~10 yıl önce~ Yetimhane'nin kapısına geldikleri zaman teyzesi küçük kızın ellerini tutarak, "Bebeğim, artık burası senin evin. Burada yeni arkadaşların olacak." dedi. °•°•°•°• Yere düştüğümde , ilk sen beni ayağa kaldırdın. Her ne kadar beni bırakmak zorunda da kalsan, ben seni bulup sözümü tutacağım. Yeni hayatımda da ilk adımın, bende bıraktığın kalıntıyla , sana kavuşmak olacak..

Psikiyatrist, karanlık kadar çekici ve zeki bir adam... Şizofren, öldürücü güzellikte bir kadın... Her şey çok normaldi ta ki kadının aslında şizofren olmadığını öğrenene kadar. Her şey karanlıktı, kanlıydı, tutkuluydu, acı verici, büyüleyici ve gerçekti. Bu aslında masal kadar inanılmaz ancak kırmızı kadar kızıl, siyah kadar karaydı.

.

kitabın asıl yazarı Maral atmacadır bu kitap kendi halinde yazılan devam kitabıdır

@theangelofthehell hesabındaki Düşman Okullar hikâyesinin devamıdır. İlk olarak onu okumanızı rica ediyorum. *Argo ve küfür bolca kullanılmaktadır.*

Final oldu, tamamlandı. Seri altı kitapla raflarda yerini almıştır. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.