Kesilen daldan yeşerir yeni çiçekler, umudu kalbinize çiçek gibi iliştirin diye... 🌿🌸

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

Seneler... Seneler sonra, dünya, nefes almanın bile zarar verdiği geri dönülemez bir felaketle sarsıldı. Ve hiçbir şey aynı kalmadı. Milyonlarca insan öldü, geriye kalanlar ise hayatta kalmak için dünyalarını yeniden kurmak zorunda kaldı. Burada doğmak ve ölmek yasaktı! Kuzeyin en uç noktası, gecenin aylarca hüküm sürdüğü o yer kuruldu. THALRON! Ve insanlar dört sınıfa ayrıldı... Din İnsanları, Asiller, Tüccarlar ve Köksüzler... Fakat yarattıkları dünya onları daha da büyük bir felakete sürükleyecekti. Çünkü duygular yok edilemezdi: Güç, Savaş, Tutku, Aşk, İhanet, İntikam, Fedakarlık ve Kader... Kaderle savaşmak mümkündü ama kazanmak asla. Çünkü kader çoktan kararını vermişti.

Onlar imkansız bir hikayenin en güzel sonu olmaya çalışıyorlardı.

Futbol sahasında yıldızlaşan ilayda , kadın futbol takımının en dikkat çeken ismidir ama medyanın ilgisi hep "kadın halinle..." şeklindedir. bale sahnesinin yüksek ismi mert ise hem hayranlık hemde alayla karşılasan bir balet... peki hayat onları nasıl karşılaştıracaktı ? ya da insanlar onlara nasıl tepki gösterecekti ? bizimle toplumun önyargılarını kırmaya varmısın?

Abimin arkadaşına aşık olursam...

KONUSU: Sekiz çocuk, farklı geçmişlerden gelen ve farklı yetimhanelerde büyüyen bireylerdir. Ancak, bir gün hepsi aynı yetiştirme yurduna transfer edilir. Bu yeni ortamda, gizemli bir şekilde her birine birer mektup ulaşır. Bu mektuplar, onları bir araya getirir ve çözmeleri gereken büyük bir bilmeceye yönlendirir .Geçmişin sırları ve fobilerle yüzleşme. Birlikte çalışmanın ve güvenin önemi. Her karakterin duygusal yolculuğu ve bir bilmecenin çözülmesinin yanı sıra kendilerini keşfetmeleri. '' DUYGULAR SENİN HAYATTA OLDUĞUNU GÖSTERİR.DUYGULARINI YOK ETTİĞİNDE ARTIK HAYATTA YOKSUN DEMEKTİR.''

Araftaydım ,ölümle yaşam arasında neresiydi burası bu koku neydi,sesler,adım sesleri buradaydı gelmişti peki geçmi kalmıştı yoksa yetiştimi işte bunu bilmiyorum...

Bir çocuk düşünün. Elleri kanlı, gözleri yaşlı ve kalbi karanlık. Bir çocuk düşünün. Annesinin sevmediği, terk ettiği ve onu annesizlik ile yapayalnız bıraktığı. Zamanla büyümüşler bu çocuklar, çevreleri, kendilerine ait dünyaları değişmiş. Ama o çocukların kalplerindeki karanlık ve yalnızlık hep oradaymış. Sonra çıkıvermişler birbirlerinin hayatlarına ve birden bire merkezleri olmuşlar o hayatların. Kız neşesi, gülüşü ile yıkmış o büyük duvarları. Adamsa bakışları ile iyileştirmiş o yalnız ve sevgisiz kalbi. Fakat bir sorun varmış. Kız başta nefret ediyormuş adamdan. Sevmiyormuş adamı. Nedenini ise adam yıllar önce kendi elleri ile yaratmıştı. Ama adam durur mu? O da nefret etmeye çalışmış kızdan. Kötü davranmış ona. Kızın nefretini daha da körüklemeye çalışmış. Kız sevmesin istemiş onu, o da sevmemek istemiş kızı. Kız da aynı şekilde. Adamı istememiş, daha doğrusu nefretinin tükenmesini istememiş. Eğer tükenirse o nefret, geriye sadece çiğnenmiş sözler kalırdı. Lakin işler umdukları gibi ilerlememiş. Diller susmuş, boyalar konuşmuş bu hikayede. Her fırça darbesi bir anlatış şekli, her resim eseri ise bir kurtuluş olmuş onlar için. Böyle kurtulmuşlar içlerindeki karanlık ve yalnızlıktan. Sanatla. Peki sen kurtulmak ister misin? --- "Hıh, sana senden nefret ettiğimi söylemiş miydim hiç?" "Hayır." "O zaman bunu benden duy." dedim ve yüzüne yaklaştım. "Senden nefret ediyorum." "Güzel." diyerek tekrardan kulağıma yaklaştı. "Eğer duygularımızın karşılıklı olmasını istemiyorsan o güzel çeneni kapalı tut." Sabır dilercesine nefesimi içime çektim. Bu adam gerçekten sabrımı zorluyordu. --- Yayın tarihi : 09. 09. 2024