... "Soğuk, açlık, susuzluk, uykusuzluk, işkenceler.. Aklının alıp alamayacağı her şeyi göğüsleyebilirim. En karmaşık bombaları imha edebilir, en büyük savaşlardan tek bir sıyrık almadan çıkabilirim. Gözümü kırpmadan ölüme bile koşabilirim ama.." dedi ve susup derin bir nefes aldı. "Ama?" dedim hevesle gözlerine bakıp. Nefesini dudaklarıma verip alnını alnıma yasladı yeniden. Ve gözlerini kapattı. "Ama sensizlikle nasıl başa çıkılacağını bir türlü bulamıyorum." dedi ve sağ elimi tutup kalbinin üzerine koydu. Benimkinden farksız bir şekilde, sabırsızca çırpınıyordu güzel kalbi. "Sen olmadığında burada bir şeyler ters gidiyor. Nefes aldırmıyor. Herkesi tek bir emriyle dize getiren Fırtına, kalbine söz geçiremiyor. Çünkü.." dedi ve derin bir nefes daha aldı. Bu aldığı kaçıncı derin nefesti? Neden buna takılmıştım şu an? Hiç mi hiç sırası değildi.. "Çünkü içinde öyle bir kadın var ki.. Öyle masum, öyle güzel, öyle zeki ve.. Ve öyle benim.. Bazen çıldırtan, delirtip çileden çıkaran; boynunu sarıp sarmalayan atkısını, saçlarına değen beresini, yansımasını izleyen aynasını bile kıskandığım.. Öyle bir kadın ki; sevmemek mümkün değil. Öyle bir kadın ki; adını duyan herkese karanlık, bir bana aydınlık.." ... Not: Başlamadan önce Doğu'yu okumak mecburiyetinde değilsiniz. Gecenin En Doğusu'nu ondan bağımsız olarak da anlam kargaşası olmadan tamamlayabileceğiniz şekilde kurguladım. Ufak tefek noktaları da elimden geldiğince açıkladım. Sevgiler.

Bir cephede hayat kurtaran bir kadın. Bir başka cephede hayat almaya zorlanan bir adam. O bir doktordu. Yaraları sarmaya yeminliydi. O bir askerdi. Emir aldığında tetiği çekmek zorundaydı. Aynı savaşın içinde, karşıt iki kaderde buluştular. Bazı yaralar iyileşmez. Sadece doğru zamanı bekler. Kayıp Emanet, geçmişinden kaçamayan bir kadının ve onun karşısına çıkan kaçınılmaz kaderin hikâyesi.

Başarılı bir borda bereli aynı zamanda da istihbarat askeri olan Ayperi'nin gerçek ailesiyle kavuşma hikayesi ve beraberinde gelen aşk...

Dünyayı sarsan bir virüs, iki ülke arasında çıkacak olan savaşa katılan dünya, kötü şartlara maruz kalan bir ülke ve bu ülkeyi kurtaracak iki kişi. Bir doktor. Bir asker. Ve o asker ölü bilinen bir asker, o asker kimselerin bilmediği bir komutan, o siyah bereli asker vatan aşkı ile dünya arasında sevgisini fısıldayan bir erkek. Ve o doktor, ülkesini bu lanet virüsten aynı zamanda da açacağı bütün felaketlerden korumaya çalışan bir doktor. Aşkını virüsle savaşırken fısıldayan, ülkelerin katliamına son noktayı koymak için canla başla çalışan güzel bir doktor. Onlar dünyanın, daha önce hiç girmediği bir savaşın içine girmemesi için uğraşan iki ayrı meslek sahibi zıt insanlar. Bu iki zıt insan, sadece bir yolda kesişirken aşklarının güzelliğini yaşayacak zaman bulabilecek mi? "Gözlerini açmalısın ki kahramanıma teşekkür edeyim" 31.12.2020 VİRÜS SIRALAMA 1.' NCİSİ 💫 ●●●●● SALTUK SARUHAN ÇAĞLAYAN & ERVA GÜNDEM ÖNEMLİ NOT: Hikayem Descandentes Of The Sun ' un resimlerini barındırıp aynı doktor ve asker ilişkisi gibidir. Ancak konu çok çok farklı ve başka bir aşkı içerir. Tanışmasına kadar değişiktir.

