TAMAMLANMIŞ HİKAYE WATTYS 2017 KAZANANI TARİHİ KURGU 2. KİTAP TARİHİ KURGU #1 12.08.2017 Alexandra kimsesizliğine çare olacak bir liman arıyordu, Arthur ise babasının onu mecbur bıraktığı evlilikten kurtulmaya çalışıyordu. Kader bu iki insanın yollarını bir şekilde kesiştirdi. 19. yüzyıl İngiltere'sinin ışıltılı salonlarından Amerika'nın vahşi topraklarına bir seyahat... Not 1: Kalbini Dinle adlı diğer kurgumun devamı niteliğindedir ama tek okunduğunda da anlaşılabilir. Not 2: Kalbini Dinle'den farklı olarak biyografi niteliği taşımaması için ünvan ve soyadını değiştirdim...

"Gözlerini zorlayan yaşları tutmaya çalışarak tısladı; "Benden uzak dur. Bana dokunmana asla izin vermem." Fakat Ärne, son lafı duyduğunda bunu, genç kıza ne yapıp ne yapamayacağını gösterecek bir meydan okuma gibi gördü. Hızla ve hırsla kızın üstüne uzanıp bacaklarını açarken pantolonundan kurtuldu. Erkekliğini genç kızın kadınlığına dayarken, kızın ellerini de kafasının üstünde birleştirmiş, kıpırdamasına engel oluyordu." MS. 140'lar... Antonin Duvarı... Roma Lejyonlarının, Britanya'daki son yılları ve Antonin duvarının son esiri; doğudan getirilen, sürprizlerle dolu bir savaşçı... Vahşi savaşlar, acımasız bir dünya... Kan ve Savaş çığlıkları; kemik sesleri ve ailesinden, halkından kalanları korumak için bilinmezliğe köle olan, Antonin Duvarı'ndaki Son Esir....

TAMAMLANMIŞ HİKAYE WATTYS 2016 KAZANANI TARİHİ KURGU 1. KİTAP Yaşlı Dük ölüm döşeğinde bile torununu rahat bırakmıyordu ama bu son oyunu kazanamayacaktı. Berrington malikanesi Edward'ın ömründe değer verdiği tek şeydi ve onu kaybetmeyecekti. Kadınlara zerre kadar güveni olmayan ve evlenmeyi asla düşünmeyen genç adamın hakkı olan mirasını alabilmesi için evlenmesini şart koşan dedesine cevabı sahte bir gelin olacaktı. - Gelin rolü oynayacak bir kıza ihtiyacımız var Victor. İhtiyar Dükü gerçek bir evlilik olduğuna ikna edebilmeli. Vaktimiz çok dar. Elizabeth ve Edward'ın batakhaneden saraya uzanan öyküsü...

'' Korktuğun ve incindiğin halde uyanacaksın..'' ''Diller lâl olduğunda, şeytanların içerisine melek kırıntıları dolduğunda,gerçek aşk denen illet yeşerip gözlerimizden aktığında, imkansız dediğimiz şeylerin bize bir nefes kadar yakın olduğunu farkedeceğiz.'' Çünkü bu defa son yok!

Yirmi yaşındaki güzel ve kibirli Grace Dorcey, İngiltere'nin kuzeyindeki liman kasabasının lordu olan Thomas Dorcey'in tek kızıdır. Tahttaki hanedana akraba olmalarından mütevellit asil kana mensup olarak doğan Grace el üstünde tutulup her istediği yerine getirilerek büyütülmüştür. Çocukluğundan itibaren edebiyat ve antik yunan tarihi dersleri almış, nakış işlemeyi ve arp çalmayı öğrenmiş, titizlenilerek günü geldiğinden kralla evlenecekmiş gibi özenle yetiştirilmiştir. Ailelerine ait kalede bir dediği iki edilmeyen Grace ancak prenseslere nasip olabilecek bir yaşantı sürerken, tahtı ve gücüyle hayallerini süsleyen kralın bizzat kendisinden gelen emirle hayatı alt üst olmuş, adeta bir kâbusa dönüşmüştür. Şehirlerine saldıran İskoçları durdurmak adına yapılan gizli anlaşma onu doğup büyüdüğü şehir Whitehaven'dan sökerek düşman adasına sürüklemiştir. Babasının onun için adeta pamuklardan var ettiği dünyayı terk edip herkesin ondan nefretle bahsettiği topraklara gönderilen genç kız için zorlu bir hayat başlamışken, kendini İskoç beyinin ona taban tabana zıt olan oğlu Ramsey Avalon ile hiç ummadığı maceraların içinde bulmuştur.

Ona hiç sarılamamıştım mesela. Hiç elini tutamamıştım. Hiç öpememiştim. Hiç koklayamamıştım. Hiç sevdiğimi söyleyememiştim. Hiç dokunamamıştım. Hiç beraber uyuyamamıştık. Hiç saçlarıyla oynayamamıştım. Hiç dizlerine yatamamıştım. Hiç özlediğimi söyleyememiştim. Hiç, hiç bu kadar değersiz hissetmediğimi anlatamamıştım. Bu kadar hiçin arasında, her şeyim olmayı nasıl beceriyordu? Çünkü bir gülüşü yetiyordu bana. Sayılı sayıda görsem de, yetiyordu. Kıvrılan dudakları hiçliğe meydan okuyup, her şey hâlâ benim elimde, diyordu adeta. 'İstersem bütün hiçliği, çivileri ile beraber tabanından söküp, yerine istediklerimi dikebilirim. Hiçi hep, zerreyi zirve yapabilirim. Her şey hâlâ benim elimde.' Umut var, sadece biraz naza çekiyor kendini. Tutarsam bırakmayacağımı, benim onu dibine kadar harcayacağımı ve ortalığın tozunu attıracağımızı biliyor. Hâliyle gelmiyor. Çünkü küçücük bir umut ile bütün dünyayı karşıma alacağımı bilen herkes gibi, o da korkması gerektiğini biliyor.