Fizik mühendisliği öğrencisi Nehra, öğretmeninin öldürüldüğünü düşünürken aldığı tehditlerle kendini jandarmada bulur. Ortada teröristlerin elinde olduğu bilinen bir nükleer silahın formülleri vardır. Bu formülleri çözerek silahı imha etmeye çalışırken özel harekat askerleriyle birlikte hareket etmesi gerekir. Çift Dikiş Timi ve Nehra, birbirlerine söyledikleri yalanlarla ortalığı iyice karıştırırken aslında büyük planın içindeki yerlerinden bihaberdir. Çünkü Nehra yıllardır beynini en iyi şekilde kullanmak üzere eğitilmiştir ve askerler onun bir hain olduğundan "neredeyse" emindir. Seyhan ise hem timi hem Nehra'yı kontrol etmeye çalışırken ailesinin içinde bulunduğu durumlar yüzünden kendini ve mesleğini kaybetmek üzeredir. . DİKKAT: YETİŞKİN İÇERİKLİ SAHNELER BULUNACAKTIR.

Magazin: "Ünlü oyuncu Hazer Beylerbeyi ve başarısıyla öne çıkan iç mimar Milena Serengil magazini ele geçirdi. Birliktelikleri akıllarda soru işareti bırakan çiftin uyumu hayranları tarafından çok beğenildi. Kısa zamanda müjdeli bir haber bekleyen büyük fan kitlesi, yeni paylaşımlar için ekranlara odaklandı." Hazer: Neden hesabınızı kapattınız, Mi'lena? Hazer: Benim yüzümden mi? Hazer: Özür dilerim. Milena: Hayır, olay sizinle ilgili değil. Hazer: Özür dilerim. Milena: Artık görüşmesek iyi olacak. Milena: Hayatınızda bol şans. Hazer: Benim hayatım siz olmuşsunuz. Hazer: Buna rağmen gidecek misiniz?

Teknolojiye hakim, kendini sürekli klonlayan genç bir adam... Karşısında ise onu öldürmekten alsa bıkmayan zeki bir kadın... Günün birinde farklı koşullarda da olsa aynı silahı tutmak zorunda kalsalar, en fazla ne olurdu ki? • *RAM: İtaat etmek, boyun eğmek. #kiralıkkatil 1 #nişancı 1

Aura, henüz kampa katılmadan önce bile bir şeyler olacağını seziyordu. Ancak bu kadarını kimse tahmin edememişti. Oyundaki botlar, aslında sonsuza dek uykuya yatırılmış gerçek insanlardı ve sahte oyun kurucularla gerçek oyunkurucu arasında büyük bir savaş vardı. Yetişkin içerik! 8.03.2022 Bilimkurgu #1 08.04.2022 Oyun #1

Eğer dünyamı tanımlamam gerekseydi onu birkaç eşsiz parçaya bölerdim. Her birine ayrı sanrılar ve sancılar ekleyerek yok etmek istediğimi anlatırdım. İnsanları, büyücüleri, kadimleri ve asilleri bir kenara ayırır; büyülü yaratıkların tamamına aslında çektirmek istediğimden çok daha büyük bir azap çektirirdim. İşlerin karışık olduğunu söylemeliyim. Bir kurt bana bağlanırken ben babam yetmez gibi aşık olmaktan da kaçıyordum. Saraydan gelen görevlerle birlikte biricik veliahdımızla uğraşırken bir de sürünün dertleri beni buluyordu. Ancak bu talihsiz kurtların çok da şanssız olmadıkları belliydi: Çünkü fark ettiyseniz nefret ettiğim tüm ırkları sıralarken kurtadamları katmamıştım. Aslında... Onlarla ilk kez tanışıyordum. Şimdi başa alıyorum. Eğer Akalipto'da benim gibi kaçak bir asilseniz, olmayın.

Sanmayın ki insanlar bir tek istemediklerine vurulur. An gelir ki insan, elindeki silahı kendine doğrultur ve alnından vurulur. 15.06.2017 00.26

Sonra, "Bu dağ..." dedim, daha çok kendi kendime konuşurken. Geçmiş bir sis gibi üzerime çöküp, bana korkaklıkla dolu olan kaçma isteklerinden birini yaşatmıştı. Üsteğmenin üzerimde dolanan şüpheli gözlerini de hissedebiliyordum. Bu yüzden cümleme özgüvenle devam ettim. "Ben bu dağa bayrak kadar yakışanı görmedim."

"Ben sana güvendim." dedi ardından zihnimdeki o ses. Ve ben o anda ona yüzlerce yüz verdim. Yüzlerce beden, yüzlerce bakış, yüzlerce duruş ve yüzlerce dokunuş. "Bak, Geçmiş..." dediğinde de titrediğimi hissettim. Bana kimse Geçmiş demezdi, kimse benim Geçmiş olduğumu, geçmişe ait olduğumu bilmezdi. "Ben senin geleceğindeyim." dediğinde ona inandım. Nedensiz ve koşulsuzca, ansızın boşlukta olduğum bir anda... Ona inandım. Sonra kollarımı kaldırıp yağmaya başlayan ve hızlıca şiddetlenen yağmurda olabildiğince ileri atılarak kendimi okyanusa bıraktım. Okyanus... Buz dağlarıyla gemileri parçalayan, küçük balıkları büyüklere acımasızca yem eden, defalarca cinayet işleyen o okyanus, şimdi benden hediye olarak bir beden alıyordu. Kemiklerimin tümünün sızladığını, gittikçe derinlere inerken yüzeye ulaşmak için çabalamadığımı, suyun tuzlu tadıyla beraber burnumun sızladığını ve nefes almaya çalışırken aslında yaşamayı istemediğimi hissettim. Bir kurban seçtikten sonra en az Pasifik kadar katil olup, karanlığın içinden yarılarak gözlerimi açtım. Bir yataktaydım. "Uyandırdım mı?" dedi yanımdaki adam. Başımı salladım. "Hayır." dedim sakince. Sonra gözlerimi kapattığımda "İyi uykular sevgilim." dediğini duydum. "Biliyorsun, bunların hepsi geçecek ve yeni bir geleceğe birlikte atılacağız."

Kaçtıkça dibe batan, savaştıkça boğulan bir kadın. O, töresiz. Hep berdele kurban giden kadınların aşklarını okuduk. Bu kez töreyi ayaklar altına alan bir annenin sevgisini okuyacağız. Beyler, ağalar, aşiretler, aşklar, entrika dolu oyunlar. Ama kaçmaya değil, savaşmaya geldik. Hikaye farklı şehirlerde geçmektedir.