Prequel "Nie Zamykaj Oczu". "- Mam wrażenie, że nawet cię nie znam. - Opowiem ci. Wszystko." Poznajcie historię Severusa Snape'a. IPU to słodko-gorzka historia Severusa, osadzona w Headcanon opowiadania Nie Zamykaj Oczu. Świat przedstawiony w opowiadaniu i postaci w nim występujące (z wyłączeniem niewielkiej garstki bohaterów) zostały stworzone i należą do J.K Rowling. Nie czerpię żadnych korzyści majątkowych z publikacji tego opowiadania. Grafika na okładce została wykonana przeze mnie za pomogą generatora obrazów Bing.

"Noc była tak czarna, że dziewczyna nie dostrzegała różnicy między cieniami drzew, a niebem. Ledwie widziała drogę pod stopami, zauważyła, że nie było nawet gwiazd, które zawsze iskrzyły się nad ich głowami. Wyglądało to tak, jakby czarne chmury chciały zakryć ten świat przed wszelkim możliwym światłem. [...] -Dlaczego-szepnęła i zaczęła wpatrywać się w niebo-Dlaczego to zawsze spotyka mnie-spytała sama nie wiedząc do kogo mówi. Odpowiedział jej jedynie cichy świst wiatru, jakby chciał się zaśmiać z jej przeklętej krwi."

Córka Harry'ego Pottera - Mirianne idzie na swój pierwszy rok nauki do Hogwartu. Przydział zaskakuje wszystkich. Mirianne trafia do Slytherinu. To nie koniec szokujących zdarzeń. Mirianne wytyczyła sobie cel, do którego uparcie dąży. Czy Voldemort powróci z martwych? Kim naprawdę jest Mirianne? Czy czarodziejski świat znów będzie potrzebował Wybrańca?

Opowieść o dziewczynie, która rozbudziła uczucia w dwóch najbardziej skamieniałych sercach: Severusa Snape'a oraz samego Czarnego Pana. Którego wybierze i ile zrobi każdy z nich, by mieć ją u swego boku?

Przeżył wiele. Mimo tego, wciąż chce żyć. Żyć, przeżywać, czuć... Ta historia należy do niego. On ją pisze. Wspomnienia, choć skradzione, powracają. On to wie, on tego doświadczył. Teraz to on naprawia to, co zepsute. Tworzy nowe wspomnienia. Niepodobne do poprzednich, a mimo to prawie takie same. Jeśli chcecie poznać nieznane, zostańcie z nim do końca. *Kacz_65 dziękuję za zdjęcie do okładki*

Obudził go hałas tłuczonego szkła. Jedna z pielęgniarek schyliła się pozbierać resztki czegoś, co kiedyś mogło być fiolką, lub innym naczyniem. Jakiś mężczyzna w białym kitlu sprawdzał parametry. Jak przez mgłę Severus poczuł, że ktoś gładzi go po dłoni. Czemu wszystko go tak boli...? Gdzie jest i co, na Merlina się tu dzieje? Jedyne co mężczyzna pamiętał to wielki wąż, kąsający go ile sił...miał umrzeć. Czy to jest niebo? -Urgh.. - wycharczał. Jego gardło było takie suche i obolałe. Chciał się napić, ale nie mógł unieść głowy. Uścisk na dłoni się zwiększył. -Cii... - odezwał się ciepły głos. - Jestem przy tobie. Wszystko będzie w porządku...nie ruszaj się... - dodała i czarnooki poczuł jak ktoś całuje go w tą samą dłoń. Mężczyzna chciał powrócić do krainy snów. Powrócić do cichego, spokojnego i ciepłego objęcia Morfeusza. Tak, tego właśnie mu brakowało. -Odpocznij, Severusie... - odezwał się nagle ten sam głos. Snape chciał zobaczyć do kogo należy owy głos, lecz jego powieki wydawały się zbyt ciężkie. - Jestem przy tobie - dodała. Severus zapadł w sen. **JEST TO DRUGA CZĘŚĆ POWIEŚCI PT. BÓL-CZYLI PRAWDZIWE UCZUCIA MISTRZA ELIKSIRÓW** jeśli jesteś tu pierwszy raz, zapraszam do przeczytania części pierwszej! Uwaga: zawiera treści nieodpowiednie dla młodszej widowni (czyt. Przemoc, przekleństwa, sceny erotyczne).

Severus Snape, mistrz eliksirów, nietoperz z lochów, postrach Hogwartu... Tak, z pewnością dobrze go znacie. Severus nie lubi ludzi, nie lubi dzieci, ani nachalności, czy towarzystwa kogokolwiek i nie sądzi, aby kiedykolwiek może się to zmienić. Wtedy pojawia się ona. Bella Williams, ślizgonka i czarownica czystej krwi, która traci rodzinę, i odnajduje w nim - czarnowłosym nietoperzu - pomoc, mimo tego, że ten się przed tym wzbrania. Ich relacja, ku jego zaskoczeniu, pogłębia się i niedługo potem oboje są dla siebie nawzajem całym światem. Zbliża się wojna i oboje wiedzą, że mogą się już więcej nie zobaczyć. Co się stanie potem? Dlaczego zniknięcie -wtedy już- młodej kobiety zaboli go bardziej, niż cokolwiek i kiedykolwiek? Odpowiedzi znajdziecie właśnie tu. *19.03.2021- 3 miejsce w #snape* *20.03.2021- 2 miejsce w #snape* *23.03.2021- 1 miejsce w #snape* JEJU DZIĘKUJĘ WAM LUDZIE! 💚 *05.04.2021- wciąż pierwsze miejsce w #snape* JESTEŚCIE NIESAMOWICI! 💚 *22.04.2021 - 4 miejsce w #severus* *15.05.2021 - 2 miejsce w #severus* *20.05.2021 - 1 miejsce w #snape* JESTEŚCIE NIESAMOWICI! 💚

