Siz heç ölümdən sonra oyanmısınız? Üstəlik, 500 il əvvəldə... 21ci əsrdə, məhəllə evində yaşayan, sıradan ailənin qızı olan Pəri keçirdiyi maşın qəzası nəticəsində həyatını itirir. Lakin, 16cı əsr Səfəvilər dövlətinin sarayında Şah qızı Pərixan olaraq yenidən həyata dönür. Səfəvi imperiyasının ehtişamı, xəncərlərin kölgəsində qurulan planlar və zamanı qabaqlayan bir zəka... Gələcəkdən keçmişə... Səfəvi sarayının ağır qapıları sizin üçün açılır.. Qeyd: Kitab Səfəvilər dövlətinin tarixindən ilhamlanaraq yazılmışdır.

𝗠𝗲𝗿𝗵𝗮𝗯𝗮! 𝗕𝘂 𝘀𝗲𝗿𝗶𝗻𝗶𝗻 𝗶𝗹𝗸 𝗸𝗶𝘁𝗮𝗯ı. 𝗕𝘂𝗿𝗮𝗱𝗮 𝗠𝗶𝗿𝗮, 𝘀𝗶𝘇𝗶 𝗵𝗮𝘆𝗮𝘁ı𝗻ı𝗻 𝗸𝗲𝗻𝗱𝗶 𝗯𝗶𝗹𝗺𝗲𝗱𝗶𝗴𝗶 𝘆𝗼𝗹𝗹𝗮𝗿ı𝗻𝗮 𝗴𝗼̈𝘁𝘂𝗿𝗲𝗰𝗲𝗸. 𝗕𝗲𝗹𝗸𝗶 𝗱𝗲 𝗵𝗶𝗰̧ 𝗴𝗲𝗿𝗶 𝗱𝗼̈𝗻𝗲𝗺𝗲𝘆𝗲𝗰𝗲𝗴̆𝗶𝗻𝗶𝘇 𝗯𝗶𝗿 𝘆𝗼𝗹𝗮... 𝗗𝗶𝗸𝗸𝗮𝘁𝗹𝗶 𝗼𝗹𝘂𝗻. 𝗕𝘂 𝘆𝗼𝗹𝗱𝗮 𝘀𝗮𝗱𝗲𝗰𝗲 𝗸𝗮𝘆𝗯𝗼𝗹𝗺𝗮𝘇𝘀ı𝗻ı𝘇, 𝗮𝘆𝗻ı 𝘇𝗮𝗺𝗮𝗻𝗱𝗮 𝗸𝗲𝗻𝗱𝗶𝗻𝗶𝘇𝗶 𝗱𝗲 𝗸𝗲𝘀̧𝗳𝗲𝗱𝗲𝗿𝘀𝗶𝗻𝗶𝘇. 𝗔𝗺𝗮 𝗯𝘂𝗻𝘂𝗻 𝗯𝗶𝗿 𝗯𝗲𝗱𝗲𝗹𝗶 𝘃𝗮𝗿... 𝗨𝗻𝘂𝘁𝗺𝗮𝘆ı𝗻, 𝗯𝘂 𝗵𝗶𝗸𝗮̂𝘆𝗲𝗱𝗲 𝗵𝗶𝗰̧ 𝗸𝗶𝗺𝘀𝗲 𝗴𝗲𝗿𝗰̧𝗲𝗸 𝗱𝗲𝗶̈𝗹. 𝗚𝗼̈𝗿𝗱𝘂̈𝗴̆𝘂̈𝗻𝘂̈𝘇 𝗵𝗲𝗿 𝘆𝘂̈𝘇, 𝗵𝗲𝗿 𝗴𝘂̈𝗹𝘂̈𝗺𝘀𝗲𝗺𝗲, 𝗵𝗲𝗿 𝘀𝗼̈𝘇... 𝗯𝗲𝗹𝗸𝗶 𝗱𝗲 𝘀𝗮𝗱𝗲𝗰𝗲 𝗯𝗶𝗿 𝗶𝗹𝘆𝘂̈𝘇𝘆𝗼𝗻𝗱𝘂𝗿. 𝗛𝗲𝗿𝗸𝗲𝘀𝗶𝗻 𝗯𝗶𝗿 𝘆𝗮𝗿𝗮𝘁ı𝗹ış 𝗻𝗲𝗱𝗲𝗻𝗶 𝘃𝗮𝗿. 𝗕𝗮𝘇𝗶𝗹𝗮𝗿ı 𝘀𝗲𝘃𝗺𝗲𝗸 𝗶𝗰̧𝗶𝗻, 𝗯𝗮𝘇𝗶𝗹𝗮𝗿ı 𝗶𝘀𝗲 𝘆ı𝗸𝗺𝗮𝗸 𝗶𝗰̧𝗶𝗻... 𝗩𝗲 𝗯𝗮𝘇𝗶𝗹𝗮𝗿ı 𝗶𝘀𝗲 𝘀𝗮𝗱𝗲𝗰𝗲 𝘀ı𝗿𝗿𝗹𝗮𝗿ı 𝗸𝗼𝗿𝘂𝗺𝗮𝗸 𝗶𝗰̧𝗶𝗻. 𝗩𝗲 𝗲𝗻 𝗼̈𝗻𝗲𝗺𝗹𝗶𝘀𝗶... 𝗞𝗶𝗺𝗶𝗻 𝗮𝗿𝗸𝗮𝗱𝗮𝘀̧, 𝗸𝗶𝗺𝗶𝗻 𝗱𝘂̈𝘀̧𝗺𝗮𝗻 𝗼𝗹𝗱𝘂𝗴̆𝘂𝗻𝘂 𝗮𝘀𝗹𝗮 𝗯𝗶𝗹𝗲

