"Bir kez soracağım net ve kısa cevaplar istiyorum" dedi, kafamı sallamaya çalıştım. Yatakta sırt üstü uzanıyordum kalbim deli gibi çarpıyor ve odadaki sessizliği bastırıp ikimizin de kulağında çınlıyordu. Üstümde durmuş elini sıkıca dudağıma bastırıyordu. Kim mi? Bilmiyorum. "Birincisi evime nasıl girdin? İkincisi yatağımda napiyorsun? Üçüncüsü ve en önemlisi sen kimsin?"

｡⁠◕Bu his çok tuhaftı onlar benim gerçek ailemdi ama bir o kadarda uzaklardı...◕⁠｡ ✧✧✧ Kafamı bana dolu gözlerle bakan çifte çevirdim İkiside dolu gözlerle bana bakıyordu Sonra başımı abime tutunan anneme çevirdim kafasını Hayır anlamında sallıyordu "Tamam"dedim o çifte dönerek"size bir şans veriyorum"dedim Umarım pişman olmazdım ✧✧✧ Bu hikaye 16 yıl sonra gerçek ailesini bulan Mirayın hikayesi hikayeye bir şans ver pişman olmazsın

'Umudun gece ise, ay'a tutun.' ∞ (15/08/2018; Başlama tarihi.)

Bir mahalle hikâyesidir.

Bir katil düşünün. Katil olduğundan bile bir haber. Bir katil ilk cinayetini kaç yaşında işleyebilir? 18-19? 16-17? Hayır,bunlardan hiç biri değil. İlk cinayetini 10 yaşında işledi Alena Gece veya Alen Gece. Yada Gece'nin Gölgesi mi demeliydim? Sevgili katilimizin yıllardır gizlediği cinayet işlediği evler ortaya çıkmaya başlıyor. Bu davada görevli olan savcıya, katilimiz ufak süprizler ve notlarla oyun oynamak ister. Ya da ufak görünen büyük notlarla. Katilimiz bir yandan bu oyun devam ettirmekle meşgulken,Alena'nın dünyasında işler çok karışıktır. Ailesinin aslında gerçek ailesi olmadığını öğrenen Alena ayrı eve çıkmak ister ancak gerçek ailesi onu istiyordur. Alen onlar ile kalıp bir haber olduğu ikinci kişiliği Gece'yi zora mı sokacak, yoksa Gece'nin işini kolaylaştıracak mı? Seçimini merak ediyormusunuz? E hadi o zaman, gir içeriye ve oku. *** "Kamera şakası mükemmel kurgulanmış, bayıldım. Bu arada hangi TV programı bu? Akşam izleyeceğim de 'nasıl gerçek ailemi bulduğumu'" "Bu gerçek sen bir Akkaya değil Erinç'sin. Akıllansan iyi olur." "Çok konuşma abiciğim. Boş yapıyorsun." *** "Sen benim hayatımda gördüğüm en gıcık ve inatçı insansın." "Aynı duyguları paylaşıyoruz desenize Alen Hanım." "Seninle aynı duyguları paylaştığımıza emin değil savcı." "Adım Ahves." "Sikerim adını da seni de. Delirtmeyin beni. Yoksa bu binayı başınıza yıkmakla kalmam." "Öncelikle ayıp, sonraysa sana onun yerini söylemeyeceğim. Ve de bu binayı başımıza yıkamazsın. Sende cesaret yok." "Bana kardeşinin yerini söylemezsen Savcı," Savcının tek kaşı yavaşça havaya kalktı. "Değil bu binayı bu şehri yakarım. İçinde de özellikle en sevdiklerin olur Aves." "Ahves, adım Ahves!" diyerek üzerime yürüdü. Bende ona doğru yürüdüm. "Ha Aves ha Ahves ne fark eder. İsimlerde en az duygular kadar gereksizdir."