Yapay zekâ... Ucu bucağı olmayan, her saniye gelişmeye devam eden mükemmel bir sistemdi ta ki insanlarla tanışıncaya kadar... Peki ya bu sistem bir gün başkaldırırsa ve onu oluşturanlar bile ona mâni olamazsa...

Ragıp kanlar içinde kalan kadının bedenini uçurumdan aşağıya attıktan sonra yerde ağlayan bebeği kucağına aldı. Tekin, ürkekti. " Onu da atın uçurumdan. Kıyametimizi büyütmek istemiyorum. " diye söyleniyordu. Necati ayağa kalktı. " Biz büyütmeyeceğiz. Tüm pisliğini başkası çekecek. Biz büyüyünce alacağız. " dedi. Seneler sonra genç kız, sırtını delen demirin pasını ciğerlerinde hissederken, genç adam ellerini kızın göğüs kafesinden çekti. Kızın yüzüne eğilip fısıldadı " Ölmeyeceksin. Senin Araf'ın benim. Bana gelmeyeceksin. " Genç adam elini kızın göğsünün içine daldırdı. Kalbini avucunun içine aldı. İşte dünya bu kadardı.