VATAN nedir ? -Vatan ; yiğitlere cennet kokusu, hainlere cehennem korkusudur. HUDUT nedir ? -Vatan'a namustur. BAYRAK nedir ? -Vatan'ın şerefi, hududun hilali, bir fedainin yüreğidir. Ben askerim ; yüreğim BAYRAK, namusum HUDUT, cennetim VATAN'dır. Adım ; Yiğit. Soyadım ; Mehmetçiktir benim. ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ Ben yokum. Yok'a aşık olacak kadar Yiğit kız Gökçen'e aşık olan bir isimsiz fedaiyim. Varsın adım bilinmesin ; Gökçen benim ER şanımı yüceltsin, o bana kafi ! "Ben senin ER şanını yüceltirim. Yeter ki bana VATAN ol !" ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ Memleket evlatlarının Hudut nöbetlerinden hikayeler... ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ ☾✩ "TÜM HAKLARI SAKLIDIR !" "HAYAL ÜRÜNÜDÜR GERÇEKLE HİÇ BİR ALAKASI YOKTUR. " Yayın Tarihi : • 13.03.2017 •

İntikamın kıyafetini hiç merak ettiniz mi? Peki ya bedenini? İntikam,nefretle kararmış lacivert gözlerdi. İntikam,bir kafesin ardına gizlenmiş saldırmayı bekleyen bir bedendi. İntikam, ruhunu kasıp kavuran ateşten, uçsuz bucaksız bir buz kütlesiydi. İntikam, karanlığa ait dünyada Siraç Vuslat demekti. Yer altı dünyasının Azrail'i olarak adlandırılmış bir genç adam . Bir kulübe,bir masumun intikamı. Bir kurul, suçsuz insanların günahkar kuklacıları. Ve karanlığın intikamına boyanmış kör kuyularına düşen, küçük narin bir ışık; Elif! O bir anahtar. Kalbine hiç nefret uğramamış bir umut. İntikamın ilk aydınlığı; Günışığı! Onun bir görevi var. Seveceği adamın tek hedefi olan intikam onu yok etmeden, kalbini açtığı bu adamın cehennemden uzaklaşmasını sağlamak. Cehennem, bir ışık için kör karanlığı affedecek miydi? Yoksa bir türlü Azrail'i azad etmeyen intikam, onu anahtarsız kapılar ardında saklamaya devam mı edecekti? Oysa Allah'ın ol demesiyle bütün kapılar açılırdı! İntikamın ölümü, Günışığının baharını getirecekti...

Bedenini öne doğru büktü ve koyu kahvelerini kısarak dudaklarını büyük bir yavaşlıkla alnıma dokundurdu. Tam da o anda midemin aniden kasıldığını hissettim. "Eğer benden istediğin gerçekten buysa, abin olurum." Sarfettiği sözler ile kulaklarımda bir uğultu ve hemen ardından boğazımda bir yanma meydana geldi. Onu göğüsünden tutup kendimden uzaklaştırmak ve bu yakınlığın gereksiz olduğunu savunmak istedim ancak dudakları temasını kesmeden ve onu itmemden gram etkilenmeden sürtünerek burnumun ucuna kadar indi. "İhtiyaç duyduğunda, baban olurum." Dudakları burnuma küçük bir baskı uygulayarak kısa süreliğine tenimden ayrılırken çok geçmeden sıcak dudaklarının varlığını yanan yanaklarımda hissettim. Göğüsümde binbir çabayla canlı tutmak için çabaladığım, özenle sakladığım o minik kuşun kanatlarını delicesine çırptığına şahit oldum. Yutkunuşlarım arttı. Nefes alış verişlerim hızlandı. Dudaklarını aralayıp kısa bir nefes aldığı esnada burnunu bir kedi misali usulca yanağıma sürttü. "Sığınmak isteğinde, liman olurum." Ilık nefesini sertçe dışarı bırakarak aralık dudaklarımın arasından içeri sızmasını sağlarken kollarının arasında titredim. "Korktuğunda, kalkan olurum." Dudakları temasını kesmeden bir yol izlercesine dudaklarımı es geçip çeneme ilerledi ve bir sonraki durağında yumuşak bir baskıyla çeneme yaslandı. "Ne olmamı, neyin olmamı istiyorsan o olurum." Başını aşağıya eğmeden hemen önce bakışlarını gözlerime çevirerek yüz ifademi dikkatle inceledi. Rahatsız olup olmadığımı kontrol ediyor olmalıydı. Değildim. Biraz garip hisler içindeydim ancak bu senelerdir hissettiğim huzursuzluk, rahatsızlık ya da korku hislerine hiçte benzemiyordu. "İhtiyacına, isteğine göre şekillenirim ama bu durum kocan olduğum gerçeğini değiştirmez."