni benlikten çıkardı."