Hailey Malfoy wdała się w swojego ojca. Stała się jego doskonałą kopią. Jest zimna, okrutna, a największą frajdę sprawia jej poniżanie innych. Kiedy sześć lat temu potrącił ją na peronie ciemnowłosy chłopak, nie miała jeszcze pojęcia, jak ten bardzo zmieni i zniszczy jej życie. A może to jednak on okaże się bardziej zimny i okrutny niż ona sama? Scorpius Malfoy trafił do Slytherinu, podobnie jak dawno temu trafili do niego jego rodzice . Wrażliwy chłopak, zbudowany praktycznie z samych kruchych elementów nie potrafi się tam jednak odnaleźć. Scorpius nie ma pojęcia, jak poradzić sobie w domu węża, pełnego nienawiści. Wyśmiewające się ze Scorpiusa dzieciaki, wcale nie ułatwiają mu zadania. Wszystko jest beznadziejne. Dopóki ktoś nie podaje mu pomocnej ręki. Ktoś, kto również tam nie pasuje. ⚠️ książka zawiera sceny seksualne, erotyczne, używki, a także przemoc

Często zastanawiałem się nad znaczeniem określenia „złamane serce". Musiał je wymyśleć ktoś, kto bardzo mocno kochał i został porzucony. Chociaż ja właściwie nie czuję się tak, jakby moje serce było złamane. Mam raczej wrażenie, że mi je brutalnie wyrwano z klatki piersiowej, w której wytworzyła się teraz wielka, pusta dziura. I dlatego jest tak ciężko, że nie mogę oddychać. I dlatego tak boli. Wszystko w środku mojego ciała mam poszarpane.. połamane.. poharatane. Tak się właśnie czuję. Tak się czuję bez niej.. bo ona nigdy do mnie nie wróci. Zostawiła mnie, a ja wiem, że już nigdy nikogo nie pokocham. Nigdy nie zakocham się w kimś innym niż ona.. Nigdy. Przenigdy. ⚠️ CZĘŚĆ DRUGA KSIĄŻKI Infinity |Draco Malfoy| ⁂ „-To niebezpieczne być ze mną..-szepnął w końcu, a jego spojrzenie wydawało się być sprzeczne z tymi słowami. -To niebezpieczne nie być z tobą-odparłam i teraz byłam pewna, że jego spojrzenie było sprzeczne z tymi słowami."

Draco Malfoy nigdy nie był idealny. Czegoś w nim ciągle brakowało. Jakiejś drobnej rzeczy, której nikt nie potrafił odnaleźć. Czy Draco wiedział o swoim braku? Nie umiem powiedzieć. Ale myślę, że uświadomił go sobie na końcu. Dopiero na samym końcu. Dopiero, gdy ją stracił i to nie pierwszy raz. Gdy przez jego własne czyny, ona po prostu odeszła. Odeszła i zostawiła po sobie jedynie poczucie straty. Myślę, że to właśnie ona szeptała mu do ucha rzeczy, których Draco sam o sobie nie wiedział. Rzeczy, o których nie miał pojęcia, póki mu ich nie podsunęła pod nos wstrętna samotność. A jej szept był głośny. Rozbrzmiewał w Draco głośnych echem, ponieważ już teraz, jego wnętrze było kompletnie puste. ⁂ Wierzysz w miłość?-zapytał Malfoy, patrząc w gwiaździste niebo. -Albo w to, że ludzie są sobie zapisani w gwiazdach? -Wierzę-odparłam, czując, jak moje serce, bije coraz szybciej. -Wierzę w miłość, bo właśnie ona umyka logice. Jest niezależna od rozumu, prawdy i rzeczywistości, sprawia, że nie trzeba myśleć. -A ty?-odbiłam jego pytanie. -Wierzysz w miłość? -Wiesz co.. chyba właśnie zaczynam..-odparł w końcu, zatrzymując na mnie swój wzrok. ⁂ Co ty ze mną robisz!?-warknął, odpychając mnie od siebie. -Co niby robię? -Sprawiasz, że czuję..-fuknął, chowając twarz w dłoniach. -Doprowadzasz mnie do szału i gdy tylko jesteś obok, zaczynam zachowywać się inaczej, jak nie ja. -Niszczysz mnie.. Przez twoją obecność zależy mi. Bardziej, niż powinno. Nie chcę tego. Nie chcę czuć, bo wtedy jest łatwiej. Przez ciebie mam wielki mętlik. I to wszystko twoja wina, bo to ty tak na mnie działasz. Przez ciebie jestem ludzki i uczuciowy. Od pierwszego dnia zaczynałaś burzyć to, co wokół siebie zbudowałem i z czego byłem zadowolony. Niszczysz naprawdę wszystko, a ja ci na to kurwa pozwalam. ⚠️zawiera wulgaryzmy, przemoc, używki, sceny seksualne