İntikam almak için girdiği hapishanede, kendini cehennemin ortasında bir köprüde sallanırken bulacaktı.

jungkook otuz yaşında fakat on sekizinden beri kalbimde büyüyor.

mahalleye yeni taşınan balet taehyung'un tek derdi sessizlikti; jeongguk'un gürültülü dünyasına çarpana kadar ────୨ৎ──── "you are the best thing that's ever been mine"

eğer cennet seni kabul etmeyecekse, ben de gitmem fantastic au/texting

Jeon Jungkook 12.sınıf öğrencisiydi. Aniden ona yazan gizli numaranın yıllardır nefret ettiği çocuk olduğunu bilmeden kendini bir oyunun içerisinde buldu. SemeTae

Ona aşıktım. Büyük bir saygıyla, her bir ayrıntısına duyduğum hayranlıkla, varlığına taparcasına... Onun ilgiyle izlediği sanatı, bağlılıkla yudumladığı şarapları ve nefes alamadığında koştuğu tanrısı neyse; benim için de Kim Taehyung o demekti. - şunları içerir: → profesör taehyung x öğrenci jungkook. → yarı angst, smut, domtae, age-gap. → daddy/mommy issues. → şiddet+vahşet unsurları. → uzun ve ayrıntılı kurgu, açık anlatım, mutlu son(?) → devrim, sanat, aşk ve ölüm. → sosyal statü, düşünce ve inanç farkı. → sistem eleştirisi x politik romantizm. → distopik rejim, parlamenter faşizm. → yan çift: yoonmin/yoonjin ** Referans alınan kaynak; E.H. Gombrich- "Sanatın Öyküsü" (başlangıç yılı 2019).

Taehyung, başka birine vereceği aşk mektubunu yanlışlıkla Jungkook'un çantasına koyar. [Texting]

Hogwarts'ta dedikodular asla sebepsiz çıkmaz. Ama bazen gerçek, herkesin sandığından çok daha karmaşıktır...

Jungkook kütüphanenin rafları arasında yanlışlıkla bulduğu bu günlüğü bakınmak için okumaya başladığında kelimenin tam anlamıyla aşık olmuştu. Günlüğün sahibi kendi ve yaşamı hakkında her şeyi günlüğe çok güzel bir şekilde aktarmıştı. Jungkook yazılırkenki tüm hisleri neredeyse hissediyordu. Sayfaları hızla çevirirken son sayfasına geldiğini şimdi fark etmişti. Son sayfasını çevirdiğinde gördüğü şey şokla ağzını açık bırakmış ve gözlerini doldurmuştu. "Güle güle dünya. -Kim Taehyung (1962-1986)" "24! Öldüğünde sadece 24 yaşındaymış!" Gözlerinde biriken yaşlarla ağzından döküldü kelimeler. Üzgün ve kırılmış hissetti Jungkook. Onu tanımıyordu ama okuduklarıyla onunla yaşamış ve yakınıymış gibi hissetmişti. "Ne veya kim öldürdü seni..Neden daha fazla dayanamadın? Ama Kim Taehyung eğer yanında olsaydım gitmene asla izin vermezdim.." Son sayfaya tutturulmuş fotoğrafa baktı ve gözyaşı daha fazla dayanamayıp düştü. Gözyaşı günlüğe değdiği an etraf güneşten bile daha fazla aydınlanıp parıldadı..

"Birini sevmenin iki yolu vardır... ya kalbini alırsın, ya orada öldürürsün." Semetae Ukekook Yan ship= Sope, Namjin *Angst değildir*