gecenin_kizi07
- Reads 461,151
- Votes 11,889
- Parts 32
Olduğum yerde hareketsizce ona bakıyordum.
Merdivenlerin dibinde, kafasının altına yayılan kanın içinde yatıyordu.
"Hayır... hayır... bu olamaz..." diye fısıldadım titreyen bir sesle.
Ben... ne yapmıştım?
Ellerim buz kesmişti. Nefes alamıyordum. Kulaklarım uğulduyor, beynim gördüğü görüntüyü reddediyordu. Her şey birkaç saniyede olmuştu ama hayatımın geri kalanını değiştirmeye yetmişti.
Birinin beni kendine çekip görüş açımı kapattığını hissettim.
"Tamam... bakma," dedi Bora sakin bir sesle.
Titreyen gözlerim Bora'dan kayıp Savaş'ı buldu.
"O... öldü mü?" diye sordum.
Savaş birkaç saniye sustu. Ardından gözlerini kaçırıp başını yavaşça eğdi.
Dünyam o an sessizce parçalandı.
"Bir şey yap..." dedim çaresizce. "Lütfen... ölmesin."
Savaş'ın tişörtünü yumruklarımın arasına alırken sesim kırılıyordu.
"Ben bunu isteyerek yapmadım... Ben katil olmak istemedim."
Ama gerçek değişmiyordu.
O gece, korkuyla attığım tek bir adım; beni geri dönüşü olmayan bir karanlığın içine sürüklemişti.
BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR .