"Sana verdiğim kolye yanında mı Volkan?" demesiyle irkildi küçük kız, çünkü ona asla adiyla hitap etmezdi Atlas. "Yanımda niye ki?" "Onuhep sakla deniz kızı, takmazsan bile saklaki hep aklında kalayım" küçük kızın gözleri boynundaki ateş ve su oyunundaki su kolyesine çarptı dediginden hic bir şey anlamamıştı Volkan. "Atlas, bi daha göremeyecek miyiz bir birimizi?" ...

Bence bir şans verebilirsiniz klasik abi kitabı işte hadi gelin yavrularım okuyacak abi kitabı yoksa sizi bekleriz içeriye 😋

(Biyo aile kitabı) 16 yaşında olan Asel Mina' nın cehhenemin den kurtulma hikayesi (Mizah ve argo kelimeler içerir) Alıntı *** Bana üsten üsten bakıp " ben senin yerinde olsa-" " Sen kimsin benim yerimde olacaksın lolipop bir kendi tipine bak birde bana bak " hop Memati'nin lafını yapıştırdım.Tek kaşını kaldırıp " akılı ol Memati "dedi. Sırıtarak " diyelim ki olmuyorum ne yapacaksın lan izmarit" onur araya girip. " Kavga çıkarmayın olm çekirdek yok çıkışa gelin çıkışa" İnek çocuk Onur'a dip dip baktık. Burak " olm ne çekirdeği çiğ köfte almamız lazım" dediğinde Hakan" ya biz çiğköfte almaya gittiğimizde bunlar barışırlarsa" yunus hakanın ensesine vurup "harbi salaksınız olm burak ve ben çiğköfte almaya gidecez sizde video çekeceksiniz hiç bir anı kaçırmak istemiyorum ona göre" Diyip gidiyordu ki inek çocuk ensesinden tutup kendine doğru çekti. " Olm gelirken uç ta alsana bitti benimki" Elimi kaldırıp " Yarabbim ben nereye düştüm böyle " Onur kolunu omzuma atarak " Kandemirlerin cennetindesin yavrum" Ona bombastic side eye bakışı attım. Bakışlarımı görünce "gelme üzerime katil" Diyip kantinin kapısına koştu. Ellerimi açıp "Allah'ım bir tane akıllı" Elimi yüzüme vurup amin dedim. Tam o anda da zil çalınca Yanımdan füze geçti. Füzeye baktığım da inek çocuğun olduğunu gördüm. Ona uzaylı görmüş insancıl bakışı atıyordum. Arkadan " koşun lan derse geç kalacağız yoksa koş koş" ***

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

Arkadaşlıklar, aşk, aile, okul... Hayatınızda her şey mükemmelken, elinizdekilerin farkına tam olarak varamazsınız... On yedi yaşındaki Güneş, anne babasını ve küçük kardeşini kaybettikten sonra, yaşadığı acıların ardından hayatına devam etmek istiyordu. Güçlü olmak zorundaydı. Eski okulundan işlemediği bir suç yüzünden atılınca, kendini "Başka yere kabul edilmeyenlerin gittiği okulda" buldu. Karanlık geçmişleri olan insanların toplandığı bu okulda; -Güneş nasıl ayakta kalacaktı? -Böyle bir okulda dost edinebilir miydi? -En önemlisi, bu karanlık okulun en karanlık öğrencisi olan Demir'in karşısında kalbini koruyabilecek miydi? -Ya saf, hayatı kayıplarla ve gözyaşlarıyla dolu olan Güneş,Demir'in gölgesine razı olursa? Burası Karanlık Lise... Burası Güneş için sadece bir başlangıç... KARANLIK LİSE EPSİLON YAYINEVİ İLE 02.02.2015'TEN İTİBAREN RAFLARDA :) Artık kitabı satın alabilirsiniz :) Karanlık Lise serisinin fragmanı: https://www.youtube.com/watch?v=UsDitPn01IM

17 yıllık hayatını geçirdiği ailesinin öz ailesi olmadığını öğrenen Umay'ın hikayesini anlatıyoruz. Klasik bir aile kitabı olabilir ama çok daha güzeli.

17 yıl önce verilen yanlış bir karar bir ailenin hayatını nasıl etkileyebilir? Ya da yapılan hatalar hangi aşamadayken kurtarılabilir? Defne, kötü ve acı dolu yaşadığı 17 yıldan sonra karşısına çıkan yeni kişiler, gerçek ailesi, tarafından hiç tatmadığı duyguları hissetmeye, yaşamaya başlar. . Her şey şahsıma aittir. Alıntı veya isim vermeden kullanılma durumunda gereği yapılacaktır. . |04.02.21|-|18.04.21| cringe sahneler içeriyor... özellikle ilk bölümler baya acemice. ayrıca çoğu sahne ergenlik kırıntılarıyla dolu.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Operasyon detaylarını öğrendikten sonra eve giden Umay yatak odasında yatağında, yıllar önce ölmüş bilinen ve operasyonda adı geçen adamın ceseti sapasağlam bir şekilde vardır.İlk başta operasyona girmekte tereddütleri olsada bu ceseti görmesi ile kabul eder ve yıllar önce bu adamla uğraşan asker ile bir ortaklığa varırlar. Sonrası ise, yalanların acı dolu cehennem ateşiydi.Gerçekler, zamanla size ulaşır, en sonunda bir zebani misali sizi yakardı.