Bu gece huzurlu bir akşam olacağını biliyordum. Neden mi? Çünkü istediğim terfiyi sonunda almıştım! Eve girip kendime güzel bir masa hazırladıktan sonra hepsini silip süpürmüş, mısır patlatıp cipsleri hazırladıktan sonra televizyonun karşısına geçip oturmuştum. Elimi koltuğun sağına atıp kumandayı almaya yeltendiğim sırada elimin başka bir şeye değmesiyle sağıma dönüp koltuğun köşesindeki deftere baktım. Cinayetten önce çekilmiş fotoğraflar. Kaşlarımı çatıp defterin ilk sayfasını açtım ve klüpte dans eden bir kadın fotoğrafıyla karşılaştım. Altında yazan yazı ise ilgimi çekmişti. Sam Benny. 11.05.1998 01:26 Defterin kapağına tekrar bakıp gözlerim irileşmiş bir şekilde son sayfaya geldim. Karşılaştığım fotoğraf beni dehşete düşürmüş, defteri kenara bırakıp olduğum yerden kaçmam için tetiklemişti. Ancak kalkmama fırsatım olmamıştı, en son gördüğüm görüntü, kendi ölümümün resmiydi.

mahallede bir katil olduğu dedikoduları dolaşıyor ama ben bu dedikodulara inanmayı çoktan bıraktım.

Banka da sıradan bir gündü inci için, günler zorla geçerken her zaman ki gibi işin bitmesini hevesle bekliyor, saatler sayıyordu. Taki bir grup hırsız koskoca bir şanssızlık içerisinde onun olduğu bankayı soyana kadar. "Sansar bu kız personellerden biri, tıktığımız odadan çıktı napalım?" Yaklaşık on tane adamın gözleri hızla bana dönerken, yüzlerinde ki maskelerin korkutuculuğuyla nasıl bir işe giriştiğimin aptallığı yüzüme vurdu. "Kafayı mı yedin lan sen?" Yutkunurken, beklemediğim bir anda beni tutan adam başka bir adama doğru fırlatırcasına itekledi. "Paralar hazırsa acele edin! beş dakika içerisinde çıkmamız lazım" Sadece gözüken gözleri ve dudaklarıydı, karşımda ki adam yavaşça gülümsedi ve bu hiç samimi bir gülüş değildi. "Bunuda alın, patron ne yapacağımızı söyler gidelim!" (+21 DİKKAT!) HADİ GEL, DEVAMINI BERABER OKUYALIM..❤️‍🔥

Ben Lorin ... Kadersiz her zulme boyun eğmiş susmuş lorin . Hayalleri elinden alınmış hayalsiz umutsuz lorin . Kimsesiz lorin yetim lorin ... Bir sevdiğim vardi onu bile bana çok gördüler... Ben Yasin ağanın torunu lorin... Herkesin hor gördüğü kendi öz yurdunda evsiz lorin . Lorinim işte dedemin dayaklariyla bu günlere geldim . Okumak orda dursun bir kitabı bile elime aldirmazlardi . birini sevdim ilk aşkım yusufum.. Sustum ... Bu büyük acı karşısında sustum . Can dostum kuzenim birlikte büyüdüğüm kız kardeşim dediğim Gülcan ile evlenirken sustum . Mutlu olmam yasaktı bu konakta Ben ne istersem dedem hep alıyordu elimden ve yusufumu aldı benden en sevdiği torunu Gülcana verdi... Ne Lorinmiş...

Ansızın tanımadığınız birinden telefon gelse ne yapardınız? Bir tarafta kurbanlarıyla oyun oynayıp öldürmekten zevk alan bi seri katil , diğer yanda katilden kaçmaya çalışan insanlar. Bir solukta okuyacaksınız..

-tamamlandı.- Okuduğu okulda sınıf arkadaşlarından biri tarafından tacize uğrayan Buket oradan bir şekilde kendini kurtarır. Akşam vakti market dönüşünde ara sokaklardan birinde kendisine taciz etmek üzere olan o çocuğu şehrin aranan seri katili tarafından öldürülürken bulur. Katil'in kendisini gördüğünü gören Buket, oradan hızla uzaklaşır. Ama eve döndüğünde kendini bir mesaj bekliyordur. 055*; Polise gitmeyi aklından bile geçirme. 055*; Ya da geçirebilirsin. 055*; Onlar beni ararken ben bir kansız şerefsizin daha nefesini kesmiş olurum. [KÜFÜR, CİNSELLİK VE İŞKENCE SAHNELERİ İÇERİR!] #Text 1 (27.08.25] #GenelKurgu 1 [26.08.25] #SeriKatil 1 [26.08.25] #Sevmek 1 [15.09.25] #GençKurgu 1 [28.08.25] #Aşk 2 [30.08.25] #İntikam 1 [06.09.25] #Aksiyon 1 [20.09.25] #Mizah 1 [30.09.25]