Duru Erdem, bir zamanlara damgasını vurmuş ünlü voleybolcu Gökalp Erdem'in ikiz çocuklarından biridir. Yirmi iki yaşında, üniversite öğrencisidir. Güzel giden hayatının orta yerine düşen sahte bir ilişki onu tüm Türkiye'nin magazinlerden takip ettiği biri haline getirir. Ama sahte bir ilişkiyi yürütmek sandığı kadar kolay değildir. Üstelik ilişkinin içerisindeki diğer kişi babasının seneler önce keşfedip futbola kazandırdığı, lise çağlarındayken ilk kalp kırıklığının sahibi Asil Ulukan'dan başkası değilken hiç kolay değildir. Çünkü aşk, o ne kadar sınır çizerse çizsin tüm sınırları ihlal edecek kadar güçlüdür.

Efsun Zorlu; atandığı Urfa'da mecburi hizmetini yapan tıp fakültesinden yeni mezun, çiçeği burnunda bir hekimdir. Daha mesleğinin ilk günlerinde, henüz on sekizine yeni girmiş bir hastanın intihar vakasıyla karşı karşıya kalır. Hastasının vücuduna bırakılan izler onu adım adım kendi geçmişine götürürken, geleceğini aniden tanımadığı insanların dudakları arasında bulur. Asla geçmemiş geçmiş, verilmiş sözler, kurtarılan hayatlar, doğrultulan namlular, yalanlar, fermanlar ve aşk. Devrim gibi bir kadın, Urfa'nın göbeğinde destan gibi bir sevdanın koynunda bulur kendini. Koca düzene baş kaldırıp o düzenin minnet ettiğine yenilmekse ne aklının ne de kalbinin kabulüdür. *** "Ağlarsam ölürüm." derken sesim düz, çoktan kabullendiğim bu gerçeği ilk defa dile getirişime rağmen sakindi. Çoktan. Saatlere dökülürdü ama bana şehirler aştıracak kadar çok gelen o vakit. Vücudumun ağrısı ruhumun sancısının çok altındaydı. Onun gözleri bende olsa da ben boşluğa odaklanmıştım. Üzerimde olan bakışlarının ağırlaştığını hissettim. Fetih bana çok ağır bakıyordu. Sırtıma yüklenen çuvallar biraz daha bel bükmeme sebep oldu. "Neden," dediğinde ne dediğimi çok iyi anlamış da yersiz bir sorgulayışa bürünmüş gibiydi. "serçe misin sen?" Kaşlarım hafifçe havalandı, başımın ağrısı belirginleşti. Uzun süreden sonra ona bakan ben oldum. Söylediği şeyin altındaki anlamı yakalamaya çalışıyordum ama buna çok uzaktım. Bunu anladı ve dudakları kıvrılacak sandım. Halbuki gülümsemeye çok uzaktık. "Serçeler," yüzünü hafifçe yüzüme yaklaştırdı. "Ağlayınca ölürlermiş. Bu yüzden mi bunca zamandır gözlerinin kuruluğu?" Bu konuşmadan sonra onun serçesi olacağımı, hatta olduğumu bilemezdim. Tıpkı bu topraklarda serçeyi öldürmenin kadını ağlatmak olduğunu bilmediğim gibi.

Yirmi bir yaşında olan Harun bir sabah hiç farkında olmadan yeni bir hayata atılır. Psikolojik sorunları olan Harun'un küçükken geçirdiği kazadan sonra her şey gözünde silikleşmişti ve o kazada abisini kaybetmişti. Çocukken aşık olduğu kızın ismini dahi unutmuştu. Bir sabah telefonuna gelen tehdit mesajıyla ikilem arasında kalmıştı. Bu ya bir şakaydı ya da inanılması zor bir gerçeklikti. Şaka değil gerçekti; kardeşi gibi sevdiği arkadaşı gözleri önünde okulun çatısından atlayarak intihar etmişti. Ancak o bunun bir cinayet olduğunu biliyordu. Ve katilleri bulmak için polisle iş birliğine girmiş, hastalığının ilerlemesine rağmen bu yoldan dönmemişti. Gördüğü kabuslar ve rüyalar onun hasta ruhunu daha da karartmıştı. Bu hikayede en çok acı çeken ruh onunkiydi, en çok sevilen ise bir başkası.

