Tıp fakültesinin tek kişilik birincilik koltuğu iki ezeli rakip için bir savaş alanıdır. Bir tarafta hayalleri için yeni bursu kazanmaktan başka çaresi olmayan tıp fakültesinin hırslı öğrencisi Ada Bozkurt. Diğer tarafta aile mirasını elde etmek için ciddi ilişkisi olduğunu kanıtlamak zorunda olan tıp fakültesinin yıldız basketbolcusu Ryder Hawthorne. Çözüm mü? Kusursuz bir sahte ilişki. Ancak sahte gülüşler, sahte yakınlaşmalar ve kameralara oynanan sahte aşk, zamanla aralarındaki nefreti tehlikeli bir tutkuya dönüştürür. Birbirlerinin en büyük düşmanıyken, kendi yazdıkları bu oyunda birbirlerinin en zayıf noktası haline gelirler. Peki, insan kalbinin anatomisi, sahte bir aşktan canlı çıkmayı başarabilecek mi?

Doğa yaz tatilini geçirmek için teyzesinin sahil kasabasındaki şirin yazlığına gider. Amacı sadece güneşlenmek, dondurma yemek ve kafa dinlemektir. Ancak yan villaya, kasabanın dilinden düşmeyen, aşırı cool, motor tutkunu ve ukala bir çocuk taşınır. İlk günden itibaren yüksek sesli müzik, bahçeye kaçan toplar ve birbirlerine laf sokmalar derken aralarında tam bir savaş başlar. Birbirlerine şakalar yapıp hayatı dar etmeye çalışırken, kasabanın yaz festivallerinde ortak bir göreve zorlanırlar.

"Aşkı sev ama en çok aşkı sevdireni sev."

Ayça araba çarpması ile kendini bir romanın kötü karakteri olarak bulur. Ayça hem olanları anlamaya çalışırken hemde içinde bulunduğu bedenin sahibi çağlanın hayatını yaşar # sıradışı -1

"O, benim kırılma noktamdı. Hayatımın bütününü kaplamaya hazırdı." Deniz İdil Ahenk, oldukça adaleti ve sert bir lise son sınıf öğrencisiydi. Yemekhane sırasında bir öğrenciyle kavga etmesi sonucunda okul müdürü tarafından kütüphaneyi toplama cezası aldı. Bu basit ceza, büyük bir oyunun ilk fragmanıydı. Gittiği kütüphanede oldukça itici bulduğu, Nokta kolejinin en zengin öğrencilerinden olan Tuna Araz Yavuz ile karşılaşmayı oda beklemiyordu. Hiç haz etmediği adam ile neredeyse bir gün geçirecekti. Ne kadar kötü olabilirdi ki? Sadece bir gün. Ama işler Deniz'in beklediği doğrultuda ilerlememişti. Gizemli biri tarafından okulun instegram hesabına atılan bir fotoğraf, Deniz'i ve Araz'ı bir yalanın içine itecekti. Yalanlar, doğruların yansıması değil miydi? Deniz'in üzerine gelen okul cemiyeti ve bunlar yetmezmiş gibi gizemli biri tarafından atılan mesajlar. Çözümler sınırlıydı ve zaman her dakika işliyordu. Sevgili rolü yapmaları gerektiğini anladıklarında başka seçenekleri kalmıyordu. Deniz'in müzik yarışmasına haftalar varken risk alınmamalıydı. Gizemli kişiyi bulabilecek ve Deniz'i düştüğü kuyunun içinden kurtarabilecekler miydi? Yalanların içine saklanan sırlar onların sonunu getirecekti. Aşk, tehlikeli bir duygu olmayı hiç bir zaman bırakmamıştı ancak tehlikeli her şey bir o kadar cazip görünüyordu.

"Cehennemime hoş geldin, cennete ait olan." Ülkede oldukça tanınan ünlü yazar Adenya Ahravel, Kordelya adlı seri kitabında kendi elleriyle yazdığı şeytan kötü karakteri kontrolünden çıkıp geceleri sürekli rüyalarına girerek onu tehdit edip öldürmeye çalışıyordur. Bu psikolojik şiddete dayanamayan Adenya, en sonunda bu şeytanı öldürürse kabuslarının son bulacağını düşünmeye başlar. Ve bir gece yine aynı kabus ile uykusundan sıçrayarak uyanmasıyla bu düşüncesini gerçekleştirip şeytanı öldürür. Bundan sonra artık rahat edeceğini umarak yatağına uyumaya döner. Fakat geri uyandığında kendisini odasında değil, kendi yazdığı kitabın içinde, öldürdüğü şeytanın yatağında bulur. Ve artık her şey değişmeye, kitabını dışarıdan başka biri yönetmeye başlar.

Arkadaşları tarafından dışlanan ve kendine bir yer edinmek için her şeyi yapan Augustine, gözlerden uzak olmak istediği zamanda okulun en popüler çocuğuyla yolları kesişir. Arkadaşlarının baskısı üzerine onunla yakınlık kurmaya çalışırken diğer yandan bir yarışmaya hazırlanması gerekiyordur.

Bir gün içinde her şeyini kaybetti. Aşkını, geleceğini ve hatta hayatını... Ama gözlerini açtığında ölümün son olmadığını öğrendi. Çünkü artık ne kendi zamanındaydı ne de kendi hayatında. ❦ Bazı hikâyeler mutlu sonla biter. Benimki öldüğüm gün başladı.

‎Henüz beş yaşındaydım. Dünyayı masallardan ibaret sandığım o yaşta, kırılan kristal bir bardağın sesinin bir insanın kaderini paramparça edebileceğini bilmiyordum. ‎O gece, aynı masada kahkahaları gökyüzüne yükselen iki aile, tek bir gerçekle birbirine düşman kesildi. Yılların emeğiyle örülen o sarsılmaz dostluk, karanlık sulara gömülen cam kırıkları gibi bir anda dağılıp gitti. ‎Herkes bir şey bıraktı o masada; kimisi sevgisini, kimisi güvenini, kimisi de ömür boyu taşıyacağı sessizliğini... ‎Ben korkudan kulaklarımı kapatıp bahçedeki yaşlı ağacın altına sığındığımda, karanlığın içinden çıkıp yanıma gelen tek kişi oydu. ‎Şimdi, yıllar sonra, aynı nefretin küllerinde yeniden karşı karşıyayız. ‎Ve anladım ki bazı insanlar birbirinden ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın, geçmiş onları hep aynı yaradan yakalar. ‎Çünkü bazı sırlar vardır... ‎Ortaya çıktığında yalnızca aileleri değil, insanın kalbini de paramparça eder." ✵