අත්හැර දැමූ ස්වර්ණමාලී පුදබිමට ළගා වූ සිය ආගන්තුක පා සළඹෙහි හඩ ඇයගේ අවධානය සුණු විසිණු කර දැමූ වග මෞද්‍රි දුටුවා ය. ඉනික්බිතිව ඇ තමා වෙතට මුහුණ පවා වහා නිසොල්මන් වද්දි, අවට සියල්ල ද මන්දගාමීව යනු මෞද්‍රිට දැනිණ. ඇය මහත් වෑයමින් රැකගත් පහන් සිළු වැහි පොද වහ වහා ගිලගත්තේ ය.ඇයගේ දෑත් ද, දෙපාද නිසොල්මන් වූ මුත් ඇයගේ දිගු කර්ණාභරණ පමණක් තවමත් වේගයෙන් සැලිණ.

අන්තරාදායක තනුවක අන්තරා කොටසක්ය ප්‍රේමය .....

ආලය නොමැති කල රාගය ගින්නක් පමණි... ⚠This story contains dark and disturbing themes that may be distressing for some readers... It is recommended for mature audiences only... No peeking, kids 😑

මේක කතාවක් නොවන කතාවක් 🥀 (ONESHOT STORY) DO NOT COPY MY WORKS.BCOZ I MIGHT BE YOUR VILLAIN.

එකම තැන. හැමවෙලේම ඇවිල්ලා අපි නැවතෙන්නේ එකම තැන. එකම හෝඩුවාව උඩ. දැන් පැය ගාණක් තිස්සේ කල්පනා කළත් එතනමයි. ඇවිදගන්නවත් බැරි බබෙක් කොහොමද තනියම ගිහින් අතුරුදහන් වෙන්නේ? බේබි 11:11... කොහෙද එයා??

අඳුරු සැඳෑවක සොඳුරු වෙරළක වේදනාවෙන් තෙත් වෙච්ච දෑස් සහිතව තාමත් මඟ බලමින් ඉන්නා අයෙකි අඳුරු කොනක හිඳ ....

ප්‍රේමයට කොහෙන්ද අසම්මතයක් ...

මෝචරිය එහා බැම්මේ සිට හුස්ම චක්කරේ බෙල්ලේ දාගෙන හැම කෙනෙක්ම මිට මොලවගෙන එන ටිකින් ටික අතින් ගිලිහෙන ගොඩ දෙනෙක්ට අමතකව යන මරණය ....

පාරවන මතක ඕනෑවටත් වඩා පිරී ඇති බැවින් තීරණය කලෙමි වසා දැමීමට "ජනේලය"