Hayallerdeki gibi bir hayat. Mükemmel bir koca. Kocaman bir ev, lüks eşyalar... Her şey gerçek olamayacak kadar kusursuz. Komadan uyandığında başında bekleyen hüzünlü ama yabancı bir yüz. Ona evli olduklarını söylüyor. Sevgisini her fırsatta dile getiriyor. İnanmamayı imkansız kılıyor. Ama sonra...kusursuzluğun çatlağı açılıyor. Döküntüler, çürümüş temeli açığa çıkarıyor. Üzerindeki kan lekeleri silinmemiş, orada duruyor. Uyarı çanları bir kişi için çırpınıyor. Ve işte o an Alina anlamıştı. Bu hikâyede ya kendini bulacaktı... Ya da tamamen kaybedecekti. "Deliliğin yankısıdır aşk; kendini duyamayan, diğerinde çığlık arar." _________________________________________ Desiderium: arzu, özlem, kayıp bir şeye duyulan hasret. _________________________________________ DİKKAT⚠️HASSAS OLANLAR İÇİN UYGUN OLMAYAN İÇERİKLER İÇERİR. İNTİHAR VE ÖLÜM SAHNELERİ BARINDIRIR. (Başlangıç:12 Şubat 2023) (Düzenleme başlangıcı: 7 Temmuz 2025)

Gözlerimin önünde devasa bir çınar devriliyordu ve ben, elimde tuttuğum o keskin neşterle kaderi dikemiyordum. Baran'ın göğsündeki sızı, benim ruhuma sirayet etmişti. Beyaz önlüğümün üzerine sıçrayan her damla kan, onun hayatından çalınan bir saniyeydi. ​"Zehram..." dedi. ​Sesi, bir namludan sızan son duman gibi yorgun ve pusluydu. Ciğerlerine dolan hava değil, ölümdü. Nefes alışverişleri, aramızdaki o uçurumu biraz daha derinleştiriyordu. ​"İnci çiçeğim..." ​Nefes alışverişleri gittikçe azalıyordu. Gözlerindeki o sert fırtına dinmiş, yerini uçsuz bucaksız bir durgunluğa bırakmıştı. Benim kurtarmaya yemin ettiğim o hayat, parmaklarımın arasından kayıp giden kum taneleri gibiydi. Bir doktorun en büyük mağlubiyeti, kendi kalbini iyileştirememesiymiş.. ​Bu bir fısıltı değildi. Bu, bir adamın ölüme giderken bıraktığı son vasiyetti. "Nefes... al," diye inledi son kez. "Benim yerime de... oku o kitapları." Ve sonra o korkunç sessizlik çöktü. Neşter yere düştü, namlu soğudu. Ben ise o gece, acıyı iliklerime kadar hiss ettim.

"​Bazı aşklar masallarla değil, kurşun sesleriyle başlar. ​Susuyorduk, direniyorduk, kanıyorduk ama en çok da seviyorduk. Ölümün soğuk nefesi ensemizdeyken bile birbirimizin sıcaklığına sığındık. ​İki seçenek sunuldu bize: Ya emire boyun eğip yok olacaktık ya da kendi kıyametimizi koparıp efsaneleşecektik. Biz, cehennemin ortasında kendi cennetimizi inşa etmeyi seçtik. ​Bu hikaye, bir erkeğin koruma içgüdüsünün, bir kadının ise içindeki gücü keşfetmesinin destanıdır. Karanlığın en koyu olduğu yerde bile parlayan yıldızlar vardır. Biz o yıldızların gölgesinde sevdik."

NALİN ERDEM "Sen avuçlarımda yıpranmış defterime karalamaya cüret edemediğim sözüm, karanlık odalarda yalnızlığım duyar da üzülür diye mırıldanmaya korktuğum ezgimdin Ozan. Hiç haberin olmadı. Oysa ben henüz besteleyemediğim şarkımın en isyankâr notalarına eş etmiştim bizi. Durmadan dans ettik seninle. Sessizce, saatlerce, alelade bir gece... Sen o gecede yüreğime rezil ettin beni." 🎻🎻🎻 Aşk, müzik, dans, tutku ve doğu nasıl bir araya gelir? 🎻🎻🎻 HOZAN MERXAS "Aldanma Nalin. Şarkılarım bir parça yalan gelecek sabaha çıktığında. Susturamazsın kendini. Bu gece dans etmeli iki deli hüsranla. Fakat asla kapılma bana. Dans bir avuç alevdir geceye daldığında. Kurtaramazsın artık bizi. Ayrılık var yarınımızda. Sabaha kadar bitmeyecek bir söz ver öyleyse. Bülbül öterse gece... Sabaha dek dans et benimle."

İnsan ne dilediğine dikkat etmeli, zira kalbinden geçen iyi ya da kötü hiçbir dilek gerçekleşmeden peşini bırakmaz, derler. Ben, ölüm diledim. Bir ölümle başladı her şey. Bir başka ölüm onu izledi. Ve bir diğeri...