Bebeği lösemi olan Arslan ile kardeşinin beyninde tümör olan Ayşegül, çaresizlik dolu bir dönemde kaderin ağlarını örmesiyle karşılaşır. Onların çaresizlikten başlayan zoraki evlilikleri, acaba güçlü bir aşka yuva olabilecek miydi? "Sakin misin?" diye sorduğunda, iyice yaklaştı. "Sakinim." Onun sözlerinden cesaret alarak, dudaklarıyla dudaklarına dokundu ama ansızın yüzüne yediği tokatla, şaşkına döndü. Ayşegül'ün tedirgin bakan ela gözleri, kırpışan kirpiklerinin altında fazlasıyla masum duruyordu. "Özür dilerim." "Önemli değil... Şimdi ben seni tekrar öpeceğim ve sen bana tokat atmayacaksın." "Sen öpeceksin, ben tokat atmayacağım." "Aynen öyle..." "Tamam." "Öpüyorum." "Öp..." "Tokat yok?" "Tokat yok." Arslan, dudaklarını hafifçe onun dudaklarına değdirdiğinde, Ayşegül istemsizce geri çekildi. Onun gerilemesiyle, Arslan ona doğru yaklaştı. "Kaçarsan olmaz." "Kaçmamam lazım, evet!" "Ayşegül, sakin kal..." "Sakinim. Gayet sakinim!" Karısının titreyen ellerini tuttu ve dudaklarına götürüp öptü. Onu yatıştıracak başka bir çare bulamamıştı. Onun derin bir şekilde nefes almasıyla, rahatlamaya çalıştığını gördü ve tekrar denedi. Dudaklarını onun dudaklarına yakınlaştırdı ve ansızın Ayşegül'ün onu öpmesiyle şaşkınlığa uğradı. Geri çekilen Ayşegül, telaşla söylendi. "Çok pardon! Sen öpecektin, ben tokat atmayacaktım! Ben yanlışlıkla öptüm!" Arslan, kıza şaşkınca baktı. Bu kız gerçek miydi? "Biz öpüşmeye bu kadar zaman harcadıysak, gerisi..." diyen Arslan, geri çekilip önüne döndü. Ne yapsaydılar acaba? Sakin yaklaşınca, becerememişlerdi. Bir anda mı olsaydı? Bir de onu denemek isteyerek tekrar karısına döndü ve ansızın dudaklarına yapıştı. Uzun öpücüğü, nefes almak adına sonlandığında, tekrar yanağına yediği tokatla şaşkınlığa uğradı. "Ayşegül, tokat yok demi

"Adı Lamia." dediğinde parlak yansımalı yelesi olan güzel atına doğru yürüyorduk, el ele. "İnanışa göre mitolojide Lamia, siyah ve kadifemsi bir pelerin giyer. Menekşe rengi gözleriyle çıkar insanın karşısına." "Onun da siyah ve kadife bir pelerini var sanki." diye mırıldandım. "Dışarısı ne kadar soğuk olursa olsun nefesinden o buhar çıkmaz Lamia'nın." diyerek kaldığı yerden devam etti. "Çünkü ölümdür Lamia, nefesi ölüm kokar." Beni nazikçe kolumdan çekti, dudağım bir ata verilen ismin ürkütücü hikayesiyle seğiriyordu. "Buna rağmen tek istediği biraz olsun sıcaklıktır." dedi, "Karşısında bu isteğini yerine getirmeyecek insan sayısı bir elin parmağı kadardır çünkü inci çiçeği kokar her yanı, büyüsüne kapılmamak imkansızdır." Bana ne yapacağımı tahmin etme fırsatı bile tanıma­dan ağılın içine doğru yürümeye devam etti. Yerlerde içi tahıl ve saman dolu, bir sürü çelikten kova duruyordu. "Lamia'nın öpücüğü nefessiz kalmak içindir." dediğinde derin bir nefes alarak tamamladım. "Bu yüzden insan, karşısındaki Lamia bile olsa o öpücüğün tadına varmak için öper onu." dedi ve durdu. "Ölümü göze alır, Lamia'sından vazgeçmeyi alamaz." İlk yayım: 12.02.2016

"Yayınımızı bir son dakika haberi ile bölüyoruz sayın seyirciler. Son üç yılda adından çokça bahsettiren, bilinen 172 cinayet işleyen Lehep şimdi de Türkiye'de görüntülendi." Üst bedeni çıplak olan adamın yalnızca arkası gözüküyordu ekranda. Yerde biri vardı ancak araç kamerasından çekildiği için açıda yoktu. Maskeli adam silahını kaldırdı, tek bir kurşun çıktı metalden. Ardından rahatça arkasını döndü. Gitmeden önce fark etti kamerayı, büyük siyah gözleri kısıldı. Tam o an kayıt durduruldu. İyice büyütüldü. Kumaş maskenin altında bir kar maskesi daha vardı. Gözlerimi kısarak baktım ekrana. Kar maskesinin altında başka bir şey daha mı vardı yoksa derisini siyaha mı boyamıştı? Tanıdık beden ölçüleri ve maske ile nefesimi tuttum. Günlerdir her takip edildiğimi hissettiğimde oluşan o his yine tüm bedenimi sardı. Neyin içine düşmüştüm? |

Gizem, yarı zamanlı, sıradan bir market çalışanı. Ve markete gelen bir seri katil. Bu iki kişi aşk yaşayabilir mi? Belki.